\"Tatry z bliska i z daleka\" to tytuł wystawy fotografii Andrzeja Śliwińskiego, którą można oglądać w Centrum Edukacji Przyrodniczej Tatrzańskiego Parku Narodowego.

Andrzej Śliwiński pochodzi z Poronina, jest geografem, ale zawodowo zajmuje się przewodnictwem tatrzańskim. Jest też instruktorem narciarskim. Fotografowanie traktuje jako hobby i wielką pasję. - Tak poważnie fotografować zacząłem w momencie, gdy powszechnie dostępne były już aparaty cyfrowe. Było to z 10 lat temu. Jednak pierwsze zdjęcia wykonywałem na kliszy. Zacząłem od kwiatów w ogrodzie - wspomina Andrzej Śliwiński. W ostatniej klasie szkoły podstawowej zaczął intensywnie chodzić po górach, wtedy głównie po Tatrach i Podhalu. Zawsze miał przy sobie kompaktowy aparat fotograficzny. Później przyszedł czas na inne pasma górskie w polskich Karpatach.

- Tatry mam najbliżej. Mogę je fotografować z różnych miejsc, bardziej lub mniej odległych, a także z bliska, z ich wnętrza. Stąd tytuł wystawy \"Tatry z bliska i z daleka\". Można je postrzegać w różnej skali - tłumaczy fotografik. Najbardziej odległe miejsce, z którego fotografował Tatry, to lotnisko w Balicach. Robił zdjęcia z pokładu samolotu, przy podchodzeniu do lądowania. - Tatry to wyspa, otoczona różnymi pasmami gór, pagórkami i wioskami, która różnie wygląda z okolicznych miejsc - tłumaczy.

Andrzej Śliwiński najbardziej lubi uwieczniać Tatry o wschodzie słońca lub po południu.  Wypatruje nagłego załamania pogody, bo wtedy w górach można zaobserwować najciekawsze zjawiska, które dają niepowtarzalne efekty świetlne. Wówczas najczęściej wychodzi na wędrówkę z aparatem fotograficznym. - Zmiany pogody - załamania i rozpogodzenia - są najlepsze do fotografowania. Błękitne niebo jest nudne - przekonuje. - Czasem w jedno miejsce idę po kilka razy, aby zrobić tam ciekawe zdjęcie. Tak było w Pieninach. Niekiedy wracam bez niczego, ale się nie zniechęcam - dodaje. Andrzej Śliwiński lubi, kiedy w kadrze znajdą się ludzie. - Wtedy widać wielkość gór, ich potęgę - tłumaczy.

W czasie swoich fotograficznych wypraw wypatruje dzikich zwierząt, które dosyć często są bohaterami jego zdjęć. - Z pasją fotografuję zwierzęta. Czasem muszę długo czekać, aby się pokazały lub podeszły bliżej. To wymaga czasu, no i szczęścia - twierdzi fotografik.

Istnieje przesąd, że w górach widmo Brockenu można zobaczyć tylko 3 razy. Andrzejowi Śliwińskiemu ukazało się ponad 20 razy. - Nie jestem przesądny. Z pełną premedytacją wychodzę w góry wtedy, gdy jestem prawie pewien, że mogę go zobaczyć. Za każdym razem inaczej wychodzi na zdjęciu, czasem z ciekawym górskim krajobrazem - przekonuje.

Andrzej Śliwiński przemierzył wiele pasm górskich od Skandynawii, po Maroko. Był też na Syberii, w Ałtaju. Jego zdjęcia ukazują się w rozmaitych periodykach, wydawnictwach popularno-naukowych i kalendarzach.

*

Na wystawie w CEP TPN znajduje się kilkadziesiąt fotografii Andrzeja Śliwińskiego. Pokazane są na nich Tatry w różnych porach roku, o świcie i o zachodzie, w pełnym słońcu i spowite chmurami. Ekspozycję dopełniają zdjęcia tatrzańskich zwierząt i roślin.

jof