Z obawy o swój los w prywatyzowanej firmie załoga elektrowni wodnej w Niedzicy zakłada spółkę pracowniczą.. – Nie daliśmy się wyślizgać prezesowi – tłumaczą swój krok.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"12298"}

Jak można wyczytać na oficjalnych stronach Ministerstwa Skarbu, jeszcze w tym roku Zespół Elektrowni Wodnych Niedzica ma być sprywatyzowany. Grzegorz Podlewski, prezes ZEW Niedzica, zaproponował pracownikom utworzenie spółki, w której załoga miała mieć 15% udziałów. Przedstawiona przez prezesa kancelaria prawnicza, a także inwestor – wzbudziły wśród pracowników nieufność. Postanowili wziąć sprawy w swoje ręce i na początku marca utworzyli spółkę pracowniczą. Zapisy do niej trwały do 31 marca. Spośród 127-osobowej załogi zapisało się 106 osób, czyli ponad 80%. – Nie byłem zaangażowany w tworzenie żadnej spółki, ani nikogo nie chciałem wykiwać – broni się Grzegorz Podlewski w rozmowie z nami.

Propozycja prezesa

Inną wersję wydarzeń przedstawiają nam osoby z załogi, których udało nam się namówić na rozmowę. – Temat prywatyzacji ciągnie się od kilku lat, jednak ostatnio się nasilił. Pod koniec ubiegłego roku wśród „grupy inicjatywnej” reprezentującej załogę zrodził się pomysł, by utworzyć spółkę pracowniczą. Zaczęliśmy sondować prezesa Podlewskiego, co sądzi o naszym pomyśle. Powiedział, że mu się podoba – opowiada jeden z rozmówców. Podkreśla, że także wśród pracowników było duże zainteresowanie tym pomysłem. Nawiązali kontakt z Kazimierzem Nędzą, specjalistą z zakresu spółek i przekształceń kapitałowych, dyrektorem Instytutu Prawa Spółek i Inwestycji Zagranicznych. Ten obiecał pomoc w utworzeniu spółki, a także w znalezieniu kilku inwestorów, spośród których oni wybiorą najlepszego dla nich. – Dziwnym trafem prezes Podlewski i dyrektor Drabik zaczęli jeździć do Warszawy i szukać inwestora – opowiada. W lutym 7-osobowa reprezentacja załogi została przez Podlewskiego zaproszona na spotkanie – Podlewski przedstawił nam konkrety dotyczące spółki: 60% – inwestor strategiczny, 25% – branżowy, 15% – udziały dla załogi, z czego 5 % – dla Podlewskiego i Drabika – opowiada jeden z uczestników tej rozmowy. – Postawił nas pod ścianą. Wkurzyliśmy się. Prezes nie brał pod uwagę żadnej innej alternatywy, chciał na nas wymusić decyzję. Dlatego się zbuntowaliśmy – wyjaśnia.

Nocą w Czardaszu

Postanowili sami utworzyć spółkę pracowniczą. Spotkali się w sobotę 6 marca w wynajętej sali w Domu Wczasowym „Pod Taborem”, należącym do elektrowni. Gdy następnego dnia chcieli tam zorganizować kolejne spotkanie, już z notariuszem, Podlewski nie zgodził się na wynajęcie im sali. Znaleźli lokum w restauracji „Czardasz”. Tam, po 9 godzinach obrad, o godz. 3 w nocy 75 osób przed notariuszem powołało spółkę pracowniczą. Jej pełnomocnikiem został jeden z jej byłych dyrektorów, dziś na emeryturze – Jacek Krzyszkowski. – Pełnomocnikiem nie mógł zostać nikt z obecnych pracowników, ze względu na obawy przed szykanami ze strony prezesa – tłumaczy nasz informator.

Do 31 marca przystąpiło do spółki 106 osób. – Potencjał intelektualny załogi w obecnej spółce jest tak duży, że spokojnie może ona poprowadzić elektrownię – twierdzi Krzyszkowski. Według wyceny skarbu państwa kapitał zakładowy ZEW wynosi prawie 226 mln zł. – Ta spółka nie oczekuje preferencji, zdaje sobie sprawę, że jeśli znajdziemy inwestora, będziemy spłacać zaciągnięte u niego zobowiązania ponad 10 lat. Nie będzie łatwo – mówi pełnomocnik. – Pan Podlewski realizował pewną koncepcję prywatyzacji, która nie odpowiadała załodze. Istniała obawa, że ludzie stracą pracę. Nie można przewidzieć, jak zachowa się nowy właściciel. Ktoś kupi spółkę, zagwarantuje załodze pakiet socjalny, a potem odsprzeda spółkę i tamte obietnice są już patykiem na wodzie pisane – wyjaśnia.

Do utworzonej przez załogę spółki została także zaproszona każda z 3 gmin, na terenie której znajduje się Jezioro Czorsztyńskie (po 100 akcji) i Stowarzyszenie Flisaków Pienińskich. 6460 akcji zostanie objętych przez pracowników, nie wszyscy są zainteresowani całym pakietem. Do 5 kwietnia każdy z udziałowców miał wpłacić 10% wartości udziałów. Kolejnym krokiem po wykupieniu całości akcji będzie rejestracja spółki w KRS-ie. – Już teraz wystąpimy do ministra skarbu i poinformujemy o utworzeniu spółki – zapowiada Krzyszkowski. Kolejnym krokiem będą poszukiwania inwestora i start w przetargu, który ogłosi Ministerstwo Skarbu. – Te 106 osób to zalążek społeczeństwa obywatelskiego. Jeśli kupią elektrownię, nie będzie w niej marnotrawstwa, będą patrzeć zarządowi na ręce – zapewnia Krzyszkowski.

