Krośnica to dla wielu kierowców jedynie szybko po sobie następujące znaki początku i końca miejscowości w drodze do Krościenka. A szkoda.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"4892"}

Niektórzy przejeżdżający jeszcze zwrócą uwagę na charakterystyczne, ubogie chatki romskie po jednej stronie i sznury z suszącą się bielizną po drugiej. Tych, którzy skręcą, by wjechać w głąb wsi, jest już mniej.

Tymczasem Krośnica to blisko 700 mieszkańców w domach ciągnących się wzdłuż drogi na stoku Lubania. Są cztery sklepy, niewielka szkoła, kościół, a nawet duża restauracja. Ale w piątek w samo południe zamknięta – przecież nawet nie ma sezonu turystycznego. Jest też coraz więcej kwater prywatnych. W końcu to miejsce ciekawe – wieś ciągnie się od drogi niemal do wysokości 750 m n.p.m. – dwieście metrów różnicy poziomów.

Historycy datują jej początki na XVI wiek. Dziś swoje szanse mieszkańcy miejscowości próbują odnaleźć w turystyce. Blisko są Gorce ze szczytem Lubania, blisko też w Pieniny, a z przełęczy Snozka widać rozległe Jezioro Czorsztyńskie. Zimą w niedalekich Kluszkowcach można też poszusować na nartach. Póki co jednak na próżno szukać tu zorganizowanych grup turystycznych. Jeśli już, to przyjeżdżają krewni, starzy znajomi lub ci, którzy choć raz zakosztowali uroków miejscowości. I chcą wracać.

Janina mieszka w pobliskim Czorsztynie, ale od dziesięciu lat pracuje w jednym ze sklepów w Krośnicy. Lubi swoją pracę i nie wyobraża sobie, by mogła wyjechać za granicę, choć wielu miejscowych dawno to zrobiło. Ubyło szczególnie młodych, którzy poszukali szczęścia choćby w Irlandii czy Niemczech. Rozmiary tego exodusu widać szczególnie w święta, gdy nieoczekiwanie obroty sklepu wzrastają o trzydzieści procent. Nie dlatego, że ludzie więcej wydają, ale nagle jest ich więcej. Rodacy wracają, ale na krótko. O powrotach na stałe słychać tylko w telewizji. Janina, patrząc codziennie na wieś, dostrzega zmiany – jest wodociąg, powstaje kanalizacja, chodnik, a nawet parking koło sklepu. Jak niemal wszędzie w naszym regionie, niknie tylko rolnictwo. Mało kto potrafi utrzymać się z gospodarki. Cóż, wydaje się, że wieś jest niemal skazana na turystykę.

Józef Figura