Specjalne dysze, przez które rozprowadzana jest woda ze środkiem gaśniczym, zamontowano w schronisku PTTK w Dolinie Roztoki.

Jeden z najstarszych obiektów w Tatrach wyposażony został w samoczynną instalację gaśniczą na mgłę wodną oraz w głosowy system sygnalizacji pożarowej i instalację oświetlenia ewakuacyjnego. System przeciwpożarowy uruchomi się automatycznie, jeśli w schronisku wybuchłby pożar. W momencie zagrożenia z zamontowanych w obiekcie dysz wyrzucana jest woda, która przygasza ogień do czasu przyjazdu strażaków. 

- Woda jest automatycznie rozprowadzana przez dysze pod dużym ciśnieniem, tworząc charakterystyczną mgłę - tłumaczy Jerzy Kalarus, prezes spółki "Karpaty", która zarządza obiektami PTTK. Takie instalacje są niezbędne w zabytkowych obiektach, jeśli je mają skutecznie chronić przed ogniem. Przy schronisku został wybudowany zbiornik na wodę.

- System mgły wodnej charakteryzuje się błyskawiczną reakcją na ogień - przekonuje prezes. - W porównaniu do klasycznych metod gaszenia pożarów, tutaj zużycie wody zostało zredukowane do 90%. W razie pożaru zminimalizowane są też straty materialne - wyjaśnia Jerzy Kalarus.

Schronisko w Dolinie Roztoki było drugim polskim schroniskiem wybudowanym w Tatrach z inicjatywy Towarzystwa Tatrzańskiego. Powstało w 1876 r. dzięki zaangażowaniu ks. Wojciecha Roszka, nadzorującego budowę, oraz właściciela dóbr białczańsko-zakopiańskich Ludwiga Eichborna, który ofiarował morgową parcelę pod budowę obiektu. W latach 1911-1912 na jego miejscu TT wybudowało nowe, większe schronisko, które w okresie międzywojennym było kilkakrotnie rozbudowywane.

jof