– To piekło. I mamy to wytrzymać przez cały rok? – denerwują się mieszkańcy Klikuszowej.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"5543"}

Poniedziałek, godz. 18. Stajemy u stóp tymczasowego mostu. Od środy odbywa się po nim cały ruch zakopianką. Tak będzie przez najbliższy rok – do czasu, aż budowlańcy rozbiorą stary i wybudują od podstaw nowy most. Stąd dokładnie widać, że jedna połowa przeprawy jest zrobiona inną technologią, a druga inną. To widać i – co gorsza – słychać. Odgłos każdego samochodu nadjeżdżającego od strony Krakowa to najpierw przytłumione szuranie po drewnianych dechach, leżących na balach. Od połowy dźwięk nasila się wielokrotnie. Spoglądając od dołu, widać dlaczego – luźne, grube deski leżą bezpośrednio na stalowej konstrukcji. Ta działa jak pudło rezonansowe. Próbuję usłyszeć, co właśnie krzyczy do mnie Marian Żółtek, mieszkaniec pobliskiego domu, ale nie ma szans.

Przechodzimy dalej i stajemy obok najbliższego budynku – jakieś 10 metrów od mostu. Rozmowę trzeba przerywać za każdym razem, gdy przejeżdża samochód. Na dawnym budynku starej remizy wisi szyld przedszkola. Dzieci od 2 do 6 lat wrócą tu od września. – Od tygodnia przeżywamy piekło – denerwuje się Żółtek. – Nie da się spać. Przecież są wakacje, ruch na zakopiance odbywa się non stop. Ten hałas jest nie do wytrzymania! I nikogo to nie obchodzi, bo zwykłego człowieka to nikt nie broni. Jakieś motylki czy psy to tak. A tu setki ludzi nie śpią! Toż nawet w więzieniu mają ciszę nocną. A my?

Zdesperowani mieszkańcy Klikuszowej wezwali nawet policję, zgłaszając naruszenie ciszy nocnej. Stróże prawa przyjechali posłuchali, przyznali rację i jedyne, co mogli poradzić, to pisma po urzędach pisać.

Marciszowie mieszkają nieopodal mostu. Od tygodnia nie śpią, a dwuipółroczna Amelka budzi się po kilka razy. – W pierwszą noc nie mogła zasnąć, bo bała się, że to burza. W końcu zasnęła koło 22, po dwóch godzinach się obudziła. I tak co noc! Nie ma mowy o otwarciu okna! W końcu na dzień z małą wyjeżdżam do rodziny w Nowym Targu – mimo upałów, wolimy w blokach siedzieć – przekonuje pani Ewelina.

Lidia Szeliga wielokrotnie wydzwaniała do krakowskiej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. – Najpierw mnie odsyłali od jednego wydziału do drugiego. Potem usłyszałam, że będą wyciszać włókniną. Ale czy to coś da? – powątpiewa.

Rzeczywiście, w poniedziałek wieczorem ekipa wkracza na most z pasami białej taniny. Chwila nadziei. Ale kobieta miała rację – huk jaki był, taki pozostał.

– Mamy świadomość problemu – mówi Magdalena Chacaga, rzeczniczka GDDKiA. – Już podczas otwarcia okazało się, że hałas jest zbyt uciążliwy. W piątek była tam komisja. Szukamy rozwiązań – może wystarczy umocować elementy albo położyć jakąś nową nawierzchnię. Na pewno nie zostawimy mieszkańców z tym problemem – zapewnia.

Józef Figura