Jest zawodowym jeźdźcem-samoukiem, mistrzynią Małopolski we Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego. Udowodniła też, że nawet bez profesjonalnych warunków do trenowania można odnieść ogromny, międzynarodowy, sukces.

Wioletta Hajnos z Czarnego Dunajca jazdę konną trenuje od 9. roku życia. Kiedy miała 13 lat, po raz pierwszy wystartowała w zawodach w skokach przez przeszkody. - Nikt w naszej rodzinie nie miał koni. To ja namówiłam rodziców na otwarcie stadniny, zapoczątkowałam taką \"końską\" tradycję - wspomina. Pierwsze lekcje jazdy konnej pobierała nad morzem, kiedy była na koloniach. - Wydałam wszystkie kieszonkowe na ten cel i nie kupiłam żadnej pamiątki - dodaje. W wieku 11 lat rodzice kupi jej pierwszego konia. Dziś w \"Stadninie u Hajnosa\" jest ich 15.

Najpierw startowała w profesjonalnych zawodach jeździeckich w skokach przez przeszkody. Stwierdziła jednak, że nie jest to dyscyplina dla niej i zaczęła przygotowywać się do zawodów WKKW, czyli Wszechstronnego Konkursu Konia Wierzchowego. - To nietypowa, trochę niebezpieczna i mało popularna dyscyplina w naszym regionie. Składa się z 3 poddyscyplin - ujeżdżania, skoków i próby terenowej (tzw. crossu), czyli pokonywania przeszkód w terenie - wyjaśnia 20-letnia zawodniczka, która ma już za sobą pierwsze sukcesy.

Kiedy 3 lata temu spróbowała swoich sił w WKKW, została mistrzynią małopolski. Później był sukces w Baborówku - 4. miejsce na arenie międzynarodowej, a ostatnio zajęła wysokie 11. miejsce w Sopocie, również w zawodach międzynarodowych.

Recepta na sukces

Wiola na co dzień studiuje germanistykę. Uważa, że kierunek związany jest z jej pasją, gdyż w wielu krajach, gdzie obywają się zawody, obowiązuje właśnie język niemiecki. Całe dnie spędza w rodzinnej stadninie. Godzinami trenuje, opiekuje się końmi. Uczy jazdy od podstaw, ale pod jej okiem trenują również zawodnicy. Organizuje obozy jeździeckie. - Nie mam osobistego, stałego, trenera, ponieważ mieszkam za daleko od Krakowa. Mogę się z nim tylko konsultować od czasu do czasu - mówi. - Skoki i cross trenuję w Strzegomiu z właścicielem tamtejszej stadniny. Staram się jeździć bezpiecznie. Rok temu, niestety, przewróciłam się z koniem na przeszkodzie, ale na szczęście wszystko dobrze się skończyło.

- Zawsze miałam marzenia, ale nie sądziłam, że osiągnę tak wielki sukces - opowiada Wiola. Dodaje, że zawdzięcza to swojej 9-letniej klaczy o imieniu Jany, z którą pracuje od 5 lat. Jany doskonale sprawdza się w nietypowej dyscyplinie WKKW. Wcześniej w takich zawodach startował jej ojciec. - Jany to koń z charakterem. Ufa mi, rży na powitanie i tylko ja mogę ją troszkę popieścić. Nie powala na to nawet mojej mamie, którą ją często karmi. Jany jest uczuciowa i... obrażalska. Potrafi się gniewać, kiedy zabieram na zawody innego konia - śmieje się zawodniczka z Czarnego Dunajca.

Recepta na sukces, według Wioli, to przede wszystkim wytrwałość i uparte dążenie do celu. I najważniejsze, aby nie zrażać się porażkami. - Nie mam nawet profesjonalnie przygotowanego miejsca do treningu - krytej ujeżdżali, czy specjalnego podłoża, ale okazuje się, że nie jest to konieczne, aby odnieść sukces - przekonuje.

W przyszłości nadal chce trenować i poświęcać się swojej pasji. Ma nadzieję, że kiedyś znajdzie sponsora. Teraz pomagają jej rodzice. Już niebawem (9-11 września) jedzie do Austrii na międzynarodowe zawody WKKW. W dniach 23-25 września wystartuje w pucharze Polski, w tej samej dyscyplinie, w Strzegomiu. Trzymamy kciuki za naszą zawodniczkę!

mon