Tatrzańskie niedźwiedzie układają się do zimowego snu.

O tej porze roku tatrzańskie niedźwiedzie zazwyczaj już śpią, ale przedłużająca się jesienna pogoda sprawiła, że zwierzęta jeszcze do niedawna żerowały i krążyły wokół gawr.

Mają tyle nagromadzonego tłuszczu, że wystarczy im do wiosny. Zasypiają wtedy, gdy w Tatrach leży sporo śniegu, a temperatura spadnie poniżej zera. Za to w inny sposób zegar biologiczny „tyka” świstakom. One nie zwracają uwagi na kaprysy pogody i już na przełomie września i października zaszywają się w swoich zimowych norach. Tak samo było w tym roku.

W ostatnim tygodniu leśnicy spotykali coraz mniej niedźwiedzich śladów. – Zimą, przy ładnej słonecznej pogodzie zdarza się, że niedźwiedzie wychodzą z gawr i krążą wokół nich. Zwierzęta te nie zapadają w hibernację, tak jak świstaki, tylko drzemią przy spowolnieniu procesów życiowych – tłumaczy Paweł Skawiński, dyrektor TPN.

W ostatnich dwóch latach – jak twierdzi dyrektor – niedźwiedzie nie włamywały się do schronisk i nie żebrały o jedzenie u turystów. – Nie było przypadków kontaktu tych drapieżników z ludźmi. Czasem były tylko obserwowane z daleka. Wyjątkiem był drastyczny przypadek zabicia niedźwiadka przez turystów – przypomina Paweł Skawiński.

Na wiosnę przyszłego roku kolejny z niedźwiedzi będzie miał założoną obrożę z nadajnikiem telemetrycznym, a przyrodnicy – dzięki sygnałom z satelity – będą śledzić trasy jego wędrówek. Gdy zwierzę nie porusza się, bateria się wyłącza.

– Trudno powiedzieć, co się stało z niedźwiedzicą, która kilka lat temu miała założony nadajnik. Mogły się wyczerpać baterie, które działają przez 2-3 lata – wyjaśnia dyrektor. Obroża jest tak skonstruowana, że po jakimś czasie ulega degradacji i sama wypina się z szyi zwierzęcia. – Gdy baterie w odpiętej obroży jeszcze działają, wówczas łatwo można ją odnaleźć w lesie – dodaje Paweł Skawiński.

Jolanta Flach