Ona z Polski, on ze Słowacji. Kładka pieszo-rowerowa w Sromowcach Niżnych od kilku lat łączy nie tylko brzegi Dunajca, ale również serca.

Nie ma drugiej tak uroczej miejscowości w Pieninach. Z jednej strony rozpościera się widok na Trzy Krony, z drugiej na Tatry. Wyjątkowy krajobraz dopełniają  pływające po Dunajcu  w pełni turystycznego sezonu co kilka minut flisackie łodzie. Choć może dziś trudno w to uwierzyć, Sromowce Niżne bardzo długo były odciętą od reszty świata enklawą, do której pierwszy autobus zawitał w latach 60. ubiegłego stulecia. Prawdziwy rozwój wsi - jak zgodnie podkreślają mieszkańcy - nastąpił kilka lat temu, po otwarciu kładki pieszo-rowerowej na Dunajcu. Mimo upływu czasu, wszyscy tu zorganizowaną przy tej okazji fetę doskonale pamiętają.

Większość mieszkańców Sromowiec, zachwalając nowoczesne i wygodne połączenie Sromowiec z Czerwonym Klasztorem, które przyciąga jak magnez turystów, mówi również o jego matrymonialnych walorach. - 12 sierpnia 2006 roku było jej otwarcie, a kilka miesięcy później pierwszy polsko-słowacki ślub - wspomina Tadeusz Regiec, dodając, że zaślubiny odbyły się w kościele w Sromowcach, a przyjęcie weselne w restauracji Dunajec w Czerwonym Klasztorze. - Pani młoda była od nas, pan młody z tamtej strony - tłumaczy.

Na kolejne polsko-słowackie  małżeństwo w Sromowcach nie trzeba było długo czekać. Podobnie jak w pierwszym przypadku, ona była z Polski, on ze Słowacji. - W sumie  takich  mieszanych związków mamy 3, może 4 we wsi, i już następne się szykuje - mówi Maria Cichoń. Kobieta wyjaśnia, że dzięki kładce, młodzież od kilku lat częściej, niż do tej pory, się ze sobą spotyka. - Mamy same ładne dziewczyny, więc chłopcy ze Słowacji zaglądają - uśmiecha się. - My, starsi, tak często do siebie nie chodzimy, chyba że ktoś ma po drugiej stronie rodzinę.

W Sromowcach nikogo nie dziwi, że młodzi we wsi umawiają się na dyskoteki na Słowację. Dzięki kładce wielu z nich bawi się wspólnie na festynach organizowanych w czasie sezonów turystycznych. Często zdarza się wtedy, że na tej samej scenie najpierw występują zespoły góralskie z jednej strony Dunajca, a później z drugiej. - Kiedyś coś takiego było nie do pomyślenia - wspomina pan Tadeusz. - Do 1956 r. dzielił nasze miejscowości pas orny i bronowany na 6 m, mieliśmy jedno niewielkie przejście w miejscu, gdzie znajduje się przystań flisacka. Jeśli krowa by weszła na ten pas, WOPR był od razu alarmowany i szukali właściciela zwierzęcia - dodaje.

Dziś kładką łączącą Sromowce z Czerwonym Klasztorem chętnie spacerują turyści oraz zakochani. - Nie ma nic nadzwyczajnego w tym, że mamy polsko-słowackie małżeństwa. Przecież mówi się, że miłość nie zna granic - podkreśla młoda kobieta. - Dziewczyny od nas chwalą sobie słowackich mężów. Dlaczego? Trzeba je o to zapytać.

Aneta Dusik