Łzy nam ze śmiechu płynęły, gdy śp. Wojtek Mróz opowiadał, jak zachęcając górali do pisania listów do redakcji, sam je tworzył i publikował. Przywołuję dziś tę starą anegdotę Wojtka z dwóch powodów - pierwszy, że ciągle nam go brak, jego pióra, poczucia humoru, i drugi, że chcemy wrócić do tradycji publikowania w tym miejscu felietonów i listów. Chcemy, abyście nas wspierali i dzielili się z nami i czytelnikami swoimi przemyśleniami. Bo chyba nie chcecie, żebyśmy sami do siebie listy pisali. Co tydzień zapraszamy do papierowego wydania TP, strona druga. Ruszyliśmy w tym tygodniu. Oto felieton, który opublikowaliśmy w czwartek.

Jakie czasy, taki felietonista - pomyślał pewnie nasz naczelny redaktor i polecił mi wyskrobać coś, co sprowokuje do dyskusji na łamach naszego poczytnego TP.  Dobrze się złożyło, bo od jakiegoś czasu męczy mnie pewien obrazek. Oto widzę grupę pięknie wystrojonych góralskich dzieci z Szaflar na scenie nowotarskiego ośrodka kultury. Poukładali je tam równo, jedno obok drugiego, by stały się żywym tłem do wystąpienia polityka. Przez bite półtorej godziny wpatrywały się jak ciele w malowane wrota w partyjne plecy i pewnie marzyły, by ten koszmar jak najszybciej minął. I to bez znaczenia, czy to Kaczyński, czy inny polityk, zaciąganie dzieci na takie polityczne mityngi nie powinno się zdarzać. Za kilka, kilkanaście lat dorosła córka zapyta mamę, tatę, czemu mnie tam wtedy postawiliście? Jak to kiedy? Wtedy, jak taki niski, siwy pan przyjechał z Warszawy i kazał palić w piecu byle czym...    

Jak ten czas szybko leci. Dni coraz krótsze. Pozostały letnie wspomnienia. Ci, którzy na urlop wybrali Zakopane, zapamiętali piękne tatrzańskie szlaki i niekończące się korki. Pod Giewontem żadnych kulturalnych zaskoczeń. Nawet Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich, nasza sztandarowa impreza, budzi już coraz mniejsze zainteresowanie, bo ile razy można być świadkiem identycznego scenariusza? Zazdroszczę Nowemu Sączowi, gdzie jak z rogu obfitości sypią się nowe pomysły. W Finlandii, w małym miasteczku, gdy żywcem nie mieli pomysłu, czym zainteresować mieszkańców, wymyślili np. Międzynarodowy Festiwal Gry na Nibygitarze. Dziś ciągną tam tłumy. Albo w innym mieście Mistrzostwa Świata w Biegu z Żoną na Plecach.

W Zakopanem urządzić by można biegi na orientację do najbliższej publicznej toalety. W kawiarni hotelu Gazda obok mojego stolika rozsiadła się niedawno grupa turystów. Chyba studentów z opiekunem, starszym panem. Jak to we wrześniu bywa, wyglądali na rasowych turystów, takich, co to do Zakopanego przyjeżdżają nie tylko, by pospacerować po Krupówkach. Porządne kurtki, plecaki, buty. Co chwilę wybuchali śmiechem. Brylował starszy pan. Nastawiłem ucha ciekaw, co tak rozbawiło studencką młodzież. Pękali ze śmiechu, gdy opowiadał, jak kiedyś z pełnym pęcherzem usiłował zrobić siusiu na Krupówkach.

Skoro już o WC, to zastanawia mnie niezmiennie, skąd bierze się ta niechęć władzy do postawienia w centrum miasta, w szczycie sezonu kilku publicznych toalet. Czy to jest jakaś zemsta na kamienicznikach przy deptaku, na wspólnotach mieszkaniowych w blokach, walczących z sikaniem w klatkach schodowych. Co oni temu burmistrzowi zrobili? Podejrzewam, że nasz włodarz nie ma pojęcia, jak komentuje się w mieście ten wstydliwy fakt. Często pada tam znane staropolskie słowo „wychodek”. Reszty niech się Dorula domyśli.

W Szczawnicy wymyślili potańcówkę na placu Dietla. Dwa razy w tygodniu starą furgonetką przyjeżdża sympatyczny DJ i leci muzyka na całego. Wygrywają lata 80. I 90. Kuracjusze, turyści i miejscowi są zachwyceni. Każdy tańczy, jak umie. Obok, w restauracji „Helenka”, leje się wino „Szczawnica”, co je specjalnie z Francji sprowadzają arystokratyczni właściciele uzdrowiska. Jest czerwone, białe, a nawet różowe. W Krościenku nie mają swojego wina, ale mają swoją panią poseł. Tylko pytanie, czy też im starsza, tym lepsza? Ale to już niebawem wyborcy rozstrzygnął.  

Czekamy na Wasze felietony i listy.        

Jurek Jurecki

[email protected]