Z mianowania politycznego

Skąd nieufność załogi do prezesa Podlewskiego – próbujemy drążyć temat. – Podlewski nastał 3 lata temu z mianowania politycznego. To kuzyn ministra Grada – opowiada jeden z naszych informatorów. Powtarza zarzuty, które kiedyś nowotarskie koło PO wymieniało w liście do minister Pitery. Podlewski, zanim nastał w Niedzicy, był członkiem PO w Tychach. Wygrał konkurs pomimo braku wykształcenia i doświadczenia w energetyce. Żeby zatrudnić kilkanaście nowych osób, zmienił w elektrowni schemat organizacyjny. Tworząc niepotrzebne stanowiska – zdaniem autorów pisma do Julii Pitery – dał zatrudnienie na stanowiskach kierowniczych kolegom z koła PO w Czorsztynie. Przewodniczący koła Lech Janczy został dyrektorem nowo utworzonego działu dzierżaw, skarbnik koła Ewa Bydłoń – dyrektorem finansowym, a członek tego koła – Krzysztof Kowalski – dyrektorem technicznym.

– Prezes Podlewski robi wokół siebie dużo medialnego szumu, natomiast mało robi – twierdzi nasz rozmówca. – Elektrownia ma duże przychody, ale to nie jego zasługa, lecz natury. Zyski zagwarantowały nam ostatnie mokre lata – twierdzi. – Co zrobił? Wiatraki we Frydmanie, z których jeden się przewrócił, a drugi się nie obraca. Plażę nad Niedziczanką, która już spłynęła do morza, doprowadził prawie do upadku wyciąg narciarski – wymienia nasz rozmówca.

Podobnie złe zdanie na temat obecnych władz elektrowni ma Maciej Krakowski, który był pierwszym prezesem ZEW Niedzica (w latach 1997-2001). Najbardziej ubolewa nad padającym wyciągiem narciarskim. – Podlewski zlecił obsługę techniczną wyciągu spółce Czorsztyn-Ski. Efekt był taki, że w 2008/2009 r. w najwyższym sezonie od 24 grudnia do 6 stycznia wyciąg nie pracował, tracąc w ten sposób 1/3 przychodów. To oczywiście odbiło się też na frekwencji w innych obiektach turystycznych – hotelach, domach wczasowych, restauracjach. Bractwo uciekło po prostu, tam, gdzie można było pojeździć na nartach – opowiada. W kolejnym sezonie – jak relacjonuje Krakowski – ZEW w przetargu wybrał firmę do obsługi wyciągu, która w momencie wybrania jej nie była jeszcze zarejestrowana, a prezesem była 19-letnia dziewczyna. – Gdy wybuchła afera hazardowa i jej czułki sięgnęły Niedzicy, przetarg szybko został unieważniony, nie było już czasu na ogłoszenie nowego. 24 grudnia naśnieżana była tylko jedna z 3 tras. To obraz działalności biznesowej Podlewskiego – kwituje były prezes. – Na koncie ZEW Niedzica jest ok. 100 mln zł – za to można wybudować elektrownię. A tu się nic nie robi, pieniądze odkłada na koncie i zatrudnia na dyrektorskich stanowiskach chmarę niepotrzebnych ludzi – dodaje Krakowski.

Pasmo sukcesów

W czerwcu kończy się kadencja Grzegorza Podlewskiego, już za 2 tygodnie konkurs na stanowisko prezesa. – Jestem zadowolony z tego, co osiągnęła spółka. Czas mojej prezesury to okres progresywnie rosnących wyników efektywności – nie kryje dumy. – Spółka zaistniała medialnie, otrzymała wiele nagród i wyróżnień – wymienia. Ma także wytłumaczenie braku jakichkolwiek inwestycji za jego rządów. – Efekty będą w 2015 roku – zgodnie z naszą strategią – tłumaczy. Twierdzi, że prace inwestycyjne trwają w Łęczanach, gdzie elektrownia ma zwiększyć swoją moc. W planach jest też inwestowanie w fermę wiatrową. – Czy chodzi o te 2 wiatraki we Frydmanie, z których jeden się przewrócił, a drugi ponoć nie działa? – pytamy. – Zawalił się tylko prototyp, tam prowadzone są badania porównawcze, a budowa poprawionej wersji zwalonego wiatraka już trwa – tłumaczy. Chwali się, że za pomysł elektrowni hybrydowej, czyli wykorzystującej co najmniej 2 odnawialne źródła energii, dostał już wyróżnienie.

O prywatyzacji elektrowni mówi niechętnie. – Nie czuję się też kompetentny, żeby mówić o powstałej spółce pracowniczej. Jestem przedmiotem transakcji, nie mogę się w nic angażować – przekonuje Podlewski.

– Gdy na ostatnim spotkaniu z nami prezes usłyszał, że tworzymy spółkę poza jego plecami, powiedział: „Czuję się wyślizgany” – śmieje się nasz rozmówca.

Beata Zalot-Tomalik