Środowiskowe Centrum Zdrowia Psychicznego w Nowym Targu to miejsce pomocy psychologicznej dla osób doświadczających kryzysów psychicznych. Jest to jednak zupełnie nowa jakość opieki psychiatrycznej bowiem pomoc świadczą multi dyscyplinarne zespoły zdrowia psychicznego. A te składają się z: lekarzy, pielęgniarek, psychologów i psychoterapeutów, terapeutów środowiskowych, asystentów zdrowienia, pracowników pomocy społecznej i trenerów profilaktyki. Zespoły specjalistów obejmują wsparciem medycznym i społecznym dorosłych, wraz z ich rodzinami. Z kolei dzieci i młodzież korzystają ze szkoleń profilaktycznych powadzonych w szkołach. Niedawno w Miejskim Centrum Kultury w Nowym Targu odbyło się wydarzenie w ramach projektu "Deinstytucjonalizacja szansą na dobrą zmianę" realizowanym w Podhalańskim Szpitalu Specjalistycznym im. Jana Pawła II w Nowym Targu w ramach programu operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój. Jego celem jest wprowadzenie w życie modelu, który zamiast izolować osoby w kryzysie psychicznym w dużych instytucjach, włącza je do życia. Rozmowa z Markiem Wierzbą dyrektorem nowotarskiego szpitala.

Panie Dyrektorze, gala „Savoir-vivre w zdrowieniu” i spektakl „Wybieleni” przypomniały nam o tym, jak istotne jest zdrowie psychiczne i jak niebezpieczna może być stygmatyzacja społeczna.

Naszym życiem kierują bardzo często pośpiech i stres. To sprawia, że wiele osób doświadcza dzisiaj kryzysów natury psychicznej. Wśród tych przypadków są również takie, które bez odpowiedniej terapii mogą skutkować poważnymi następstwami. Podhalański Szpital Specjalistyczny im. Jana Pawła II w Nowym Targu zajmuje się również chorymi z tego typu problemami - w swojej strukturze organizacyjnej mamy Oddział Psychiatrii, Oddział Leczenia Uzależnień i Oddział Detoksykacji. Co więcej, z sukcesem zaangażowaliśmy się w przygotowanie i aplikowanie o możliwość realizacji nowego projektu, który zupełnie inaczej podchodzi do sprawy problemów zdrowia psychicznego. Przypomnę, że na jego wdrożenie i realizowanie w Nowym Targu przez okres 2,5 roku pozyskaliśmy kwotę 17 mln zł z Ministerstwa Rozwoju Regionalnego. Po ponad 2 latach funkcjonowania projektu widzimy w pełni jego skuteczność i doświadczamy namacalnych efektów. Po zakończeniu obecnej edycji zamierzamy kontynuować udzielanie świadczeń w ten sam sposób, w ramach pilotażu Ministerstwa Zdrowia. Natomiast jeżeli w Polsce zostaną podjęte stosowne decyzje w kwestii reformy psychiatrii, to będziemy realizować ją w ramach Środowiskowego Centrum Zdrowia Psychicznego. Jesteśmy po rozmowach wstępnych na temat rozwoju działalności tej jednostki w powiecie tatrzańskim. Mam nadzieję, że z powodzeniem będziemy realizować ten moduł już jako Podhalańskie Centrum Zdrowia Psychicznego. Jest już gotowy projekt nowego budynku, który byłby zapleczem dla pracowników Centrum oraz pacjentów. Planujemy, by mieściły się tam poradnie oraz gabinety pracy z terapeutami i asystentami zdrowienia. Usytuowanie blisko szpitala ma swoje duże plusy i pozytywnie wpłynie na poczucie bezpieczeństwa pacjentów i oraz postrzeganie procesu leczenia przez ich najbliższych. 

Użył Pan określenia Podhalańskie Centrum Zdrowia Psychicznego. Rozumiem, że miałoby ono objąć zarówno powiat nowotarski, jak i powiat tatrzański. Czy planowana jest w tym zakresie współpraca ze Szpitalem Powiatowym im. dr Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem?

W tym zakresie zostały podjęte stosowne decyzje zarówno przez pana Piotra Bąka, Starostę Tatrzańskiego i panią Reginę Tokarz, Dyrektor Szpitala w Zakopanem. Pomysł jest taki, żeby w Zakopanem powstały poradnie i miejsca stacjonowania zespołów mobilnych. Dzięki temu pacjenci wymagający częstszego kontaktu nie będą zmuszeni do każdorazowej wizyty w Nowym Targu. Środowiskowe Centrum będzie jedno, ale swoim zasięgiem działania obejmie całe Podhale, albo mówiąc konkretniej obszary powiatu nowotarskiego i tatrzańskiego, dlatego też zamiejscowa ekspozytura Centrum będzie stacjonować w Zakopanem. 

Czy jest to sygnał, że nadszedł czas by poszczególne jednostki opieki zdrowotnej zaczęły ze sobą współpracowa? 

Myślę, że ten czas zaistniał już dawno. Osobiście jestem gorącym zwolennikiem takiego myślenia i organizowania się. W Polsce borykamy się z dużym rozdrobnieniem właścicielskim w zakresie służby zdrowia. Mamy przecież szpitale powiatowe, wojewódzkie, ministerialne oraz szpitale, w których organami założycielskimi bardzo często są wójtowie, burmistrzowie czy prezydenci. Wszystko to powoduje, że szpitale często traktowane są jako coś, co jest „nasze”. Włącza się wtedy myślenie konkurencyjne, podczas gdy racjonalne myślenie o kosztach i dobru pacjenta pozostaje na odległym planie. Wraz z Panią Dyrektor Reginą Tokarz prowadzimy już na ten temat rozmowy. Często jest tak, że dublujemy swoją ofertę dla pacjentów. Zdarza się, że robimy to ogromnym nakładem sił i środków – zatrudnienie specjalistów kosztuje niemało. Uzupełnianie siebie nawzajem wydaje się sensowne i jak najbardziej racjonalne z punktu widzenia pacjenta oraz finansów jednostki. Osobiście uważam, że ścisła współpraca otwiera nam szereg możliwości. Gdyby w tą rozmowę zechciały się dodatkowo włączyć Szpital Rabczański i Samorząd Miasta Rabki, to te możliwości stałyby się wręcz imponujące. 

Czy są już w Polsce przykłady tego typu rozwiązań? 

Tak, są w naszym kraju przykłady współpracy tego typu. Mam tu na myśli chociażby wojewódzkie i powiatowe szpitale pomorskie, które stworzyły tego typu konsorcjum. Funkcjonuje ono bardzo dobrze i są tego efekty. Sprowadzając jednak sprawę do naszego lokalnego podwórka - nie jest możliwa sytuacja, w której oferty Szpitala w Nowym Targu i Szpitala w Zakopanem będzie poszerzana bez końca. Nasze możliwości są ograniczone pod kątek lokalowym, finansowym i kadrowym. Kompleksowe spojrzenie i odświeżone podejście  mogłoby poszerzyć pole do działania. Mam nadzieję, że na ten temat będziemy rozmawiać częściej i coraz bardziej merytorycznie. De facto list intencyjny w tej sprawie został podpisany przez Starostów Tatrzańskiego i Nowotarskiego w zeszłym roku. Dotychczas nic szczególnego jednak się nie wydarzyło. Sprawa psychiatrii jest pierwszym przykładem, że można można iść w tym kierunku i przyniesie to bardzo dobre rezultaty. Niemniej uważam, że są jeszcze inne obszary, które moglibyśmy zagospodarować wspólnymi siłami. 

Materiał partnera