Zniszczony 2 lata temu przez powódź przepust na potoku Kowaniec powoduje, że rolnicy z Waksmunda muszą do swoich pól jeździć przez Nowy Targ.

Z przejazdu, oprócz właścicieli gruntów położonych po drugiej stronie potoku, korzystali mieszkańcy kilku domostw na ul. Gorczańskiej. Jedyna ich łączność ze światem prowadzi teraz przez nowotarski Kowaniec. - Wiele osób z Waksmundu ma działki za potokiem. Z sianem czy drewnem muszą teraz pokonywać drogą okrężną przez miasto. To bardzo uciążliwe - tłumaczy radny Stanisław Waksmundzki. Ma pretensje do gminy, że do tej pory nie odbudowała przejazdu.

Marek Kolasa, również radny z Waksmundu, wspomina, że gmina planowała odbudować most na miejscu zniszczonego przepustu. Nie zgodził się na to właściciel pobliskiego domu. Chciał, aby most powstał dalej od przepustu. Zdaniem radnego budowa mostu w proponowanym miejscu byłaby skomplikowana z powodu trudnego ukształtowania terenu. Przypuszcza też, że znacznie zwiększyłyby się koszty takiej inwestycji.

Sołtys wsi ubolewa, że wszelkie próby uzgodnienia miejsca pod budowę kończyły się fiaskiem. - Na zebraniu wiejskim podjęliśmy więc decyzję, aby zbudować najprostszy przejazd, czyli w bród - mówi Jan Ligęza. Powstanie nieco dalej, niż dawny przejazd.

Droga, która prowadzi do zniszczonego przejazdu, ma nieuregulowany stan prawny. Mieszkaniec, który nie zgodził się na budowę mostu w miejscu przepustu, chce, aby most powstał mniej więcej ta, gdzie gmina planuje budowę przejazdu w bród. Jego zdaniem zagwarantuje to bezpieczeństwo mieszkańcom. Wspomina, że podczas powodzi woda nie mieściła się w przepuście i potok wylewał. - Trzy razy nas podtapiało. Woda była wszędzie - na podwórku i w garażu - wspomina Jan Waksmundzki. - Jeśli most powstanie dalej, niż zniszczony przepust, koryto obniży się mniej więcej o metr i ten problem już się nie powtórzy - twierdzi. Przypomina, że droga do dawnego przepustu na mapie nie pokrywa się z rzeczywistością. Uważa, że gmina najpierw powinna zająć się wytyczeniem granic działek i wyznaczyć dojazd do mostu bliżej potoku.

Monika Para