Widziałam kiedyś w mediach społecznościowych post o ekstremalnym szlaku szarlotek tatrzańskich - ktoś szedł od schroniska do schroniska i jadł szarlotki bawiąc się w krytykę kulinarną.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"134240"}

A że jestem z tych, co lubią dobre jedzenie, dobry trekking i dobre wyzwania, postanowiłam sama wyrobić sobie opinię na temat tej deserowej klasyki. Element ekstremalny (kilkumiesięcznego synka) mąż wrzucił na plecy i ruszyliśmy ku przygodzie. Bilans wygląda następująco: 3 dni. 7 schronisk. 15 kawałków szarlotki. 1 uszkodzone kolano - do Chochołowskiej musicie przejść się sami. Z reszty odwiedzonych miejsc sporządziliśmy subiektywny ranking szarlotek tatrzańskich. Od razu zaznaczę, że prócz Kasprowego i Murowańca wszędzie dają piękne i duże porcje, takie od serca.

Oto lista: 1. Dolina 5 Stawów (świeża, jeszcze ciepła, bierzcie bez lodów i od razu dwa kawałki). 2. Ornak (brawa za najbardziej kwaskowe jabłka - wiedzą co robią!). 3. Morskie Oko (dla miłośników kruchego ciasta, bo jest go sporo, ale pyszne). 4. Kondratowa (góra jabłek z symboliczną warstwą ciasta, szanuję). 5. Roztoka (podawana z brusznicą, ciekawy twist). 6. Kalatówki (bardzo, bardzo słodka, a wiadomo, Polak to lubi jak jest dobre, nie za słodkie). 7. Murowaniec (jedzona dwa razy w zeszłym roku po to, żeby się upewnić, że to nic specjalnego). 8. Kasprowy Wierch (nie schronisko, ale mają szarlotkę - beznadziejną, techniczną w smaku i nikczemnie małą).

Na koniec pragnę przekazać wyrazy uznania dla ekip pracujących w schroniskach, które podczas tego rekordowego weekendu uwijały się najszybciej jak mogły, czapki z głów! P.S. 1. Jeśli wszystkie szarlotki są z tego samego źródła, to jak widać, sezonowanie wędrowca w kilometrach i wysokości robi robotę. P.S. 2: mam nadzieję, że w ten weekend starczyło szarlotki dla każdego turysty.

Julia Kwasecka, Katowice