Przemoc zabiera nam wszystko, od godności, wolności, do samoakceptacji a nawet braku chęci życia. Przemoc odbiera nam tą dziecięcą radość i odwagę, dzięki której pokonywaliśmy smoka i inne potwory walcząc drewnianym patykiem w dłoni. Reagujmy na przemoc domową!

Szanowny Mieszkańcu,

Czuję potrzebę podzielenia się z Tobą pewnym spostrzeżeniem, dlatego napisałam list. Jeżeli już tu jesteś, proszę przeczytaj go do końca.  

Mam na imię Magdalena i od 17 lat pracuję w pomocy społecznej. W mojej pracy spotykam ludzi w różnych sytuacjach kryzysowych. Najczęściej jednak, ten kryzys jest spowodowany przemocą domową. Śledząc wiadomości w telewizji, czytając artykuły czy literaturę fachową, rozmawiając z innymi zauważyłam, że wiele osób wierzy, że przemoc to coś odległego, coś, co dotyczy tylko innych, a nie ich samych. Ludzie myślą, że przemoc ich nie dotyka, bo przecież nie widzą jej na co dzień, nie słyszą krzyków albo nie doświadczają fizycznych obrażeń. Niestety, to błędne przekonanie. 

Kiedyś czytając artykuł dot. przemocy natknęłam się na myśl, która mnie poruszyła w swej prostocie i stwierdzeniu tak oczywistej oczywistości, mianowicie W. H. Auden powiedział, że „ZŁO NIE RZUCA SIĘ W OCZY I ZAWSZE JEST LUDZKIE; DZIELI Z NAMI ŁóŻKO I JADA PRZY NASZYM STOLE”. Przemoc to nie potwór z bajek, terrorysta z filmu, który pojawia się nagle i od razu zagraża życiu. To często człowiek, który jada z nami przy wspólnym stole, kładzie się z nami spać, rozmawia z nami, wychowuje dzieci, odpoczywa z nami. To zwykły człowiek, który w chwilach słabości lub pod wpływem emocji potrafi sięgnąć po agresję. 

Ważne jest, aby pamiętać, że przemoc może przybierać różne formy – od słów raniących, przez zaniedbanie, aż po fizyczne ataki. Przemoc zabiera nam prawo do poczucia własnej godności, poczucia bezpieczeństwa, prawo do wolności, do samostanowienia o sobie, prawo do zdrowia i życia, prawo do wolności seksualnej, prawo do zaspokojenia swoich potrzeb fizjologicznych (sen, jedzenie, odpoczynek i inne), prawo do rozwoju i godnego życia a także wiele innych.

Często osoby doznające przemocy boją się mówić o swoim cierpieniu, bo obawiają się reakcji bliskich, wstydu lub braku wsparcia, niezrozumienia. Jednak każdy z nas powinien mieć świadomość, że przemocy można i trzeba przeciwdziałać.  Każdy z nas musi wiedzieć, że jest ważny, potrzebny, kochany. Każdy zasługuje na miłość, na troskę, by być zauważonym, usłyszanym, chcianym, akceptowanym. 

Nie można patrzeć na przemoc jak na coś odległego, co nie dotyczy nas samych, bo przecież jesteśmy z tzw. „normalnej rodziny a nie patologii”. Przemoc to problem, który może dotknąć każdego, niezależnie od wieku, statusu czy sytuacji życiowej. Przemoc mieszka w mieszkaniu komunalnym i w willi, w domu i apartamencie. Przemoc ubiera się w garnitur ale też chodzi w dresach, ma szpilki i trampki, jeździ Ferrari albo skodą, kasuje nasze produkty w sklepie, buduje nasze domy, leczy nas, reprezentuje w sądzie, uczy itp. Przemoc może być w każdej rodzinie i być narzędziem każdego człowieka do uzyskania swojego celu, którym może być poczucie władzy, podporządkowania sobie rodziny, uległość partnera, „leczenie” własnych kompleksów.

Przemoc zabiera nam wszystko, od godności, wolności, do samoakceptacji a nawet braku chęci życia. Przemoc odbiera nam tą dziecięcą radość i odwagę, dzięki której pokonywaliśmy smoka i inne potwory walcząc drewnianym patykiem w dłoni.

Dlatego tak ważne jest, abyśmy byli czujni, słuchali siebie nawzajem i nie bali się prosić o pomoc. Wspólnie możemy tworzyć bezpieczniejsze środowisko, w którym nikt nie będzie musiał ukrywać swojego cierpienia. 

Reagujmy na przemoc, nawet gdy nie dotyczy ona nas bezpośrednio. Osoby które doświadczają  przemocy, rzadko same poproszą o pomoc, bo się boją, wstydzą, bo wierzą że będzie lepiej. Ważne jest, abyśmy pamiętali, że nie musimy bezpośrednio doświadczać przemocy, aby na nią reagować. Jeśli widzimy, że ktoś wokół nas cierpi, doznaje przemocy lub słyszymy niepokojące sygnały, powinniśmy działać. Nie czekaj aż ktoś inny zareaguje. Nie powstrzymuj się przed działaniem, bo „przecież inni są od tego”, „gdzie jest opieka społeczna”, „od czego są policjanci”. W danym momencie, to Ty widzisz, Ty słyszysz krzyki, płacz. Ty mieszkasz obok. 

