Wielkopostne praktyki wykraczają już daleko poza mury świątyń.Wielkopostny piątek wieczorem. Na ulice miast wyruszają z krzyżem.

Często niosą świece czy pochodnie. Nabożeństwo wychodzi z kościoła. Na pamiątkę tamtej drogi.  Innej, nieporównywalnej, prowadzącej ciasnymi uliczkami Jerozolimy na wzgórze Golgoty. 

Ma pokazać, że wierni naśladują, czuwają, podążają tą samą drogą ku doskonałości.

Za przykładem podążają mieszkańcy kolejnych miast. Już nie tylko Nowy Targ, ale i Rabka czy Mszana Dolna. Większe lub mniejsze demonstracje religijności. Podobnie jak w Boże Ciało wierni wychodzą z kościołów, by pokazać, że są i wierzą. Niekiedy wzbudzając złość kierowców, zaciskających zęby w oczekiwaniu na otwarcie drogi. 

Inni decydują się na Ekstremalną Drogę Krzyżową. Idą nocą kilkadziesiąt kilometrów w milczeniu. To pomysł księdza Jacka Stryczka, tego od Szlachetnej Paczki. Podobnie jak w całej Polsce, i nie tylko, także w naszym regionie pielgrzymi wyruszyli na górskie szlaki. Z Kasinki Małej, Zawoi czy Czarnego Dunajca wprost do Kalwarii Zebrzydowskiej. Szli grupami po kilkadziesiąt osób.

To także sposób demonstracji religijności, ale już bardziej przed samym sobą, poszukiwania swojej drogi. Stąd cisza. I krzyż w ręku.

Kolejny element współczesnej wielkopostnej pobożności to coraz powszechniejsze misteria. Teatralne spektakle wyszły już z przykościelnych salek na sceny domów kultury. Organizowane z coraz większym rozmachem, angażują za każdym razem blisko setkę wykonawców. Coraz bardziej rozbudowane są scenariusze, a gra aktorska, prowadzona nierzadko pod okiem profesjonalistów, przynosi efekty. Mimo że wszyscy aktorzy to amatorzy. Widownia wypełniona po brzegi. Każdy chce zobaczyć. W końcu na scenie często jest ktoś z rodziny, a zawsze jakiś znajomy.

Dawniej podobne przedstawienia i nabożeństwa miały przybliżyć wiernym sceny z biblijnych kart. Bo sama księga była droga, a jej czytanie i interpretacja zarezerwowana dla duchownych. Przeciętny katolik mógł się z nimi zapoznać zwykle w czasie niedzielnej sumy.

Dziś tego problemu nie ma. Biblia leży na półce niemal każdego domu, a świadomość religijną Kościół stara się powiększyć także za pomocą własnych mediów.

Czasy, gdy publiczne okazywanie swej religijności było zakazane, już dawno minęły. Wszystko wskazuje także na to, że demonstracja wiary przestała być dla dorosłych wstydem, a dla młodych obciachem. 

fig