24 czerwca, wspomnienie św. Jana Chrzciciela to na Orawie święto pasterskie i odpust w najstarszej parafii - w Orawce.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"130898"}

Muzeum-Orawski Park Etnograficzny w Zubrzycy Górnej przypomina, że przesilenie wiosenne to czas szczególny i magiczny. Stąd wigilia św. Jana i jej noc nazywana była świętojańską  Praktykowano wtedy różne czynności, by ochronić od złych czarów siebie, zwierzęta i domostwo. Domy trzeba było ozdobić gałęziami lipy lub innego drzewa liściastego. Kobiety w nocy, przed wschodem słońca miały iść przez dziewięć miedz, zerwać rękami trawę, dać ją krowom, by zabezpieczyć ich mleczność Zbierano w nocy zioła, które posiadały największa moc uzdrawiającą. Pasterze palili ogniska, budowali kolibę (na stelażu z drążków układali gałęzie), smażyli jajecznicę, a później szli na odpust do Orawki

Niektóre z tych dawnych zwyczajów można było zobaczyć w sobotę w orawskim skansenie na Powitaniu Lata. 

*

Powitanie Lata w skansenie rozpoczęło się pokazem budowy koliby i opowieścią o dawnych zwyczajach związanych z dniem św. Jana, przygotowane przez zespół "Skalniok". Następnie odbył się pokaz wyrobu serków owczych połączony z warsztatami. Goście mieli okazję nie tylko zobaczyć proces powstawania serków, ale również spróbować własnoręcznie przygotować ich miniaturowe wersje pod okiem bacy Anny Gruszki Gewont z Dzianisza.

Na zakończenie imprezy odbyło się wspólne wicie wianków - zwyczaj kojarzony na Orawie bardziej z Bożym Ciałem niż Nocą Kupały. Zarówno dzieci, jak i dorośli z tworzyli własne kompozycje z polnych kwiatów, ziół i traw, poznając przy okazji symbolikę i znaczenie tego rytuału w kulturze ludowej.

opr. jof