Wokół Sanktuarium Matki Bożej Jaworzyńskiej Królowej Tatr znajdują się tablice upamiętniające tych, którzy na zawsze pozostali w górach.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"134911"}

Wmurowane w kamienne mury i otoczone lasem świerkowym, przypominają o ludziach, których pasja do gór stała się ich przeznaczeniem.

Znajdziemy tu tablice poświęcone himalaistom, taternikom, alpinistom, przewodnikom i ratownikom TOPR, także tym, którzy oddali życie, niosąc pomoc innym. Każdy, kto kocha Tatry, powinien choć raz odwiedzić to miejsce - nie tylko po to, by wspominać, ale też by poczuć niezwykły spokój i duchową więź z górami oraz ich ludźmi.

Historia symbolicznego cmentarza na Wiktorówkach sięga lat 80. XX wieku. Zrodziła się z potrzeby stworzenia w Tatrach miejsca pamięci o tych, którzy zginęli w górach, lecz spoczywają w różnych zakątkach świata. Pomysł ten nawiązywał do idei znanego Cmentarza Symbolicznego pod Osterwą w słowackich Tatrach Wysokich. Dzięki staraniom środowiska tatrzańskiego, ratowników i zakonników dominikańskich, opiekujących się sanktuarium, powstała tu przestrzeń, w której każdy może zatrzymać się na chwilę refleksji.

Po chwilach zadumy warto podejść na Rusinową Polanę, skąd rozpościera się jedna z najpiękniejszych panoram Tatr. Widok na Tatry Wysokie zapiera dech w piersiach, zwłaszcza o poranku lub o zachodzie słońca. Na Wiktorówki najkrócej można dojść ze Zazadniej, przez Złotą Dolinę. To spokojny, przyjemny szlak, do sanktuarium dotrzemy w około pół godziny.

Zobaczcie, jak wyglądało to miejsce dziś rano - cisza, świerki skąpane w jesiennym świetle i wspomnienie tych, którzy kochali góry najbardziej.

p