Wysoka była ostatnim szczytem w tegorocznym kalendarzu szkolenia górskiego zorganizowanego przez Stowarzyszenie Przewodników Tatrzańskich im. Klemensa Bachledy w Zakopanem. W tym sezonie letnim odbyło się pięć wycieczek, na których przewodnicy uzupełniali swoja wiedzę z zakresu topografii Tatr.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"2037"}

Nie wystarczy zdobyć uprawnienia przewodnickie, a potem zająć się tylko zarabianiem pieniędzy, ale trzeba swoja wiedzę uzupełniać, a umiejętności doskonalić, jeżeli traktuje się swój zawód poważnie i z poczuciem odpowiedzialności. Nie można ograniczać się do podstawowego minimum i popadać w rutynę.

Przewodnik powinien stale aktualizować swoją wiedzę z różnych dziedzin, przydatnych w jego profesji, powinien również szkolić się, głownie z zakresu topografii, przyrody Tatr, a także z zasad asekuracji i udzielania pierwszej pomocy, co jest podstawowym warunkiem dopuszczenia go do egzaminu na II lub I klasę przewodnicka. SPT im. Klimka Bachledy przeprowadziło w poprzednich latach takie szkolenie, którego organizatorem był Roman Szadkowski. Po jego zakończeniu kilku przewodników zdało egzamin na wyższe klasy.

Od ubiegłego roku z inicjatywy Józefa Posadzkiego, którego wspiera Rajmund Starzyk, prowadzone jest systematyczne szkolenie, którym zainteresowani są przeważnie przewodnicy z niewielkim jeszcze stażem, co jest pocieszające i świadczy o właściwej drodze rozwoju młodych przewodników. W ubiegłym roku odbyły się wycieczki szkoleniowe, szczytowe na Wielki Chocz, a w Tatrach na: Jagnięcy, Baranie Rogi, Szatana, Rumanowy, Ganek, Lodowy i Jaworowy.

W tym roku w związku z wejściem Polski i Słowacji do strefy Schengen dostępne stały się od strony polskiej szczyty w słowackich Tatrach Zachodnich nie lezące w głównej grani. Na Bystra nie udało się wejść z powodu fatalnych warunków pogodowych i trzeba było zawrócić, ale miesiąc później przejście Grania Otarganców powiodło się. Przy dobrej pogodzie odbyły się szkolenia w ramach Klimkowych Dni na Jaworowy Szczyt i Lodowy Szczyt, a miesiąc wcześniej na Kiezmarskie Szczyty. Była tez wycieczka na najwyższy szczyt wschodniej części Niskich Tatr – Królowa Hale, z której panorama na Tatry i okoliczne grupy górskie jest pouczająca.

W pierwszę niedzielę września wspaniała pogoda sprzyjała wycieczce na Wysoka. Długie podejście Dolina Białej Wody, a potem pod górę do Doliny Ciężkiej i na Wagę, w czasie którego można było sobie przypomnieć topografie bocznych dolin i otaczających je szczytów. Z Wagi podejście na Przełączkę pod Kogutkiem, a potem na Ławicę i w gorę żlebem na przełęcz miedzy dwoma wierzchołkami Wysokiej, skąd na jej główny szczyt (2560 m). Jest to jeden ze wspaniałych szczytów tatrzańskich i bywa odwiedzany również przez turystów, ale tylko z przewodnikiem wysokogórskim posiadającym certyfikat UIAGM. Widok z wierzchołka wart jest poniesionego trudu. Ze szczytu można zejść do Doliny Złomisk, a następnie do Popradzkiego Stawu i Szczyrbskiego Jeziora.

Kilka dni po tej wycieczce pogoda się załamała, wystąpiło znaczne ochłodzenie, a w Tatrach spadł pierwszy po okresie letnim śnieg. Warunki powyżej 2000 metrów zrobiły sie typowo zimowe. Było to zatem ostatnie w tym roku szkolenie górskie. W planach jest jeszcze w październiku wycieczka autokarowa na Słowackie Podtatrze, gdzie nieraz przewodnicy tatrzańscy oprowadzają po ciekawych zabytkach, pełniąc role pilota wycieczki.

Apoloniusz Rajwa