Z przełęczy rozciągają się fantastyczne widoki. Jednak próżno w Glisnem szukać kwatery czy spędzających tu weekend gości. - To nie jest dobre miejsce dla turystów - przyznają miejscowi.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"13728"}

Do najbliższej Mszany Dolnej jest prawie 5 km. Jedyny miejscowy sklep u Paluszka znajduje się już za znakiem Raby Niżnej. Jednak wszyscy wiedzą, że to pomyłka - Paluszek jeszcze jest w Glisnem. Choć stąd do rozciągającej się na przełęczy pomiędzy Luboniem Wielkim a Szczeblem jest spory kawałek. Jeśli za centrum niewielkiej miejscowości uznać kościół i remizę - to właśnie w najpiękniejszym miejscu, na wysokości 635 m n.p.m., rozciąga się główna część wioski.

Stanisław Łazarczyk razem z innymi pracownikami właśnie tnie drewniane kłody na deski. Praca przy drewnie to praktycznie jedyny rodzaj działalności gospodarczej jaką się parają miejscowi. - Coś się w lesie furmani, czasem wyjadę gdzieś na Zachód  na zrywkę drewna, jakieś świnki uchowam - przyznaje mężczyzna. - Tu, jak ktoś nie jest nauczycielem, to najlepiej mieć babkę z dziadkiem, by z renty skorzystać. Wyżyć się wyżyje, nie ma kto wie jakiej biedy, ale i nie przelewa się. A jak ktoś ma głowę na karku to zakłada firmę i ciupie dachy po Polsce.

Łazarczykowie mają czwórkę dzieci. Jeszcze są za małe by pomagać na gospodarce. Za wcześnie też, by się martwić, czy będą chciały pozostać na ojcowiźnie. - A czy ja wiem czy w mieście życie jest łatwiejsze? - zastanawia się Staszek.

Turysty w Glisnem rzadko uświadczysz. Jeśli już, to przemyka z plecakiem, nie zatrzymując się na dłużej. Bo i po co - ani noclegu, ani baru. Nikt nie przymierza się do otwarcia kwater prywatnych. - To nie jest dobre miejsce dla turysty - zauważa Łazarczyk. - A poza tym, nieraz przyjdzie wstać o 4 rano by wyjść do roboty, to turyście będzie to przeszkadzać. Nie raz są tu różne hałasy, bo i piłą się tnie i maszyny trzeba uruchomić.
W Paluszku ruch dziś niewielki. W piątkowe południe można zastać jedynie sprzedawczynię - pora taka, że ludzie już do obiadu się szykują.

Dorota Pustelnik dojeżdża tu co drugi dzień ponad 4 kilometry z Tenczyna. Czasem zimą trudno dotrzeć po śliskiej drodze, ale nie narzeka. W sklepie największy ruch jest latem, gdy jest gorąco i ludzie przychodzą kupić wodę czy lody. I zimą, gdy śnieg drogi pozasypuje na tyle, że nikomu się nie chce jechać na większe zakupy do Mszany Dolnej.

Jedyna miejscowa rozrywka dla dzieciaków to pochyłe boisko na stoku i zajęcia po godzinach w szkole. Ludzie jednak nie uciekają - kto miał szukać szczęścia na zachodzie, wyjechał kilka lat temu.

Za to przybywa sezonowych mieszkańców. Cisza, widoki i fantastyczne powietrze przyciągają miastowych, głównie z Krakowa, którzy wyszukują tu sobie zakątki na bacówki.

fig