Władysław Franos to postać dobrze znana nie tylko w podhalańskim Ratułowie, ale i wśród pasterzy w całej Polsce.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"134506"}

Ten doświadczony baca, dla którego pasterstwo to nie tylko zawód, ale całe życie, w latach 90. zapisał się złotymi zgłoskami w historii polskich redyków. Aż cztery razy prowadził owce w tradycyjnym, pieszym redyku z Bieszczad do Ratułowa– to dystans ponad 250 kilometrów, który pokonywał pieszo, w rytmie dawnych pasterskich zwyczajów, przemierzając południową Polskę z owcami, juhasami i psami pasterskimi przez 9 dni. 

W czasach, gdy wiele dawnych tradycji zanikało, Franos był jednym z tych, którzy stali na straży pasterskiej kultury. Jego redyki z Bieszczad były bardzo symbolicznym przypomnieniem o głębokich korzeniach góralskiej tożsamości, o wspólnocie ludzi z gór i ich związku z naturą.

Dziś baca Władysław Franos wciąż chodzi z redykiem, choć już bardziej kameralnie. Z wiekiem zmienił się dystans i tempo, ale nie zmieniła się pasja. Obecnie prowadzi redyk z Ludźmierza do Ratułowa – trasa znacznie krótsza, ale wciąż ważna, bo symboliczna. To kontynuacja tradycji, żywa lekcja kultury i przypomnienie o tym, że prawdziwe pasterstwo to nie pokaz – to sposób na życie.

Franos to przykład bacowskiej wytrwałości i przywiązania do ziemi. Jego historia pokazuje, że nawet w zmieniającym się świecie są ludzie, którzy nie rezygnują z tego, co ważne – choćby trzeba było przejść z owcami pół Polski.

Wideo i tekst: Bartłomiej Jurecki