O, zgrozo! Na turystycznym szlaku pani karmi pieska zerwanymi dzwonkami - endemitami żyjącymi jedynie w dwóch pasmach górskich całego świata.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"84988"}

Jest taki portal "Wyszedł z Domu - Relacje z Przestrzenią". Strona o fantastycznym świecie przyrody ożywionej i nieożywionej, koncentrująca swoją uwagę na Sudetach. Od Gór Odrzańskich na wschodzie, po Pogórze Łużyckie na zachodzie. Bez ograniczeń, bez komercji!

Sudety, to dalekie góry od Tatr. Ale jest wspólny mianownik, dzisiaj, teraz. To tłum turystów, którzy oblegli sudeckie, a głównie karkonoskie szlaki, pękające w szwach. A Śnieżka? Tu stoją kolejki, aby na nią wejść. Podobnie jak na Giewont, Rysy, a nawet Orlą Perć.

Na wspomnianym portalu tak pisze Piotr Jochymek, górski przewodnik, miłośnik gór i przyrody. Przeczytajcie! To również odnosi się do Tatr.

"Rekordowy sezon? Trzymaj się ŚNIEŻKO! 

Nie prowadzę statystyk, pracuję i trenuję w górach cały sezon letni i śmiało mogę powiedzieć, że ilość wizytujących w Karkonoszach i w szczególności na Śnieżce jest rekordowa! Nie obrażając nikogo chyba można nazwać to zjawisko "tłumem", który przewija się przez najwyższy szczyt Sudetów (i jego najbliższe okolice) w ostatnich kilku tygodniach CODZIENNIE! W tygodniu, każdego dnia jest mnóstwo ludzi, w weekendy nieco ... gorzej! Zdjęcie z tej galerii są z 21.08.2021 - słonecznej i pogodnej soboty. Ile osób w tym roku wejdzie na szczyt Śnieżki? Ile milionów? 4?5? To się okaże w przyszłości, bo jest dopiero koniec sierpnia.

Czy jest w polskich górach bardziej zatłoczony szczyt od Śnieżki? Tatrzańskie raczej nie, bo na nich nie zmieści się tyle osób naraz, a i nie ma na nie wyciągów, tutaj są aż "prawie" dwa, a szlaki są bardzo przystępne i proste. Wydaje się, że Śnieżka to topowa góra w kraju, jeśli chodzi o ilość odwiedzających (wliczając oczywiście Czechów, których na szczycie również są znaczne ilości).

Ale już dziś można powiedzieć, że sytuacja przeludnienia tego obszaru gór staje się powoli NORMALNOŚCIĄ, i nie powinna dziwić. Jeszcze 2 lata temu byłem w szoku, teraz już mi to spowszechniało. Już wliczam w czas wejścia na szczyt to, że ostatnie 300 metrów na Śnieżkę jest korek i idzie się bardzo powoli. Ale chyba ważniejszym jest w tym momencie spoglądanie w przyszłość i refleksja, a później działanie, w zakresie kilku aspektów.

Ochrona przyrody w parku narodowym? W takich okolicznościach tylko siatki powstrzymują od nie przechodzenia gdzie nie wolno, ale wszędzie gdzie ich nie ma wlewają się ludzie. Fizjologii organizmu nie da się oszukać. Jedno schronisko (Dom Śląski) to za mało by mogło sprostać potrzebom dziesiątkom tysięcy ludzi dziennie. Nie każdy wytrzyma w kolejce, nie każdy do niej w ogóle dotrze. Efekt? Przyzwolenie na toaletę w kosodrzewinach i często nawet "gdzie popadnie", małe dzieci nawet przy samym szlaku (na oczach setek ludzi). Bo jak inaczej? Ludzie nie wytrzymują. Trudna sprawa. Na taką dziką toaletę udaje się codziennie tysiące osób, - to już poważna skala. Karkonoski Park Narodowy ustawił w zeszłym sezonie kilka toalet przy Polanie, ale to jedyne tego typu obiekty na grzbiecie Karkonoszy. Rejon Śnieżki wymaga na sezon wzmożonego ruchu turystycznego dodatkowych toalet, to się musi stać w najbliższym czasie, bo cierpi na tym unikatowa Przyroda.

Ale obserwując ludzi udających się w okresie wakacyjnym do Karkonoskiego Parku Narodowego bez trudu da się zauważyć coś więcej - BRAK WIEDZY I PRZYGOTOWANIA. Co 3. osoba kupująca bilet do parku pyta "którędy?, jakim szlakiem?, w jakim kierunku?, jak długo?". Mnóstwo ludzi nie potrafi nawet przeczytać na drogowskazie jakim szlakiem, i w którym kierunku ma podążać, i po krótkim wpatrywaniu się w drogowskazy (lub mapę) pyta innych gdzie ma iść. Mnóstwo ludzi pyta w ogóle "co tam jest i czy warto?". Niektóry na ustach mają "do Samotni tędy, niebieskim", po czym idą żółtym w przeciwnym kierunku, do Sosnówki. Niewiarygodne, a jednak prawdziwe. Mamy najłatwiejszy dostęp do informacji w historii naszej cywilizacji, przeszukujemy informacje w internecie po kilka godzin dziennie ale ... nie te, które akurat nam mogą być potrzebne. Już nie mówię nawet o regulaminie korzystania z parku, bo to zupełnie inna para kaloszy, temat na książkę, ale smutno mi trochę gdy widzę jak na przy Drodze Jubileuszowej Pani karmi pieska zerwanymi dzwonkami karkonoskimi - endemitami żyjącymi jedynie w dwóch pasmach górskich całego świata. "Mariusz, zrób mu zdjęcie jak słodko je te dzwonki(...)". Ogromna ilość ludzi, nie zabiera odpowiednich ubrań w góry ani nawet zapasów jedzenia i picia. Idąc w tłumie słyszy się co chwilę, najczęściej z ust dzieci, że im "zimno, są głodne", a odpowiedzi na te wszystkie pytania są identyczne "zaraz będzie schronisko". I tak biedny Dom Śląski, Strzecha Akademicka czy Samotnia są czasami oblegane przez tysiące ludzi dziennie. Pracuję z ludźmi, jestem przewodnikiem, mam w specjalnej komorze plecaka zapasowe bluzy, kurtki, kilka czekolad i batonów, i prawie przy każdym zleceniu te zasoby idą w ruch, wszystkie.

Nie odbierzcie mnie źle, nie krytykują ilości ludzi w górach, opowiadam jedynie jak to wygląda z boku, jacy jesteśmy, jak tam jest. Dzieje się mnóstwo. Planujcie z rozmysłem swoje górskie wyprawy, szczególnie w obszary, gdzie ruch jest wzmożony.

Trzymaj się Śnieżko! ...

PS. Pewnie Ci, którzy żyją z turystów i którym ogromna ilość turystów wypełnia kieszenie, obrazą się na ten tekst. Jestem idealistą i szczerze średnio mnie to obchodzi. Musimy jednak zacząć myśleć o przyszłości, bo Natura nie jest z gumy, ma swoje limity. Pracujemy, żyjemy z ludzi, którzy do nas przyjeżdżają, ale musimy znać UMIAR, musimy umieć w którymś momencie powiedzieć "STARCZY", bo stracimy część walorów, które posiadamy. W Naturze nic nie pozostaje bez konsekwencji".