Kiedy góral umiera, to góry z żalu sine
Pochylają nad nim głowy jak nad swoim synem
Las w oddali szumi mu odwieczną pieśń bukową
A on długo sposobi się przed najdalszą drogą

Kiedy góral umiera, to nikt nie układa baśni
Tylko w niebie roziskrzonym mała gwiazdka gaśnie
Głowę jeszcze raz uniesie do góry do nieba
By pożegnać góry swe, by, by im coś zaśpiewać

Góry moje, wierchy moje otwórzcie swe ramiona

Niech na miękkim z mchu posłaniu cichuteńko skonam
Ojcze mój halny wietrze powiej ku północy
Ciepłą drżącą swoją ręką zamknij zgasłe oczy

Kiedy góral umiera, to nikt nad nim nie płacze
Siedzi i czeka aż kostucha w okno zakołacze
Ziemia twardą szorstką ręką tuli go do siebie
By na zawsze zostać mógł pod, pod góralskim niebem


Bym mógł w ziemię wrosnąć, strzelić potem do słońca smreczyną
I na zawsze szumieć już nad swoją dziedziną

[*] [*] Żal .....i smutek to był szanowany człowiek ................teraz niebo ozdobi..:(

A jutro XXII Mikołajki Folkowe w Lublinie juz bedom bez krzesnego Władysława, niestety. Koncert główny o 19. Grajom: Orkiestra św. Mikołaja, Trebunie Tuttki & Transmongolia (Mongolia) . Idem. Witojcie Młodzi u nos w Lublinie.

\"W kondukcie szły poczty sztandarowe, Strzelcy Podhalańscy, księża, mieszkańcy przybyli do Poronina z całego kraju oraz licznie przybyli przyjaciele artysty, miłośnicy jego muzyki i prac, obrazów i witraży, z których wiele zdobi podhalańskie kościoły.\" Lach , olo , octavia , cobra i abeton też byli ?
Wieczne odpoczywanie ....

Na zdjęciach panoramicznych widać kilka par bliźniaków... :] ciekawy efekt.

Efektu \"bliźniaków\" trudno jest uniknąć przy tak dynamicznej i bogatej w poruszające się obiekty scenie. Fotografia składa się z 6-ciu pojedyńczych kadrów i na tzw. zakładkach dochodzi do multiplikacji. Na pozostałych dwóch panoramach (wysuwana lista po prawej stronie) jest podobnie.