Nowożeńcy pozują do zdjęć na tle błękitnej tafli, turyści popijają wódeczkę z piersiówki, Japończycy w klapkach zdobywają szczyty - w Tatrach można podziwiać nie tylko górskie osobliwości.

Codziennie słyszymy komunikaty o korkach na tatrzańskich szlakach. W pierwszy dzień pięknej, słonecznej pogody na własnej skórze postanowiliśmy sprawdzić, jak jest naprawdę.

Z Zakopanego ruszamy późno, jak prawdziwy ceper, który musi się wyspać, zjeść dwa śniadania, spakować i dopiero wyjść w Tatry.

Cel? Orla Perć, ale wejście jednym z najłatwiejszych w tym rejonie szlaków na Zadni Granat.

W Kuźnicach jesteśmy w samo południe. Docieramy tam busem, w którym turyści upchnięci są niczym sardynki, a kilku z nich wbrew przepisom nie ma szans na siedzenie.

Już na szlaku przez Jaworzynkę na Halę Gąsienicową spotykamy kilka osobliwości. Okazuje się, że w upale turyści zapominają o zapasach wody.

- Skończyła się już cała butelka, nie mamy więcej - krzyczy do swojej partnerki brzuchaty jegomość.

Pokazywanie odkrytych brzuchów w upalne dni na szlakach to najnowszy krzyk mody, szczególnie u panów.

Gdy tylko ścieżka zaczyna ostrzej wspinać się w górę, okazuje się, że klapki nie są najlepszym obuwiem na górskie wyprawy.

- Jutro powinieneś wziąć inne buty, kochanie - mówi pewna dama do swojego męża, którego obuwie nadaje się najwyżej do pokonania dystansu dzielącego salon od sypialni.

Sapiące, ledwo dyszące tłumy rosną z każdą chwilą. Tuż przed Karczmiskami mija nas sznur pędzących w dół młodych sportowców.

Jeden z nich nazbyt wczuwa się w rolę kozicy, potyka się. \"Co ci się stało? Łydka tylko. To nic, biegniemy dalej\" - krzyczą współtowarzysze.

Przed schroniskiem kłębią się tłumy turystów. Czym prędzej uciekamy w stronę Gąsienicowego Stawu. Poniżej ścieżki skalna tablica przypomina o śmierci w lawinie Mieczysława Karłowicza.

Niestety, 95 proc. turystów nawet jej nie zauważa.

Powoli przebijamy się dalej. Nad Czarnym Stawem tłoczno prawie jak we Władysławowie.

I tu zaskoczenie. Na wielkim głazie sesja fotograficzna młodej pary. Piękna, biała suknia, ciemny błękit stawu i dwóch fotografów - czego można chcieć więcej nazajutrz po poślubnej nocy?

Nad stawem słychać kilka obcych języków. Nawet japoński.

Para w sandałach, z torbami w rękach i aparatami fotograficznymi wtapia się w tłum turystów. Powyżej zaskoczenie. Nagle tłumy urywają się, kończą niczym pola kosówki.

W Koziej Dolince tylko kilka osób, a jak brakuje towarzystwa, to trzeba sobie sztucznie poprawić nastrój. Ukryci wśród głazów turyści używają do tego celu płynu z piersiówki. Ciekawe, czy o własnych siłach zejdą na dół?

- Byłam w Bieszczadach, ale to nie to samo, okropnie bolą mnie nogi - mówi 40-letnia turystka schodząca z Granatów.

No tak, połoniny to zupełnie inna para kaloszy. Im wyżej, tym lepiej jednak z wyposażeniem turystów. Jeden z nich, schodzący z Orlej Perci, ma na głowie kask - to już niespotykana wręcz zapobiegliwość.

W końcu osiągamy szczyt. Na Zadnim Granacie ledwie dwie osoby. Godzina 15.

Więc są jednak miejsca, gdzie nawet w szczycie sezonu nie ma tłumów.

- Dla takich chwil warto żyć, tu jest zupełnie inaczej, niż wszędzie\" - mówi do swojej towarzyszki młoda turystka. I ma z pewnością rację.

W czasie jednej tylko tatrzańskiej wycieczki można przeżyć więcej, niż przez cały tydzień na Krupówkach.

Paweł Pełka