Poniżej publikujemy relację Jakuba Krzyżaka. Pomagał on młodym sportowcom, którzy w fatalnych warunkach utknęli na szczycie Kasprowego Wierchu.

Relację powinien przeczytać każdy, kto wybiera się w góry, szczególnie zimą. Kasprowy teoretycznie to nie jest trudnym szczytem do zdobycia, ale w ciężkich zimowych warunkach, w nieodpowiednim stroju, bez doświadczenia, wycieczka na wierzchołek może się skończyć tragicznie.

Relacja Jakuba, który z grupą Xtrainer.pl znalazł się na szczęście na Kasprowym i zawiadomił TOPR. W innym przypadku wszystko mogłoby się skończyć wielka tragedią! Jego relację zamieścił też portal Tatromaniak.

"Podchodziliśmy na Kasprowy od strony Gąsienicowej. Chwilę przed szczytem dwóch gości mi powiedziało, że stacja zamknięta, nikogo nigdzie nie ma. Pytali jak zejść do Murowańca, więc ich sprowadziliśmy pod taśmy nartostrady i już sobie poradzili. Za chwilę podchodzę pod stację meteo na szczycie i widzę grupę nastolatków - siedzą wciśnięci w drzwi, piją herbatę. Wyglądają marnie, ale mówią, że wszystko ok i pytają czy ich mogę sprowadzić. Wszyscy w dresach, cienkich rękawiczkach, adidasach, jeden gość w stopkach!

Daliśmy co mieliśmy - kurtki, puchówki, raczki, kije, rękawiczki...Nalegam, że trzeba szybko ruszyć, bo siedzieli na szczycie dłuższą chwilę i naprawdę źle to wyglądało. Mówię ich trenerowi, że dzwonie po TOPR, bo nie dadzą rady, pozabijają się na tym lodzie. Dziewczyny nie chciały ruszyć, bo nic nie widziały. Ale on na to, żeby nie dzwonić i ruszamy.

Zeszliśmy ok. 200m, prowadząc ich bo wybitych śladach, ale zobaczyłem, że na końcu dwóch moich ludzi zostało z jednym gościem za nami i nie idą. Podbiegłem do nich, chłop mówi, że kompletnie nic nie widzi. Okulary miał całe w lodzie i miał tylko adidasy, a wywiane do lodu było. Więc w tym momencie mowie p***olę, dzwonię do centrali (cudem się dogadaliśmy), przekazuję, że idę z nimi w dół, bo jest źle i będę potrzebować pomocy z dołu. Na szczęście dyspozytor po chwili oddzwonił i powiedział, żeby wracać, bo na Kasprowym są Ratownicy i może uda się ich zwieźć. Udało się wrócić na szczyt i przekazać ratownikom. Widoczność była absolutnie żadna, wiało okropnie, poza nami nie było totalnie nikogo i gdybym tam ich nie spotkał, to nie wiem jaki byłby finał.

Po drodze mijaliśmy jeszcze dwóch węgierskich turystów, którzy się zgubili i nie wiedzieli jak zejść."

p