Przypomnijmy jak to było. 27 kwietnia 2014 r. pisaliśmy: Wśród ponad miliona pielgrzymów uczestniczących w uroczystościach kanonizacyjnych w Rzymie sporą grupę stanowią Podhalanie.

Rzym i Watykan żyją uroczystością kanonizacyjną. Już w piątek Via Della Conciliazione jest zamknięta dla ruchu samochodowego. Organizatorzy stawiają ogrodzenia, żandarmeria i policja pilnują porządku. Wiele osób, zwłaszcza młodych, koczuje w śpiworach na ulicy. Wydaje się, że zostaną tu do niedzielnego poranka. Duży ruch panuje w biurze prasowym. Dziennikarze, fotoreporterzy i ekipy telewizyjne zjechały z całego świata. Z daleka widać wypełniony ludźmi Plac Świętego Piotra i sznur pielgrzymów czekających na wejście do bazyliki, żeby pomodlić się przy grobach przyszłych świętych.  

W sobotę ośrodek Fraterna Domus wypełnia się setkami pielgrzymów z Polski, m.in. z parafii Świętej Rodziny w Zakopanem. Zaledwie kilka godzin dzieli nas od wyjazdu do Watykanu. Autokary wyruszają przed godziną 2 w nocy. Wszyscy mają nadzieję, że uda im się wejść na plac Piotrowy. Niektóre z grup, a wśród nich nasza, mają szansę przeżyć kanonizację Jana XXIII i Jana Pawła II blisko Bazyliki Świętego Piotra, ponieważ mamy możliwość wejścia od strony Muzeum Watykańskiego.

Na placu jesteśmy już przed godziną 7, ale przed nami weszli pielgrzymi z Poronina, Białego Dunajca, Zawoi. Łatwo ich rozpoznać, bo są w góralskich ubraniach. Grupa z Poronina w pobliże bazyliki przyjechała już w sobotę o godz. 21, a o godz. 3 nad ranem stanęli jako jedni z pierwszych w kolejce do kontroli - takiej, jak na lotnisku.

Zmęczenie daje o sobie znać. Prawie wszyscy, czekając na rozpoczęcie Mszy św., przysypiają na przyniesionych ze sobą turystycznych stołeczkach. - Przyjechaliśmy  bezpośrednio z Padwy, gdzie słychać było tylko język polski. W kierunku Rzymu jechały dziesiątki autokarów z Polski - mówi Halina Dyka z poronińskiej grupy.

Burzowa i deszczowa sobota nie zapowiada dobrej pogody na niedzielę. W niedzielny ranek wszyscy z niepokojem spoglądają na zachmurzone niebo. Patrolujący nad placem Piotrowym policyjny śmigłowiec co trochę chowa się w nisko zalegających chmurach. Tuż przed rozpoczęciem Mszy św. zaczyna padać deszcz, ale szybko ustaje. W chwili wynoszenia obu papieży na ołtarze na moment zza chmur nieśmiało wychyla się słońce.

Na uroczystość przyjechało ponad milion osób. Ci, którzy nie dostali się na Plac św. Piotra, wypełniają Via Della Conciliazione i wszystkie dochodzące do Watykanu uliczki. Niemal co chwilę służby ratownicze udzielają pielgrzymom pierwszej pomocy. Najczęściej to zasłabnięcia. Wolontariusze roznoszą wodę mineralną.

Uroczystość kanonizacyjna różni się od tej z 2011 roku, kiedy Jan Paweł II został ogłoszony błogosławionym. Wtedy panowała wielka euforia. Tym razem jest skromniej. Nie ma gromkich oklasków, nie szumią nad głowami flagi, chociaż na placu jest od nich biało-czerwono. Na początku nabożeństwa pielgrzymi zostali poproszeni o to, aby zachować modlitewny nastrój. Czuć rękę nowego gospodarza - papieża Franciszka.

Wielu czuje niedosyt. - To było ascetyczne nabożeństwo. Przez szacunek dla Jana Pawła II uroczystość powinna mieć bogatszą oprawę - twierdzi Zofia Karpiel Bułecka, która już po raz 10. uczestniczy w Światowych Rekolekcjach Podhalańskich, w tym roku zorganizowanych właśnie w czasie kanonizacji.

