Górnik, który pokochał Spisz, dziś walczy o godność.

Kiedyś fedrował na Śląsku, dziś dba o bezpieczeństwo i sąsiedzkie relacje w Łapszach Niżnych. Zamiast wdzięczności spotyka go nienawiść. Historia Jacka Sikorskiego to opowieść o człowieku, który nie potrafi przejść obojętnie wobec zła - i płaci za to wysoką cenę.

Z kopalni na Spisz - nowy rozdział życia

Jacek Sikorski, były górnik z Chorzowa, po latach ciężkiej pracy pod ziemią postanowił rozpocząć nowy etap życia. Po przejściu na emeryturę wybrał Łapsze Niżne, Spisz, gdzie zbudował dom i zapuścił korzenie. Zaczął łowić ryby w Jeziorze Czorsztyńskim, włączył się w życie wsi. Pomaga sąsiadom, dba o domy letników, kosi im trawę, odśnieża, ogrzewa domy zimą. Angażuje się bezinteresownie - nawet w rozprowadzaniu światłowodu.

Śląska natura w spiskim pejzażu

Życie Jacka na Spiszu nie zawsze przypomina sielankę. Jego śląski temperament nieraz prowadził go na zderzenie z przepisami i władzą. Tak było, gdy na jeziorze wbrew przepisom odpalił silnik spalinowy w sytuacji awaryjnej. Wiatr w oczy - silnik elektryczny nie dawał sobie rady, by dotrzeć do brzegu. Skończyło się sprawą sądową. Wyszedł z tego obronną ręką. Skończyło się na niskim mandacie.

Mały próg, wielki problem

Ostatnio Jacek Sikorski skupił się na poprawie bezpieczeństwa na swojej ulicy. Gdy jedna z jego kur zginęła pod kołami rozpędzonego auta, postanowił działać. Złożył wniosek o budowę progu zwalniającego - sam zaproponował, że będzie go usuwał zimą, by nie przeszkadzał w odśnieżaniu. Zamiast poparcia, spotkał się z oporem.

Sprawą zajął się wójt gminy Łapsze Niżne, Jakub Jamróz. - Rozumiem pana Jacka i jego motywacje. Wiem, że działa z troski o wspólne bezpieczeństwo. Ale jako wójt musiałem przekazać sprawę radzie sołeckiej. To ciało pomocnicze w takich sprawach powinno się wypowiedzieć - powiedział w rozmowie z naszą redakcją. Opinia rady była jednak jednoznacznie negatywna.

Zderzenie z władzą i fala nienawiści

Decydujące starcie miało miejsce u sołtysa Edwarda Hatały. Tam Jacka spotkało coś, co zapamięta na długo. - Usłyszałem wulgaryzmy, krzyki, a na koniec sołtys kazał mi „spier... ze swojego domu. A jak mi się nie podoba, opuścić Łapsze i wracać do miasta” - opowiada pan Jacek.

Sołtys Hatała w rozmowie z nami nie tylko nie zaprzeczył tym słowom, ale potwierdził całą sytuację. - Wyrzuciłem go za drzwi, bo nie miał prawa wchodzić do mojego domu. I tak, powiedziałem, co powiedziałem. On niech wraca do siebie, bo tutaj nikt go nie lubi. Nie mam zamiaru go za nic przepraszać. 

Groźby, pomówienia, anonimowe listy

Na sprzeciwie rady i nieprzyjemnej rozmowie z sołtysem się nie skończyło. Jacka zaczęły nękać anonimowe listy pełne obelg, gróźb i oszczerstw. W jednym z nich ktoś sugeruje jego rzekomy udział w „filmach erotycznych”, grożąc ujawnieniem nieistniejących materiałów. - To klasyczny mechanizm: zastraszyć, ośmieszyć, zniszczyć człowieka, który się wychyla. Który nie boi się działać i mówić głośno o tym, co uważa za niesprawiedliwe - uważa górnik.

Społecznik

Choć dziś cierpi, nie traci ducha. Jego rogata dusza nie pozwala mu się poddać. Wierzy, że prędzej czy później jego próg stanie na drodze - i może ocali czyjeś życie.

- Jacek Sikorski to człowiek trudny, ale dobry. Uparty, ale uczciwy. I choć nie zawsze wygodny, to nie można mu odmówić jednego - serca do ludzi i miejsca, które wybrał na swoją drugą ojczyznę - wyznaje nam jeden z sąsiadów, który - co dość niezwykłe - prosi o anonimowość.  

Społeczników się nie niszczy

Sprawa Jacka Sikorskiego to nie tylko lokalny konflikt o próg zwalniający. To opowieść o człowieku, który - choć z innego regionu - pokochał Spisz i próbuje uczynić go lepszym miejscem do życia. Dziś spotyka go za to fala wrogości: wulgarne traktowanie przez przedstawiciela lokalnej władzy, odmowa współpracy i anonimowe pogróżki. To niepokojący sygnał. Społeczników się nie zastrasza. Społeczników się wspiera. Nikt nie powinien być poniżany za to, że chce poprawić bezpieczeństwo i jakość życia we wsi. Arogancja władzy i sąsiedzka zawiść nie mogą zwyciężać nad rozsądkiem i przyzwoitością. Jeśli dziś pozwolimy, by jeden człowiek został złamany, jutro nikt nie odważy się zawalczyć o cokolwiek. A przecież każdej społeczności potrzeba ludzi z charakterem - nawet jeśli ich dusza bywa rogata.

Jurek Jurecki