Reagowanie na przemoc to wyraz naszej troski i odpowiedzialności za innych. Czasami wystarczy zwykłe słowo wsparcia, zgłoszenie sytuacji odpowiednim służbom lub rozmowa z osobą, która może potrzebować pomocy. Nie bójmy się podjąć działania – każdy z nas ma moc, by pomóc komuś wyjść z trudnej sytuacji. 

Przemoc to problem, który dotyka wielu ludzi, i choć może się wydawać, że to nie nasza sprawa, to właśnie od naszej reakcji zależy, czy ktoś poczuje się bezpieczniej i czy otrzyma potrzebne wsparcie. Pamiętajmy, że wspólne działanie i troska mogą uratować czyjeś życie i przywrócić nadzieję na lepsze jutro. 

Dlatego, w trosce o bezpieczeństwo i dobrostan naszych mieszkańców, przypominam o funkcjonowaniu w naszej gminie Zespołu Interdyscyplinarnego do spraw Przeciwdziałania Przemocy Domowej. Zespół ten, powołany przez Wójta Gminy Łapsze Niżne, skupia przedstawicieli różnych instytucji i organizacji, aby wspólnie diagnozować, interweniować
i koordynować działania w sytuacjach wymagających pomocy.

W skład Zespołu Interdyscyplinarnego wchodzą znani Wam przedstawiciele takich instytucji jak: 

• pracownicy socjalni, asystent rodziny, kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Łapszach Niżnych;
• dzielnicowi z Posterunku Policji w Łapszach Niżnych;
• dyrektorzy szkół podstawowych znajdujących się w Gminie Łapsze Niżne;
• pielęgniarka środowiskowa z Ośrodka zdrowia w Łapszach Niżnych;
• członek Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Łapszach Niżnych.

Z Zespołem współpracują również kuratorzy sądowi z II Wydziału Karnego oraz III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego w Nowym Targu.

W przypadku podejrzenia występowania przemocy domowej lub chęci uzyskania wsparcia, proszę skontaktuj się z: 

• Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Łapszach Niżnych pod numerem telefonu: 18 265 91 45 lub osobiście w biurze pracowników socjalnych znajdującym się przy ul. Jana Pawła II 61 w Łapszach Niżnych. 
• Policją: pod numerem alarmowym 112 i 997 lub bezpośrednio w Komendzie Powiatowej Policji w Nowym Targu, os. Konfederacji Tatrzańskiej 1A lub w Posterunku Policji w Łapszach Niżnych przy ul. Jana Pawła II 20.
• Innymi instytucjami wchodzącymi w skład Zespołu Interdyscyplinarnego wskazanymi wyżej.
• Dzwoniąc na infolinię Niebieska Linia 800 120 002 czynną całą dobę 7 dni w tygodniu.

Chcę podkreślić, że każdy, kto doświadczył przemocy lub jest jej świadkiem, może liczyć na dyskrecję, profesjonalne wsparcie oraz pomoc w trudnych chwilach. Zespół interdyscyplinarny działa na podstawie obowiązujących przepisów prawa i jest dostępny dla mieszkańców naszej gminy od poniedziałku do piątku w godzinach pracy Ośrodka Pomocy Społecznej. 

Jeśli potrzebujesz pomocy, masz pytania lub chcesz zgłosić przypadek przemocy lub jej podejrzenie, skontaktuj się z nami.

Pamiętajmy, że przemoc domowa to problem, który dotyka całą społeczność. Razem możemy pomóc osobom dotkniętym przemocą i budować bezpieczne środowisko dla nas wszystkich.

Możesz również skorzystać ze wsparcia psychoterapeuty, mediatora i radcy prawnego, którzy przyjmują w ramach projektu Centrum Rozwoju Rodziny w Łapszach Niżnych, przy ulicy Jana Pawła II 61. Na plakatach, ulotkach czy stronie internetowej OPS, Gminy, Facebooku są podane numery telefonów. Zadzwoń i umów się.

Psychoterapeuta przyjmuje również w niektóre soboty. W tedy ja też jestem w budynku Ośrodka. Możesz przyjść do mnie i porozmawiać. Możemy też wspólnie pomilczeć. To Ty wiesz, czego potrzebujesz. Wcześniej zadzwoń i upewnij się, że jesteśmy w tą konkretną sobotę, w której potrzebujesz przyjść.

Na koniec zapraszam Cię do obejrzenia krótkiego filmu pt. ReMoved znalezionego w you tube pod linkiem

[WIDEO]320[/WIDEO]

Cię z Zoey…

 

[WIDEO]320[/WIDEO]

Z poważaniem
Magdalena Bazielich
Kierownik
Ośrodka Pomocy Społecznej w Łapszach Niżnych.

::attachment{"type":"image","item_id":"188993", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}