Poszli po raz 9-ty trasą niezwykłej, górskiej pielgrzymki - Beskidzkiego Camino.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"58101"}

Jest niedziela, 19 maja, godz. 4.20. Grupa 20 osób melduje się na starcie. Zapowiada się piękny dzień. Każdy uczestnik otrzymuje przypinkę i papieską, żółto - białą flagę. Jeszcze pierwsze wytyczne, wspólne zdjęcie i modlitwa napisana przez ks. Witolda z Tymbarku specjalnie dla uczestników 

Beskidzkiego Camino:

"Święty Janie Pawle II, papieżu pielgrzymie. Przez Ciebie pragniemy uwielbiać dobroć Boga, który daje nam piękno świata, jakie jest odbiciem piękności Stwórcy.

Dziękujemy za to że byłeś, że nadal jesteś z nami jako Patron naszych życiowych dróg. Ty, który słowem i przykładem uczyłeś że wędrówki górskie zbliżają do Boga, bądź zawsze z nami. Ty, który słowem i przykładem uczyłeś, że przemierzanie górskich szlaków pomaga w modlitwie i dogłębnej refleksji życia, bądź zawsze z nami. Ty, który uczyłeś nas kontaktu ze światem nadprzyrodzonym, bądź zawsze z nami, zanieś nasze modlitwy, razem Z Maryją, przed Boże Oblicze. Chodź z nami po wszystkich drogach jakie przemierzamy, dopomagaj nam odkrywać Boga w kontakcie z pięknem świata i wypraszaj nam to, czego każdemu najbardziej potrzeba. Święty Janie Pawle II, módl się za nami".

O 4.30 ruszają na Mogielnicę. Na twarzach radość, uśmiech i energia. Niespełna kilometr od startu kolejni uczestnicy. To geodeci. Teraz grupa liczy 23 osoby. Zgodnie z planem na Mogielnicy meldują się o godz. 6.00. Podziwiają panoramę Beskidów i Tatr. Przed Krzyżem Papieskim rozpoczynają różaniec, który kontynuują przy każdej spotkanej kapliczce na szlaku. 

Na Jasieniu zatrzymują się na kolejny "dziesiątek" i szybką kanapkę. Do przełęczy w Lubomierzu docierają na 9.30. I to już chyba tradycja że tu dołącza do grupy Teresa z Trzciany. Kilka łyków wody i wspinaczka na Jaworzynkę. Na szczycie spotykają turystów z kieleckiego, którzy po otrzymaniu odpowiedzi gdzie i po co z tym krzyżem pielgrzymka idzie, dołączają do wspólnej modlitwy. 

Dalej na trasie jest Gorc Troszacki. Podejście na Kudłoń rozciąga grupę, ale każdy daje radę. Na przełęczy Borek zatrzymują się na kolejną kanapkę i ostatni dziesiątek różańca. Już ostatnie podejście na Turbacz. Przy wyjściu na polanę Filasową zbierają się ciężkie chmury, które po trochu upuszczają ze swoich zasobów deszcz, a widać że zapas wody posiadają ogromny. Każdy ubiera kurtkę lub pelerynę i podkręca tempo by jak najszybciej dotrzeć do schroniska. Tu senior Zbigniew zadziwia kondycją. Truchcikiem do samego schroniska się porusza mijając wszystkich turystów. W schronisku obiad czyli tradycyjna i pyszna kwaśnica. 

Za oknem obfity deszcz. Na Turbaczu dołącza Janek. Grupa się zwiększyła do 25. Po obiedzie wychodzą ze schroniska już w pełnym słońcu, które towarzyszy im już do samego celu.  Na Rusnakowej polanie, w kaplicy papieskiej, jako dar pielgrzymów Beskidzkiego Camino zostawiają bieliznę kielichową oraz odmawiają Anioł Pański. Podkręcają tempo. Przy kościele na Kowańcu są o 15.45. Odmawiają koronkę do Miłosierdzia Bożego. Do Ludźmierza docierają na godz. 17.40. 

]

Po krótkiej modlitwie przed pomnikiem JP II w ogrodzie różańcowym udają się kościoła przed cudowną figurę MB Ludźmierskiej. Są u celu pielgrzymki. 

WSPOMNIENIA

- Do udziału w „Beskidzkim Camino” namówiła mnie mama - opowiada jeden z uczestników. -  Sama była 4 lata temu i wróciła zmęczona, ale bardzo zadowolona. 50 km po górach to nie lada wyzwanie. Kolejne edycje odpuszczała z braku czasu lub siły. W tym roku jednak, z racji tego, że postanowiłem zmierzyć się z Kieratem, zaproponowała, że może to być dla mnie dobry trening. Powiedziałem, że pójdę jeżeli ona też pójdzie – zgodziła się. Mało tego, zwerbowała jeszcze dwie znajome osób. Atmosfera wydarzenia  była bardzo przyjemna. Wszyscy uczestniczy przyjaźni i pozytywnie nastawieni. Tempo było utrzymane na stałym poziomie, aby zdążyć na 18:00 na mszę świętą do Ludzimierza. Dość szybko, ale dopasowywane tak, aby nikt nie zostawał z tyłu. Organizatorzy zadbali o transport gdyby ktoś nie dał rady. Było w tym wydarzeniu coś wyjątkowego. Polecam każdemu, kto lubi wędrówki po górach i modlitwę, kontemplację. Tym bardziej, że za rok będzie 10 edycja i 100 rocznica urodzin

- Po raz pierwszy uczestniczyłam w pielgrzymce do Ludzmierza, pokonałam 50 kilometrów szczytami gór - przyznaje Elżbieta. - Było trudno, ciężko ale każdy zdobyty szczyt uświadomił mi, że wszystko w życiu można pokonać. Poza tym ludzie gór mają wielkie serca, radość, optymizm życia. Więc jeżeli jest Ci źle, utraciłeś wiarę przyjdź za rok i zdobądź te szczyty aby pokłonić się Matce Bożej Ludzmierskiej. Uwierzysz w słowa św. Jana Pawła II " Wobec gór czuje, że On jest i wtedy zaczynam się modlić." 

 
IX BESKIDZKIE CAMINO w statystykach.

- 25 uczestników w tym: 11 pań i 14 panów. Z Limanowej - 4 osoby, ze Słopnic- 4, z Piekiełka - 3, z Krakowa - 2, ze Starej Wsi - 2, z Tymbarku - 2, po jednej osobie z: Kasiny, Mszany Dolnej, Mogilan, Podłopienia, Porąbki, Rupniowa, Trzciany i Zalesia. 

Pierwszy raz szło 11 osób, drugi raz 6 osób, czwarty raz 1 osoba, piąty raz 1 osoba, szósty raz 2 osoby, siódmy raz 1 osoba i dziewiąty raz 1 osoba. Najmłodszy uczestnik 12 lat a najstarszy (senior) 68 lat.

PODZIĘKOWANIA

Pani Danusi z Piekiełka za bezinteresowne uszycie flag,  Pani Małgosi z Trutego za pyszne ciasto i góralskie sery, strażakom z OSP Szaflary za czuwanie w razie "W", kapłanom i siostrom Nazaretankom z Tymbarku, uczestnikom pielgrzymki do św. Rity z Nowego Rybia, Małgosi i Frankowi oraz tym wszystkim którzy wspierali nas duchowo i modlitwą. Rodzinie z Wilkowiska za przywitanie nas w Ludźmierzu.