To jak przebiega proces montażu pompy ciepła, zależy od wielu czynników. Mowa przede wszystkim o rodzaju urządzenia. Tutaj ma znaczenie to, z jakiego dolnego źródła ciepła korzysta urządzenie i z ilu jednostek składa się cały system. Ma to również wpływ na uprawnienia niezbędne do przeprowadzenia montażu pompy ciepła. Kwestie z tym związane reguluje Ustawa z dnia 15 maja 2015 roku o substancjach zubożających warstwę ozonową SZWO i niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych (Dz.U. z 2017 r., nr 1951), zwana potocznie Ustawą F-gazową.

Uprawnienia F-gazowe

Powyższa ustawa wprowadziła kilka pojęć, które obecnie funkcjonują w branży. Mowa m.in. o współczynniku GWP. Jest to parametr po siłę oddziaływania f-gazów na ocieplenie klimatu do siły oddziaływania CO2. Jego wartość dla pompy ciepła jest zależna od typu czynnika i ilości czynnika w instalacji chłodniczej. 

Ponadto wyróżnia się dwa rodzaje certyfikatów, wprowadzonych przez ustawę o F-gazach. Pierwszy z nich to certyfikat dla personelu. Dotyczy on bezpośrednio osób, które podejmują się instalacji, naprawy, serwisowania czy kontroli szczelności urządzeń zawierających f-gazy.

Drugim dokumentem jest certyfikat przedsiębiorstwa. Dotyczy on całej firmy, która świadczy wyżej wymienione usług.

Pompy ciepła a uprawniania f-gazowe

Według ustawy instalowanie to łączenie dwóch lub większej liczby urządzeń lub obiegów zawierających lub mających zawierać substancję kontrolowaną, w celu zmontowania układu w miejscu jego eksploatacji, którego wynikiem jest złączenie przewodów gazu danego układu, niezależnie od tego, czy układ będzie wymagał napełnienia po zakończeniu montażu – w stosunku do urządzeń zawierających substancje kontrolowane lub zaprojektowanych tak, aby zawierać substancje kontrolowane.

Jako substancje kontrolowane należy rozumieć substancje zubożające warstwę ozonową. Co to oznacza dla pomp ciepła? Tutaj należy wrócić do wspomnianej wcześniej zależności dotyczącej rodzaju pompy ciepła.

Pompa ciepła typu split wymaga połączenia chłodniczego między jednostką wewnętrzną i zewnętrzną. W takiej sytuacji konieczne jest posiadanie stosownych uprawnień, które reguluje powyższa ustawa.

Pompy ciepła typu monoblok składają się wyłącznie z jednostki zewnętrznej. Sam montaż polega na wykonaniu połączenia jednostki z instalacją hydrauliczną budynku. W tym przypadku nie wykonujemy połączenia chłodniczego, a sama pompa ciepła typu monoblok, np. Shizen jest urządzeniem hermetycznie zamkniętym. Oznacza to, że wszystkie części zawierające f-gazy są szczelnie zamknięte za pomocą spawania, lutowania twardego lub innej podobnej metody trwałego łączenia która może obejmować także zabezpieczone zawory lub wejścia serwisowe. Zatem w przypadku powietrznych pomp ciepła typu monoblok, instalator nie musi posiadać uprawnień f-gazowych.

Inne uprawnienia

Wymagania znajdujące się w Ustawie Prawa Energetycznego definiują także inne uprawnienia, które musi posiadać instalator pomp ciepła. Pompy ciepła to urządzenia elektryczne podłączane do domowej sieci, dlatego osoba wykonująca ten proces, musi posiadać uprawnienia elektryczne niezbędne do zabezpieczenia i podłączenia instalacji (G1). Ponadto serwisowanie pomp ciepła wymaga również uprawnień z grupy G2 Chłodnicze/Cieplne.

Podsumowanie

Fakt, iż montaż monoblokowych pomp ciepła nie wymaga uprawnień f-gazowych, jest dużą przewagą tego typu urządzeń nad pompami ciepła typu split. Instalacja monoblokowej pompy ciepła jest po prostu tańsza a sam proces prostszy i szybszy.