- Mam poczucie, że za mało zostało powiedziane o życiu Jana XXIII i Jana Pawła II. Organizatorom się wydawało, że wszyscy wszystko o tych świętych wiedzą.  Mam niedosyt. Powinniśmy więcej miłości okazać Janowi Pawłowi II i szkoda, że kanonizacje nie zostały rozdzielone - uważa Bogumiła Śmietańska z Warszawy, która również po raz 10. przyjechała na rekolekcje.

Po raz pierwszy w Rzymie jest Józef Galica z Poronina. - Jestem wzruszony tą uroczystością, ale Polaków nikt na niej nie zauważył, a to oni stanowili większość pielgrzymów - stwierdza.

Podobne odczucia ma o. Leon Knabit. - Saldo zdecydowanie dodatnie, mimo pewnych braków technicznych, które zauważyliśmy jako Polacy, przyzwyczajeni do tego, że byliśmy zawsze na pierwszym miejscu. A było morze polskich flag - potwierdza o. Leon. - Ale papież, traktujący swój urząd jako służbę, nie rządzenie, nie uważa za stosowne specjalnie podkreślać nawet świętości papieży, wiedząc, że oni tylko doskonale wypełniali służbę, do której zostali powołani przez Boga - tłumaczy.

*

Światowe Rekolekcje Podhalańskie odbywają się w Rzymie po raz 17. Tegoroczne, ze względu na kanonizację, są wyjątkowe. Rozpoczęły się 23 kwietnia. Spod Tatr wyruszają 2 autokary, tradycyjnie jeden z Zakopanego, drugi z Ludźmierza. Przed odjazdem księża uczestniczący w rekolekcjach odprawiają Mszę św. w ludźmierskim sanktuarium. Wśród nich nie może zabraknąć o. Leona Knabita. Po drodze zabieramy muzykantów ze Słowacji, z Suchej Góry. Dołącza do nich Zbyszek Wałach z Istebnej. Późnym wieczorem docieramy na północ Włoch, w okolice Tarvisio. Tutaj odpoczynek przed kolejnym dniem podróży, której  celem jest już Rzym. Dołączają do nas ci, którzy przylecieli samolotem. Uczestnicy rekolekcji są aż z 11 krajów i nie wszyscy pochodzą z Podhala. 23-letnia Waleria przybyła z Belgii, zamierza studiować w Polsce. Jej babcia pochodziła ze świętokrzyskiego, dziadek z Częstochowy, a ona tańczyła w zespole "Rzeszowiacy". Józef  Suwada z Suchej Góry na Słowacji, jeden z muzykantów uczestniczących w rekolekcjach to ubiegłoroczny zbójnik, który był pasowany podczas Sabałowych Bajań. Do Rzymu przyjechał z mamą, braćmi, żoną i szwagierkami. Z kolei z Niemiec przyjechał Afrykańczyk z żoną Danutą.

  Rekolekcje odbywają się w ośrodku Fraterna Domus. Przez jeden dzień podhalańscy pielgrzymi słuchają wykładów.  W piątkowy poranek odwiedza pielgrzymów ks. kard. Kazimierz Nycz. Przewodniczy Mszy św., którą koncelebruje 14 księży, m.in. góralscy kapłani z Austrii, Kanady, Ukrainy i Włoch. - Tegoroczne rekolekcje mają szczególny kontekst, szczególne znaczenie i szczególną oprawę, ponieważ są przygotowaniem do przeżycia kanonizacji Jana Pawła II. Kanonizacji, na którą czekaliśmy od Jego śmierci. Wołaliśmy "santo subito", ponieważ wyczuwaliśmy, że mamy do czynienia - i to na długo przed jego odejściem - z człowiekiem, który jest święty - mówi kard. Nycz. - Jest to jedna z najszybszych kanonizacji w ostatnich dziesiątkach lat w Kościele powszechnym. Ta kanonizacja jest z jednej strony wielkim hołdem i dziękczynieniem za wielkiego papieża, a dla nas, ludzi, którzy chcemy być blisko świętego, wielkim wyzwaniem - przekonywał.

Jeden dzień rekolekcyjny jest poświęcony na zwiedzanie Nursji, gdzie urodził się św. Benedykt i jego siostra św. Scholastyka, oraz Casci, w której żyła i zmarła św. Rita. Jan Paweł II nazywał Cascie "perłą Umbrii".

Zwieńczeniem rekolekcji jest odwiedzenie Bazyliki Świętego Piotra w Rzymie i modlitwa przy grobie św. Jana Pawła II.

Jolanta Flach, Rzym