Po pandemicznej przerwie wróciły Ogrody Artystyczne, tym razem spotkanie malarzy, pisarzy, muzyków, fotografików i innej maści artystów odbyły się w Bukowinie Tatrzańskiej u Burego Misia.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"121551"}

Gospodarzami XI Ogrodów Artystycznych w sobotę 7 września była Ewa i Bartłomiej Kolbuszowie, a impreza odbywała się nie tylko w magicznych ogrodach gospodarzy, ale także w pracowni artystycznej, restauracji i innych pomieszczeniach tego niezwykłego miejsca.

Mała manufaktura radykalnej metamorfozy

Bartek Kolbusz czyli Bury Miś jest dobrze znany nie tylko na Podhalu. W swojej "Małej manufakturze radykalnej metamorfozy złomu" łączy eksperymenty naukowe ze sztuką, a jego podstawowym narzędziem jest spawarka. Często daje drugie życie przedmiotom znalezionym na złomowisku. W jego pracowni można znaleźć lampę wykonaną z setek nabojów do syfonu czy pracę wykonaną z pocisków pozostałych po I wojnie światowej. Artysta je zdobył, gdy czyszczony był teren lotniska, na którym był kiedyś poligon austro-węgierski. Metalowe rośliny, ergonomiczne siedziska wykonane np. z siodła starej przewracarki do siana, biżuteria z tytanu czy otwieracz otwierający jednocześnie 120 butelek piwa to tylko niektóre z jego prac.

Latarnia pod Tatrami i żyrandol ze ścigacza rzecznego

Przed jego domem w Bukowinie Tatrzańskiej stoi latarnia morska. Artysta wylicytował na allegro 7,5-tonową nogę po elektrowni wiatrowej i z niej właśnie zrobił wieżę przypominającą latarnię. Wszystko dzieje się za aprobatą równie szalonej żony Bartka - Ewy, która na co dzień króluje w restauracji "Bury Miś". Lokal jest zresztą swoistą galerią prac jej męża.

Podczas sobotnich Ogrodów Artystycznych gospodarz opowiadał o kolejnej swojej realizacji - ogromnym żyrandolu dla Kościoła Świętego Papieża Jana XXIII w Łodzi, wykonanym z autentycznego niemieckiego ścigacza z II wojny światowej. Bartłomiej Kolbusz pracował nad nim osiem lat.

A pretekstem do opowieści o tej realizacji była wystawa zdjęć autorstwa Roberta Krawczyka, który udokumentował ten niezwykły projekt. Podczas Ogrodów odbył się wernisaż tych fotografii. Krakowski artysta - Robert Krawczyk miał też swoje fotograficzne atelier, w którym portretował uczestników sobotniego wydarzenia.

Wystawę u Burego Misia można oglądać do 22 września (od czwartku do niedzieli, w godzinach, kiedy otwarta jest restauracja).

W ogrodach pojawiły się obrazy Barbary Piszczór i Beaty Zalot,  ceramika Magdy Kędzierskiej, płaskorzeźby jej męża Dawida, a także rzeźba ich 7-letniej córki Jagody. 

Piękną lampę swojego autorstwa zaprezentowała Anna Lenart "Halucyna". Z kolei Paweł Budz mówił o swoim nowym kryminale pt. "Winny przedmiot pożądania", którego akcja toczy się na Podhalu.

Jak brzmi suka

Nie mogło zabraknąć podczas tego wieczoru muzyki, a ta rozbrzmiewała za sprawą Kliwa (akordeon, gitara, śpiew), Heleny Matuszewskiej (suka biłgorajska) i Adrianny Plucińskiej (śpiew). Choć trójka artystów poznała się podczas XI Ogrodów, ich improwizacje zamieniły się w w swoisty niepowtarzalny koncert.

Suka biłgorajska to staropolski instrument muzyczny, zapomniany na kilkaset lat. Ostatni grajek ludowy grał na nim w połowie XIX w. W latach 80-tych ubiegłego wieku został zrekonstruowany dzięki akwareli malarza podróżnika Wojciecha Gersona. Obecnie gra na nim około 30-40 muzyków na świecie.

- To instrument podobny do skrzypiec, ale żłobiony tak jak złóbcoki. Inna jest też technika gry na nim - opowiadała Helena Matuszewska. Instrument trzymany jest na kolanie w pozycji pionowej, oparty o ramię grającego. Gra się techniką paznokciową, tzn. struny są skracane nie przez nacisk z góry, lecz poprzez boczny dotyk paznokciem.

Na przełomie roku do Polski przyjedzie kapela z Nepalu, z którą Helena wybiera się w trasę koncertową po Polsce. Jeden z koncertów odbędzie się też na Podhalu.

Wędrowanie po ogrodach

Ogrody Artystyczne to impreza cykliczna, która odbywała się przed pandemią przez kilka lat, zawsze latem. Za każdym razem w innym miejscu. To wędrowanie po różnych ogrodach artystów i dzielenie się wzajemnie swoją twórczością - muzyką, literaturą czy sztuką plastyczną. Zazwyczaj są miejscem spotkań są ogrody prywatne, ale wydarzenia te odbywały się w zakopiańskiej Astorii czy w otoczeniu kasztelu w Szymbarku.

Beata Zalot