Sen czy jawa? W Dolinie Pięciu Stawów wszystko jest możliwe i nigdy nie wiadomo co się stanie.

Aby dojść do Doliny Pięciu Stawów, popularnej \"Piątki\", trzeba się zdrowo natrudzić. Dolina otoczona jest murami skalnymi m.in. Opalonego Wierchu, Miedzianego, Szpiglasowego Wierchu, Kotelnicy, Walentkowego oraz skalnymi murami Świnicy, Zamarłej Turni czy Kozich Wierchów.

Przez swoją niedostępność \"piątka\", a wraz z nią schronisko nad Przednim Stawem (prowadzone od zawsze przez rodzinę Krzeptowskich) posiada \"swój styl\".

W pewien sposób narzucony (ze względu na wysokogórskie otoczenie), z drugiej strony tworzony zarówno przez pracowników schroniska, jak też samych turystów.

Schronisko nie poddało się taniej komercji, która już dawno temu wdarła się po ubitych drogach do innych tatrzańskich dolin. Ewenementem na skalę nie tylko tatrzańską jest choćby forma transportu towarów do schroniska.

Z niżej położonej Doliny Roztoki (którą oddziela od \"piątki\" ogromny próg, będący pamiątką po czasach zlodowaceń) wywozi się towar oryginalną kolejką. Do dolnej stacji kolejki towar jest dowożony terenowym quadem (czterokołowiec idealny do użytkowania w trudnym terenie).

Stamtąd prostokątna \"metalowa skrzynka\" jest załadowywana dosłownie wszystkim. Od węgla (którym niestety pali się w schronisku) po mąkę, chleby, warzywa czy mięso. Całość towaru jest wyładowywana na górnej stacji (tam również znajduje się \"maszyneria\", której podstawą jest silnik z... fiata 126 P).

Również beczki z piwem przebywają tę wysokogórską podróż (miejscami kolejka wisi kilkadziesiąt metrów nad ziemią). Być może właśnie dzięki temu również lane piwo w schronisku ma inny, lepszy smak i jakby więcej się \"po nim\" widzi.

Uroki Doliny Pięciu Stawów Polskich doceniają sportowcy, (m.in. narodowe polskie kadry karateków czy judoków), którzy na wysokościach powyżej 1600 metrów \"produkują\" czerwone krwinki i hemoglobinę (podwyższone wartości tych składników krwi znacznie wspomagają ludzką wydolność).

Oprócz sportowców, przebywających w Pięciu Stawach na zgrupowaniach, czy wycieczek szkolnych (z uprawnionymi przewodnikami tatrzańskimi), dolinę odwiedzają \"rasowi turyści\".

Nie tacy, co to trzymają w rękach hamburgera i coca colę, a decybele, sączące się do ich uszu, skutecznie uniemożliwiają jakikolwiek kontakt z otaczającą przyrodą.

Dla takich \"piątka\" jest nieosiągalna z przyczyn mentalnych, fizycznych czy duchowych. Bywalcy tej doliny chętnie przychodzą tu na kilka dni. Zabierają ze sobą śpiwory i wszystkie inne potrzebne sprzęty.

Wyjątkowo atrakcyjne szlaki m.in. na Szpiglasową Przełęcz czy Orlą Perć są ucztą nie tylko \"dla oka\" (piękne widoki roztaczają się niemal z każdego wyżej położonego miejsca), ale również \"dla ciała\" (na Orlej Perci trzeba się nieźle wysilać przy przechodzeniu łańcuchów, drabinek czy klamer).

Ze względu na duże trudności techniczne oraz wiele eksponowanych miejsc, Orlą Perć powinni odwiedzać wykwalifikowani turyści. Ale jeśli odwiedzający nie skuszą się na podniebną wędrówkę, wypoczną też w dolinie.

Turkusowe oczy stawów, w których odbijają się górskie granie, mogą zahipnotyzować. Warto się temu stanowi poddać...

Jakub Brzosko

Więcej pomysłów na niezapomnianą wakacyjną wycieczkę znajdziesz w drukowanym wydaniu TP.