O urodzonej w 1920 r. jubilatce pisaliśmy na łamach Tygodnika Podhalańskiego z okazji jej 100. urodzin. Dziś do tamtego swojego wyczynu dołożyła kolejne 3 lata życia.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"107529"}

- Babcia jest ciągle w ruchu. To kwiatki podleje, to gdzieś zajrzy. Jeszcze niedawno widziałam ją klęczącą na modlitwie, choć zastrzegała mi się straszliwie, że wcale tego nie robiła - podkreślała przed trzema laty imienniczka i wnuczka jubilatki Maria Bizub z Krempach.

I choć trudno w to uwierzyć, od tamtego czasu niewiele się właściwie zmieniło. Przed kilkoma tygodniami p. Maria Krzysik aktywnie uczestniczyła w jubileuszu 60-lecia małżeństwa swojej córki Ireny Pietraszek. Była na Mszy św. w kościele parafialnym w Krempachach, bawiła też na zorganizowanym z tej okazji przyjęciu.

I choć nigdy się nie oszczędzała, to los wynagrodził ją długim życiem. Za mąż wyszła w 1945 r. Miała wtedy 25 lat. Na początku nawet nie sądziła, że ten Paweł, który sprzęga się w orce z jej bratem, zostanie kiedyś jej mężem, a został! Urodziła mu 3 dzieci. Małżeństwo nie trwało jednak długo. Mąż w wieku 41 lat zachorował i po kilku miesiącach zmarł. Z dziećmi została sama. Najstarsza córka Irena miała wtedy 16 lat, syn Walenty 10, a najmłodsza Hania 6 lat. - Nie było mi łatwo, ale męża już nie szukałam, bo po co? Żeby mi znowu umarł? - mówiła przy okazji swoich 100. urodzin. Dziś doczekała się już gromadki wnuków, prawnucząt i praprawnucząt - po polskiej i po amerykańskiej stronie. Bo jakby ktoś był ciekaw, do Ameryki też wyjeżdżała. Tylko na miesiąc, i tylko z wizytą. Ale Nowy Jork i inne miasta widziała. - Mama wszystko o swojej rodzinie wie - zapewniała córka jubilatki Irena Pietraszek. - Kiedy ja wyjeżdżałam do Stanów za chlebem, to ona bawiła mojej córce Marysi jej 3 synków. A miała już wtedy 72 lata - podkreśla.

Rzeczy, które świętującej 103. urodziny jubilatce zawsze sprawiały radość, to stały porządek dnia i muzyka. Lubi sobie zaśpiewać - najpierw religijne piosenki, a potem skoczne ludowe. - Na przykład: "Na krympaskiym moście fijołecka rośnie" i podkreśla, że nie ma recepty na długowieczność. - Żadne z czwórki mojego rodzeństwa tyle nie dożyło. Jak trzeba było siekać runklę - siekałam, kiedy plewić len - plewiłam. Jeść też jadłam to, co dali lub w domu było - przekonuje jubilatka z uśmiechem.

Krystyna Waniczek