Znalazła się w gronie 12 kobiet, które żyły za Spiżową Bramą. Dziennikarka Magdalena Wolińska-Riedi opowiadała w piątek 7 października o kulisach pracy i rodzinnym życiu w Watykanie.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"99513"}

Spotkanie z Magdaleną Wolińską-Riedi odbyło się w Miejskim Centrum Kultury w Nowym Targu, gdzie znana dziennikarka przyjechała promować swoje książki: "Kobieta w Watykanie. Jak żyje się w najmniejszym państwie świata", "Zdarzyło się w Watykanie. Nieznane historie zza Spiżowej Bramy", "Z Watykanu w świat. Tajemnice papieskich podróży". 

Prowadząca spotkanie podhalańska dziennikarka Anna Szopińska dopytywała swoją koleżankę po fachu o okoliczności rozpoczęcia swojego prywatnego i zawodowego życia w Watykanie. - W 2000 r. byłam w Rzymie jako wolontariuszka ze warszawską wspólnota salezjanów. Miałem do przekazania ówczesnemu sekretarzowi Jana Pawła II bp Dziwiszowi przesyłkę z Polski. Podeszłam do jednej z bram do Watykanu i zapytałam gwardzistę o możliwość ich przekazania. Nie chciał się zgodzić, jednak się udało. Kiedy dowiedział się, że bp Dziwisz zaprosił mnie nawet na poranną Mszę św. z Janem Pawłem II, ów gwardzista chciał jakoś wynagrodzić swoją postawę nieufności wobec mnie. I zabrał mnie na spacer po Ogrodach Watykańskich, aż w końcu został moim mężem - uśmiechała się watykańska korespondentka. 

- Przez pewien czas byłam jedną z 12 kobiet na świecie posiadającą paszport Państwa Watykańskiego, przy każdej kontroli granicznej funkcjonariusze oglądali go z wielkim zaciekawieniem. Bo przecież posiadanie takiego dokumentu zobowiązuje, jednocześnie paszport Państwa Watykańskiego otwiera wiele drzwi - przyznawała Magdalena Wolińska-Riedi. 

M. Wolińska-Riedi przyznała, że do pracy i mieszkania w Państwie Watykańskim trzeba przywyknąć. - Tu obowiązują pewne standardy, których nie ma sensu zmieniać. Trzeba po prostu im się podporządkować. Na pewno domówek nie można było organizować - żartowała. - Oczywiście wiele zależy od charakteru Ojca Świętego. Za Jana Pawła II byłam bardzo blisko następcy św. Piotra, wielokrotnie rozmawialiśmy z ks. Stanisławem i ks. Mieczysławem po polsku w otoczeniu Włochów czy gwardzistów. To był taki nasz przywilej, móc rozmawiać w języku ojczystym papieża. A ileż nieskończonych godzin na spotkania z Rodakami poświęcił Jan Paweł II. Włosi do dzisiaj wspominają, że ciągle za pontyfikatu Jana Pawła II w Pałacu Apostolskim gościli Polacy, a oni pracowali na nadgodzinach - wspominała M. Wolińska-Riedi. 

Dziennikarka i żona gwardzisty przeżyła pracując i mieszkając za Spiżową Bramę pontyfikaty trzech papieży. - Każdy papież ma inny potencjał. W Janie Pawle II ciągle pamiętam jego jakby przeźroczyste oczy zapatrzone w człowieka. Benedykt XVI był bardziej zamknięty, ale chętnie pozdrawiał nasze dzieci, z którymi razem np. w Castel Gandalfo słuchaliśmy jego gry na fortepianie. Z kolei za Franciszka bardzo wiele się zmieniło, co zwłaszcza na początku pontyfikatu papieską ochronę wprawiało w niezły zawrót głowy. Franciszek, np. je śniadanie w Domu Św. Marty ze wszystkimi mieszkańcami. Nie podaje mu się specjalnych dań, spożywa to co wszyscy, potrawy zabiera ze szwedzkiego stołu - wyjaśniała M. Wolińska-Riedi. 

Na zakończenie spotkania w Nowym Targu M. Wolińska-Riedi chętnie rozmawiała z mieszkańcami stolicy Podhala, podpisywała książki i składała w nich swoje dedykacje. 

Spotkaniu patronował "Tygodnik Podhalański".

Organizatorem głównym wydarzenia był Impresariat Artystyczny Beata Surowiak.

jg