Polscy i słowaccy przyrodnicy 19 listopada liczyli kozice po obu stronach Tatr. Teraz parkowcy weryfikują wyniki inwentaryzacji.

Inwentaryzację kozic w Tatrach rozpoczęto w latach pięćdziesiątych. Tatransky Narodny Park akcję tę prowadzi od 1951 roku, a Tatrzański Park Narodowy od 1957 roku. Liczenia kozic dokonuje się w miesiącach jesiennych, natomiast wiosenna akcja ma na celu ustalenie liczby młodej populacji. Młode koźlęta rodzą się w połowie maja, dlatego najlepiej je obserwować w lipcu.

Tydzień temu Polscy i słowaccy przyrodnicy liczyli kozice po obu stronach Tatr, ale mieli nie najlepsze warunki pogodowe. W Polskie Tatry wyruszyło ponad 50 osób, które naliczyły 159 dzikich kóz. – Mgła, silny wiatr z zachodu i śnieg nie sprzyjały akcji – tłumaczy Filip Zięba, specjalista ds. fauny w TPN. - Trudno też było stwierdzić, ile jest młodych kóz, które o tej porze roku poznaje się już po hakach, czyli rogach. Teraz nasze wyniki akcji musimy zweryfikować ze słowackimi kolegami – wyjaśnia.

Filip Zięba twierdzi, że od kilku lat liczba dzikich kóz w Tatrach utrzymuje się mniej więcej na tym samym poziomie. Jeszcze do lat dziewięćdziesiątych w polskiej części Tatr przebywało prawie 300 kozic. Kilka lat później ich populacja zmniejszyła się pięciokrotnie. Najczęściej kozice można spotkać w rejonie Morskiego Oka, Doliny Pięciu Stawów Polskich, masywu Czerwonych Wierchów z Giewontem oraz grani Tatr Zachodnich, od Wołowca po Bystrą i Pyszniańską Przełęcz. Występują ponad górną granicą lasu. Żerują na górskich łąkach, a na skalistych zboczach i turniach odpoczywają, chronią się przed wrogami i turystami.

Liczbę kóz, która żyje w całych Tatrach, podamy w następnym numerze TP.

jof