Nie możemy dojechać do domów - nie kryją rozżalenia mieszkańcy Zubrzycy Górnej.

Franciszek Biel sprawia wrażenie bardzo opanowanego, spokojnego i cierpliwego. Jednak gdy mówi o drodze prowadzącej do swego domu, nie potrafi utrzymać nerwów na wodzy.

Powód zgryzoty: dosłownie kilkudziesięciometrowy odcinek drogi prowadzącej do kilku domów w Zubrzycy Górnej na roli Dziurczakowa. Do dolnego odcinka traktu nie można mieć zastrzeżeń. Nawierzchnia przyzwoita, w początkowym swym biegu jest może trochę wyboista, no i nie za szeroka, ale przecież pokrywa ją najprawdziwszy asfalt. Gmina na tym pierwszym odcinku czasem nawet jakąś dziurę załata albo i korytka przeczyści. Jednym słowem nie ma się co za bardzo czepiać.

Jednak w swym końcowym odcinku wąski trakt „staje dęba”. Kilkadziesiąt ostatnich metrów, prowadzących na podwórko pana Franciszka, to naprawdę stromy odcinek. Podczas ulewy droga przekształca się w potok, a właściwie w wodospad. Nie ma najmniejszych szans, żeby na takim „brzyzku” utrzymał się tłuczeń nawieziony przez gminę. Bo tylko na tego rodzaju doraźne naprawy mogą liczyć mieszkańcy kilku domów położonych przy końcu drogi.

- Fakt że trzy lata temu, po tym, jak błagaliśmy wójta i pisaliśmy pisma - wreszcie przyjechali. Wysypali drogę pięknie tłuczniem, uwałowali. Jeździło się, jak po autostradzie. Tyle że do pierwszej ulewy. Takiego pecha mieliśmy, że nawałnica przeszła dosłownie parę dni po remoncie. Aż żal brał. Widzieliśmy, jak nasza piękna droga w oczach ginie. Po deszczu już się do domu nie dało dojechać - takie głębokie były koleiny. A żwir spłynął dwieście metrów niżej, korytka pozatykał - wspomina pan Franciszek.

Jego sąsiad potakuje głową. Obaj twierdzą zgodnie, że droga w obecnym stanie dosłownie nie nadaje się do użytku. Nawet przejść się nią nie da. Sąsiad pana Franciszka „wywinął orła” i się mocno poobijał. Starszy człowiek miał sporo szczęścia, że nie zrobił sobie poważniejszej krzywdy. Syn pana Franka natomiast całkiem niedawno próbował dojechać na górę i przypłacił to poważną awarią samochodu. Pękła miska olejowa, wyciekł olej. Dobrze że nie skończyło się zatarciem silnika.

- Od piętnastu lat chodzimy do wójta w sprawie tej drogi. Prosimy, błagamy, ślemy pisma. Słyszymy tylko zapewnienia, że już będzie, że zrobią, że asfalt wyleją, ale na tym się kończy - relacjonuje pan Franciszek. - A przecież to tylko kilkadziesiąt metrów. To nie są żadne koszty dla gminy, ani też żadna skomplikowana robota - przekonuje gospodarz.

Wicewójt Gminy Jabłonka Bolesław Wójcik doskonale zna sprawę nieszczęsnego odcinka. Zaznacza jednak, że sprawa remontu, która mieszkańcom wydaje się taka błaha - z inżynierskiego punktu widzenia - jest sporym wyzwaniem.

- To jest bardzo stromy odcinek, w dodatku przebiegający w zagłębieniu. Żeby się tam utrzymała jakakolwiek nawierzchnia, trzeba zrobić odwodnienie, drogę bardzo mocno poszerzyć i wynieść. Zbudować porządne rowy i korytowanie - wylicza. - Za tym idzie też konieczność wykupów gruntu, a to nie pozostanie bez wpływu na niemałe koszty takiej inwestycji. I tu dochodzimy do ostatecznego argumentu - czy takie ogromne koszty warto ponosić dla zrobienia dojazdu do trzech domów? - zastanawia się wicewójt. Zapewnia przy tym jednak, że szanse na wybudowanie odcinka nie są przekreślone. Samorząd musi się jednak do takiej inwestycji przygotować. Problem w tym, że na terenie gminy nie brakuje dróg, które również wymagają natychmiastowego remontu.