Ma przedsiębiorczego sołtysa, gaździnki, które pieką najlepsze ciasta, gościnnych mieszkańców i Krzysztofa Kokota.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"83082"}

Krzysztof Kokot to poeta nowotarski, który Rogoźnik bardzo lubi, ma tu rodzinę i to on wpadł na pomysł, by do Rogoźnika zapraszać co roku poetów. W pierwszym roku przybyła garstka, w drugim liczba się podwoiła, a w tą sobotę była już całkiem spora twórców - nie tylko z Podhala, ale i ze Śląska, Opola i Krakowa. Przybywa też wierszy poświęconych tej niewielkiej, choć urokliwej miejscowości. I już nie długo Rogoźnik będzie najczęściej opiewaną miejscowością na południe od Krakowa, bo to już tradycja, że każdy musi przyjechać z wierszem jej poświęconym.

Podczas III Watry Rogoźnickiej była poezja gwarowa i pisana w języku literackim. Strofy rymowane, biały wiersz, a nawet eksperymenty poetyckie inspirowane Białoszewskim. Ada Jarosz napisała wiersz w dorożce, którą obwożono tych poetów, którzy do Rogoźnika przyjechali pierwszy raz. Renata Lipkowska przekonywała, że w Rogoźniku są dobrzy ludzie,  a za sprawą Leszka Cadeta było też o staniu w korku na zakopiance i duszy poety. Jedna z gaździnek z Koła Gospodyń Wiejskich zaskoczyła odczytaniem dojrzałego wiersza swojego syna Macieja Hajnosa napisanego, kiedy miał 17 lat.  Jak okazuje się niezłym poetą jest też inny mieszkaniec Rogoźnika - Zbigniew Kopeć, kojarzony do tej pory głównie jako nauczyciel fizyki w liceum.