Gronkowianie, wyposażeni głównie w instrumenty muzyczne, pojechali winszować o. Leonowi Knabitowi z okazji 93 urodzin.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"102833"}

Gronkowianie kochają o. Leona nieprzerwanie od czasu, gdy zastępował tu w latach 50. przez rok proboszcza. Słynny zakonnik z Tyńca też ma słabość do tej miejscowości i jej mieszkańców. Jest zresztą Honorowym Gronkowianinem i dość regularnie podhalańską wieś odwiedza.

Podczas sobotniej wizyty górali w klasztorze benedyktynów zakonnik był tak wzruszony, że pierwszy raz od miesięcy, wstał z wózka inwalidzkiego. Zaskakiwała nie tylko jego forma fizyczna, ale także sprawność umysłu i pamięć. Sypał anegdotkami i wspomnieniami z Gronkowa, przywoływał nawet nazwiska. Każdemu z gości poświęcił kilka chwil i serdecznie obcałował.

Powodem odwiedzin o. Leona  były niedawne jego urodziny (26 grudnia). Był więc tort, prezenty, góralska muzyka, a nawet tańce. Inicjatorem wyjazdu do klasztoru w Tyńcu był ks. Władysław Zarębczan.

...

Ojciec Leon tuż po święceniach kapłańskich przyjechał do Gronkowa latem 1954 roku, żeby podreperować górskim powietrzem schorowane płuca. W czasie jego pobytu zmarł nagle ówczesny proboszcz ks. Władysław Miłaszewski. 25-letni wówczas duchowny musiał na kilka miesięcy przejąć jego obowiązki. Jak wielokrotnie wspominał, najtrudniejsza dla niego była spowiedź, ponieważ nie rozumiał gwary. Był to też bardzo pracowity czas dla niego. Dokończył wtedy m.in. budowę wieży kościoła, przygotowywał też dzieci do I komunii. Po pobycie w Gronkowie trafił na parafię do innej podhalańskiej wsi - do Brzegów, gdzie przebywał przez rok.

Z czasem o. Leon Knabit, stał się jednym z najbardziej znanych duchownych w Polsce. Jest autorem wielu książek. Zasłynął też jako świetny rekolekcjonista i kaznodzieja. Mimo sędziwego już wieku był przez wiele lat aktywny także w internecie, gdzie prowadził nawet własnego bloga. Popularność zdobył, dzięki własnym  programom w telewizji: "Ojciec Leon zaprasza", "Salomon" czy "Credo". Serca wszystkich zaskarbił swoją otwartością, poczuciem humoru, życzliwością i świetnym kontaktem z ludźmi, niezależnie od wieku.

Jego kontakty i przyjaźń z Gronkowianami przetrwały lata. Przyjeżdża tu systematycznie, zazwyczaj na sierpniowy odpust. Tutaj też obchodził trzy lata temu swój jubileusz 65-lecia kapłaństwa. Kolejny przyjazd zapowiedział już na wiosnę tego roku.

Beata Zalot

Fot. Jan Hodorowicz