Prezydent RP Lech Kaczyński nadał pośmiertnie Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Piotrowi Lichaczewskiemu, żołnierzowi AK i więźniowi politycznemu. Piotr był wieloletnim pracownikiem zarządu PKL w Zakopanem, a także przewodnikiem tatrzańskim i działaczem turystycznym.

Uroczystość wręczenia tego wysokiego odznaczenia państwowego odbyła się w ubiegłym tygodniu w auli Liceum Ogólnokształcącego im. Oswalda Balzera w Zakopanem, w obecności dyrektora tej placówki Marka Donatowicza i uczniów liceum, dyrektora PKL Andrzeja Laszczyka oraz wieloletnich przyjaciół Piotra – Mariana Kruczka i niżej podpisanego. W liceum pracuje jako nauczyciel WF syn Piotra – Wojsław Lichaczewski. Odznaczenie z rąk Andrzeja Dudy, podsekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta, odebrała Jadwiga Lichaczewska, żona zmarłego przed 15 laty Piotra. Wiceminister tak uzasadnił przyznanie odznaczenia: – Prezydent RP kilka dni temu wydał postanowienie odznaczenia Krzyżem Oficerskim OOP Piotra Lichaczewskiego jako świadectwo wdzięczności Rzeczpospolitej Polskiej za wiele lat walki o niepodległość i suwerenność Polski. Był on jednym z tych zapomnianych żołnierzy, którzy – dopóki im starczyło sił – walczyli o niepodległość również po 1945 roku, w partyzantce, przeciw komunistom, ryzykując życiem.

Piotr Lichaczewski urodził się w Chełmie na Lubelszczyźnie w 1927 roku i, tak jak wielu z jego pokolenia, walczył w szeregach AK w stopniu kaprala-podchorążego Nosił pseudonim Piter. Po II wojnie aresztowany, sześć lat spędził w wiezieniu. W 1956 roku osiadł na stałe w Zakopanem, gdzie rozpoczął pracę w Polskich Kolejach Linowych jako kierownik działu przewozów i eksploatacji. W PKL-u przepracował aż do emerytury. Był wzorowym i sumiennym pracownikiem. – Piotra poznałem w 1979 roku jako człowieka bezpośredniego, niosącego innym pomoc, mającego poczucie wielkiego patriotyzmu. Był założycielem zakładowej „Solidarności”, w czym mu pomagałem. Był to wielki człowiek i patriota – powiedział Andrzej Laszczyk.

Piotr miał też bogaty życiorys górski – kochał Tatry, a wolne od pracy dni często spędzał w górach. W ten górski świat wprowadzili go Janusz Flach, z którym pracował w PKL, i Jadwiga Stępień, która został jego żoną. Wstąpił do Koła Zakopiańskiego Klubu Wysokogórskiego i Sekcji Taternictwa Jaskiniowego. Brał udział w wyprawach do jaskiń tatrzańskich. Przewodnikiem tatrzańskim został w 1970 roku, a po 10 latach otrzymał I klasę przewodnicką. Pracował w zarządzie Koła Przewodników Tatrzańskich PTTK im. Klimka Bachledy jako sekretarz, potem jako przewodniczący komisji szkoleniowej oraz jako członek Komisji Przewodnickiej Zarządu Wojewódzkiego w Krakowie, a potem w Nowym Sączu. Był organizatorem i kierownikiem czterech kursów dla kandydatów na przewodników tatrzańskich. Uczestniczył w wyprawie przewodnickiej w Kaukaz.

Piotr Lichaczewski był człowiekiem prawym i całe życie postępował zgodnie z zasadą: Bóg – Honor – Ojczyzna. Na skutek postępującej ciężkiej choroby musiał wycofać się z czynnego życia przewodnickiego. Odznaczony został Krzyżem „Wolność i Niezawisłość”, a także Krzyżem Kawalerskim OOP. Zmarł w październiku 1993 roku w wieku 66 lat. Spoczął na Nowym Cmentarzu w Zakopanem.

Apoloniusz Rajwa