Z prądem na Podhalu może być nie tylko herbata...

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"134663"}

- To jest zupełnie normalny samochód – Krzysiek krząta się wokół swej maleńkiej Dacii Spring zaparkowanej honorowo i darmo na nowotarskim Rynku. W sumie faktycznie wszystko się zgadza. Klima chłodzi, zegary się zapalają przy otwarciu drzwi. Jedynie czego brakuje to tego nieśmiertelnego… „brum, brum”. Ponadto cztery drzwi, pozwalają wygodnie zasiąść i z przodu i z tyłu. Auto wygląd na większe jeśli siedzi się w środku. W sylwetce nie widać żadnych udziwnień tak charakterystycznych dla współczesnych aut elektrycznych. Obsługa również zupełnie normalna. Wsiadasz do środka, przekręcasz kluczyk, przyrządy pokładowe ożywają. Masz w zasięgu ręki wszystko co potrzeba żeby wygodnie podróżować. Jest audio i wydajna klimatyzacja. Choć tylna część nadwozia kryje zestaw baterii to pod klapą ukrywa się też całkiem spory bagażnik. Jedyne czego próżno szukać to… rura wydechowa. Jazda też zupełnie standardowa. – Trzeba tylko uważać przy dynamicznym wyprzedzaniu – zauważa Krzysiek. – Skrzynia nie ma klasycznych przełożeń. Wóz ciągnie natychmiast po wciśnięciu gazu, bez zwłoki na zmianę biegu. Jeśli ktoś się zagapi – może wylądować na zderzaku jadącego przed nim auta – uśmiecha się właściciel maleńkiego elektryka.

*

Krzysiek wcale nie brzmi jak fanatyczny zbawiciel planety, nie wygląda też na amatora sojowego latte czy wyznawcę diety wege. – Dlaczego ty właściwie kupiłeś elektryka? Gorączkę miałeś? A może to po pijaku było? – dociekam. Krzysztof nie daje się sprowokować. Sprawia wrażenie, jakby na takie pytania odpowiadał w przeszłości już nieraz. – Od zawsze interesowała mnie elektromobilność. Czytałem o nowych elektrykach pojawiających się na rynku, porównywałem parametry i ceny. W końcu postanowiłem, że kupię własnego. Właściwie to najbardziej z ciekawości kupiłem – przyznaje ze śmiechem. Zaznacza przy tym, że pierwszy w życiu elektryk ani go nie rozczarował, ani też wywołał euforii. – Po prostu wiedziałem o nich chyba już wszystko. Wieloma wcześniej jeździłem. Dokładnie wiedziałem, w jaki sposób będę eksploatował ten wóz. I w tej roli, jaką mu przypisałem sprawdził się idealnie – zapewnia. – Załatwiając sprawy służbowe poruszam się w promieniu kilkudziesięciu kilometrów od bazy. Na noc auto wraca do garażu i ładuje się przez osiem godzin. Oczywiście do dalszych wyjazdów mam jeszcze inne auto - spalinowe - podkreśla.

*

Krzysztof przyznaje, że gdyby szukał auta rodzinnego na dłuższe wyjazdy rozważyłby innego, droższego elektryka: teslę, mercedesa albo któryś z chińskich produktów, których deklarowany zasięg zbliża się nawet do tysiąca kilometrów na jednym ładowaniu. Dacia to małe auto miejskie, do kręcenia się wokół komina i do takich zastosowań nadaje się idealnie. Jej faktyczny zasięg to 200 kilometrów. Moc blisko 60 koni i spory moment obrotowy pozwalają dynamicznie przyspieszać. Do tego jeden z trybów jazdy przewiduje rekuperację czyli odzyskiwanie energii elektrycznej podczas zwalniania. To pozwala w normalnej jeździe prawie w ogóle nie używać hamulców. Na Podhalu, gdzie stromych podjazdów nie brakuje to spora zaleta. Samochód zwalnia, gdy tylko zdejmie się nogę z gazu. – Kiedyś zjeżdżając z przełęczy Krowiarki w stronę Zawoi przybyło mi 6 procent baterii – wtrąca Krzysztof. Zapewnia przy tym, że nawet tak małym miejskim elektrykiem można zaryzykować dalszą wyprawę. Sieć szybkich ładowarek jest naprawdę rozbudowana. Jadąc z Krakowa można doładować elektryka w Myślenicach i na Zaborni w Rabce. W Krakowie miejsc, gdzie można doładować baterie jest mnóstwo. Samo ładowanie - wbrew obiegowym opiniom - nie trwa długo. W ciągu dwudziestu minut niewielką dacię można doładować na tyle, by pokonać nią kolejne 160 kilometrów. Sama jazda elektrykiem też nie wymaga ciągłego skupiania się na oszczędzaniu baterii. Podróżować można z normalnymi prędkościami około 120 -130 kilometrów na godzinę. Swobodnie można korzystać z wydajnego ogrzewania, czy klimatyzacji. – Oczywiście lepiej jest ładować samochód we własnym garażu, bo jeśli ma się wydajną fotowoltaikę - może się okazać, że podróżujesz za darmo. Z kolei zakładając wyłącznie korzystanie z publicznych ładowarek koszty eksploatacji auta elektrycznego będą porównywalne do zwykłej spalinówki – uściśla.   

Krzysztof bezpardonowo rozprawia się z mitami dotyczącymi elektryków, choćby tych o ogromnej masie elektryków. Mała dacia wcale nie jest przesadnie ciężka. Jej masa nie (niespełna tona) nie odbiega od podobnych miejskich spalinówek. Podobnie jest z rzekomą łatwopalnością elektryków. – Jeżdżąc zakopianką, wielokrotnie spotykałem płonące samochody, ale nigdy  to nie był elektryk. Zresztą wystarczy przyjrzeć się statystykom. Samochody elektryczne zapalają się sporadycznie - podkreśla.

*

W przypadku Krzysztofa, decyzja o zakupie elektryka zapadła, gdy w firmie wyzionęło ducha auto służbowe. – Zacząłem się rozglądać za jakimś używanym samochodem. Okazało się, że przy moim zakładanym budżecie około 30 tysięcy złotych, mogą kupić zupełnie nowe auto elektryczne – podkreśla. – Poważnie, za tyle można kupić zupełnie nowe auto z salonu – powtarza i przechodzi do przedstawienia kalkulacji. Najtańsza nowa dacia spring w salonie kosztuje około 70 tysięcy. „Dopasiona” wersja, jaką zamówił Krzysztof, kosztowała 90 tysięcy. Gdy się od tego odejmie VAT, podatek dochodowy, składkę zdrowotną i uwzględni dotację wychodzi w granicach 40 tysięcy. Wniosek stanowiący podstawę do uzyskania zwolnień podatkowych i dotacji jest bardzo prosty do wypełnienia, wręcz intuicyjny. – Oczywiście nie musisz być przedsiębiorcą, żeby skorzystać z tych wszystkich upustów. Wręcz przeciwnie one są przewidziane wyłącznie dla osoby prywatnej – podkreśla. - Argument ekonomiczny był nie do podważenia.

mk