Bukowiańskie Centrum Kultury pokazuje, jak wyglądały przygotowania do najnowszego spektaklu lalkowego "Tatrzańska Baśń".

Dom Ludowy opublikował film, w którym zabiera widza za kulisy Tatrzańskiej Baśni. Jest to najnowszy spektakl Regionalnego Zespołu Teatralnego im. Józefa Pitoraka z Bukowiny Tatrzańskiej. Dowiadujemy się, jak wyglądały prace nad przygotowaniem scenografii. Są też wywiady z aktorami, którzy opowiadają o swoich rolach.

Teresa Skupień-Lassak zajmowała się renowacją masek i lalek. - Maskom musiałam uzupełnić ubytki, część z nich zupełnie przemalować. Lalki drewniane nie potrzebowały większego nakładu pracy. Trzeba było je trochę odświeżyć. Dwie z nich musiały być zrobione od podstaw. Malowałam im twarze, dłonie - opowiada.

Jan Łukaszczyk przygotował największy sceniczny rekwizyt - drewniany wóz. - Stary wóz trzeba było naprawić, wymienić niektóre elementy, pomalować. Dokupiliśmy zabytkową kastę, do której dorobiliśmy konstrukcję pod plandekę. Po renowacji wóz został zmontowany na scenie - wyjaśnia.

W spektaklu występują aktorzy, którzy z bukowiańskim teatrem związani są już od lat, ale i ci z młodszego pokolenia. W Tatrzańskiej Baśni grają po kilka ról. Jest to sztuka wymagająca. Lalkom trzeba nadać charakter, co aktorom udało się znakomicie.

Elżbieta Bukowska zagrała Kasię, Leluję, ciotkę. - Każdy z nas wciela się w swoje role tak, jakby to jego życie się toczyło - mówi. Bartłomiej Łukaszczyk, również aktor młodego pokolenia, zagrał Ożoga i Perłowicza (głównego bohatera). I jak mówi, miał wysoko ustawioną poprzeczkę.

- Najłatwiej było mi zagrać karczmareczkę, żołnierza, ale już grać masce to było najtrudniejsze i największe wyzwanie - dzieli się wrażeniami kolejna aktorka Katarzyna Majerczyk.

Najwięcej ról do odegrania miał Jan Kuchta. Wcielił się w pachołka, ujka Jędrzka, muzykanta, rycerza, psa, barana, Wołosyna, strażnika Króla Gadów i smoka. Ale jego sztandarową rolą był dziad wędrowiec. - Tu trzeba było popracować nad tym, żeby dziadowi nadać osobowość - podsumowuje Jan Kuchta.

Głównym narratorem spektaklu był Andrzej Pietras. Drugim - Bartłomiej Koszarek.

Premiera spektaklu w reżyserii Bernarda Popki odbyła się w lipcu. Film zza kulis dostępny jest na stronie Bukowiańskiego Centrum Kultury. - To sztuka dla dzieci i dla dorosłych. Warto na nią przyjść. Czasem ludzie podchodzą z dystansem, jak przeczytają na plakacie, że spektakl jest lalkowy. Ale każdy znajdzie w nim coś dla siebie - przekonuje Bartłomiej Koszarek, dyrektor Domu Ludowego w Bukowinie Tatrzańskiej.

m