W Bukowinie Tatrzańskiej do dziś mówią o niej Babka Dziadońka. Chociaż mija 40 lat od jej śmierci, legenda bukowiańskiej muzykantki wciąż żyje pod Tatrami.

W kalendarzu z 1957 roku czytamy: „Dziadońka, zwana popularnie „Sabałą w spódnicy”, urodziła się w 1894 r. w Łysej Polanie. (...) Dziwna to była dziewczyna. Nic, tylko by grała lub słuchała bez końca, jak stary niezrównany Bartuś Obrochta muzykuje wieczorami w rodzinnej chacie. (…) Po kryjomu, gdy ojciec poszedł do lasu, chwytała gęśle i uczyła się grać, wodzić smykiem po strunach, naśladować ojcowskie muzykowanie. Krzyczał wprawdzie stary Dziadoń, że dziewka mu gęśle psuje, ale nic nie poradził”.

Nazywała się Bronisława Konieczna. Dziadoń to jej panieńskie nazwisko, od którego nazywano ją Babką Dziadońką, a przez niektórych „Sabałą w spódnicy”. Była w owym czasie zjawiskiem niezwykłym, bo dawniej muzykę góralską grały przecie tylko chłopy. A ona, zauroczona skrzypkami, sama nauczyła się grać. Grywała po kryjomu, gdy rodzice wychodzili z domu, bo ojciec nie był zachwycony zamiłowaniem córki do muzyki. Pierwszym, który zauważył u niej talent do gry na skrzypkach, był Bartuś Obrochta, kolega ojca. Udzielał jej wskazówek, a koncertowe skrzypce wysokiej klasy sprezentował jej hrabia Władysław Zamoyski. Grała na nich do końca życia. Jędrzej Dziadoń, ojciec przyszłej muzykantki, pracował jako leśniczy w dobrach hrabiego.

Bronka Konieczna w młodości dorównywała chłopcom. Polowała z ojcem na niedźwiedzie. Dobrze powoziła końmi, lubiła pracować w lesie. W cholewkach butów nosiła nóż i pistolet. Uczestniczyła w weselnych bitkach. W kapeli rodzinnej Dziadoniów prymowała już jako dwunastoletnia dziewczynka.

Antoni Kroh w swojej książce „Sklep potrzeb kulturalnych” wspomina: „Miałem siedem, może osiem lat, gdy po raz pierwszy jej słuchałem. Uciekłem potem do drewutni, siadłem na pieńku i rozpłakałem się. Już nigdy muzyka nie zrobiła na mnie takiego wrażenia. Lubiła dzieci, można było do niej zachodzić, więc często wpadałem, żeby jej posłuchać albo żeby chociaż pogapić się na najlepszą skrzypaczkę świata. O tym, że jest najlepsza, wiedziałem z absolutną pewnością, przecież nigdy w życiu nie słyszałem lepszej. Zresztą wszyscy w Bukowinie o tym wiedzieli”.

Babka grywała dla przyjemności. Mimo to występowała na weselach, koncertach, konkursach i przeglądach. Lekcje u Dziadońki pobierali młodzi muzykanci, wśród nich był Władysław Trebunia Tutka.

21 listopada przypada 40. rocznica śmierci Bronisławy Koniecznej. Zmarła w wieku 74 lat.

Jolanta Flach