Ratownikiem GOPR był 1969 r. Przez 25 lat prowadził schronisko na Leskowcu.

Kazimierz Malarz był ratownikiem Grupy Beskidzkiej GOPR. Pochodził z Wadowic.

Tak żegnają go koledzy z GB GOPR na swoim profilu społecznościowym:

Wśród ważnych wydarzeń, akcji ratunkowych, sukcesów w zawodach z ostatnich dni, dzielimy się kolejną smutną wiadomością o odejściu jednego z ratowników. W Wadowicach pożegnaliśmy Kazimierza Malarza, którego życie było nierozerwalnie związane z górami, służbą i drugim człowiekiem.

Kaziu (ur. 1942 r.) złożył przyrzeczenie ratownicze w roku 1969 r. , a już dwa lata później, w roku 1971, uzyskał stopień starszego ratownika. Od tamtej pory przez kolejne dekady wiernie służył w szeregach Grupy Beskidzkiej GOPR, gotów o każdej porze dnia i nocy ruszyć na pomoc tym, którzy w górach znaleźli się w potrzebie.

Przez 25 lat prowadził schronisko na Leskowcu – miejsce, które dla tysięcy turystów stało się przystanią, miejscem odpoczynku i ciepła. Były to czasy trudne, często wymagające nie tylko hartu ducha, ale i ogromnej zaradności. A jednak Kazik potrafił zadbać o wszystko — o dach nad głową, o ciepłą herbatę, o dobre słowo. Każdy, kto tam dotarł, czuł się jak w domu.

Za swoją wieloletnią służbę i poświęcenie został uhonorowany Złotą i Srebrną Honorową Odznaką GOPR, odznaką Za Zasługi dla Ratownictwa Górskiego oraz Honorową Odznaką PTTK. Jednak największym jego odznaczeniem były słowa wdzięczności i uśmiech tych, którym pomógł.

Kaziu był człowiekiem czynu. Zanim wstąpił do GOPR, działał już w WOPR-ze, pomagając na wodzie, udzielał się w Związku Harcerstwa Polskiego, w Lidze Obrony Kraju, a później swoją energię i serce oddawał również w PTTK Oddział Wadowice. Tam, gdzie potrzebna była inicjatywa, praca społeczna i otwarte serce – tam można go było znaleźć.

W roku 2021, z powodu pogarszającego się stanu zdrowia, przeszedł w stan pozasłużbowy, ale nigdy nie odszedł od gór i ludzi. Nadal był obecny – pogodny, uśmiechnięty, gotowy do rozmowy i pomocy. W ostatnich latach aktywnie działał w Klubie Seniora Grupy Beskidzkiej GOPR, dzieląc się swoim doświadczeniem, wspomnieniami i tą niegasnącą radością życia.

Kaziu pozostaniesz w naszej pamięci jako człowiek dobrego serca, pełen życzliwości, humoru i pokory wobec gór. Byłeś jednym z tych, którzy potrafili łączyć służbę z pasją i obowiązek z serdecznością.

Spoczywaj w pokoju!

Koledzy i Koleżanki z Grupy Beskidzkiej GOPR

opr. jof