Swoją przygodę ze sztuką ludową rozpoczął od zbierania podhalańskich obrazków na szkle.

Leszek Macak (1932-2022) był krakowianinem, a z zawodu radca prawny. Swoje życie podporządkował sztuce ludowej. Zaczął od zbierania podhalańskiego malarstwa na szkle. Dzisiaj jego kolekcja sztuki ludowej, naiwnej i art brut liczy kilka tysięcy eksponatów.

Tak  opowiadał o początkach swojej pasji: - Wszystko zaczęło się w połowie lat 60., kiedy moja mama wyjechała do Ameryki, a za zaoszczędzone pieniądze postanowiła mnie i mojej siostrze kupić dom na Podhalu. W końcu zostały wybudowane dwa drewniane domy w stylu góralskim na Wysokim Wierchu w Bukowinie Tatrzańskiej. Budowa zakończyła się w 1971 roku. We wszystkim pomagał mi mój kolega Czesław Pajerski z Nowego Targu. Ale powstał dylemat – jak wyposażyć taki dom. Z pomocą przyszedł Bronisław Cukier, zakopiański artysta kowal, ówczesny prezes Stowarzyszenia Twórców Ludowych, który do obu domów wykonywał kute elementy. Bronek okazał się świetnym doradcą. Podpowiedział, że w góralskich izbach pod powałą zawieszano ozdobne półki, a na nich obrazki malowane na szkle. Ten pomysł mnie zaintrygował.

Niespodziewanie u Leszka Macaka zrodziła się pasja kolekcjonerska. Na ścianach bukowiańskiego domu zaczęło przybywać obrazków na szkle autorstwa miejscowych artystów – Eweliny Pęksowej, Zdzisława Walczaka, Zofii Gąsienicy Roj, Władysława Walczaka Banieckiego. Pojawiła się pierwsza ozdobna listwa wykonana przez Zdzisława Walczaka, na której zmieściło się 16 szklanych malowideł. – Spodobało mi się to kolekcjonowanie, a także wizyty u twórców ludowych - przekonywał.

O Leszku Macaku oraz jego pasji i zbiorach przeczytaj tutaj: https://24tp.pl/?mod=news&strona=1&kat=7&id=8304&str=

jof