W odstępie zaledwie kilku dni podopieczne trenera Wojciecha Polaka doznały wysokich porażek z juniorkami starszymi krakowskich drużyn Wisły i Korony. Góralkom nie brakowało ambicji i woli walki, ale wszystkie argumenty były po stronie rywalek.

Miłe, sympatyczne, kontaktowe, uśmiechnięte, a przede wszystkim pełne zaangażowania w grę. Takie są właśnie podopieczne trenera Wojciecha Polaka. Zawodniczki Gorców grają jednocześnie w dwóch kategoriach wiekowych ligi małopolskiej. Najpierw w meczu rozegranym awansem spotkały się w kategorii juniorek starszych z drużyną Wisły Kraków. Ktoś mało wtajemniczony zapewne powiedziałby, że wynik, jaki uzyskały góralki, oznacza jedynie ich klęskę, ale tak naprawdę w występach naszych dziewcząt w tej kategorii wiekowej nie wynik jest najważniejszy. – Od początku powtarzam, że grę w tej kategorii traktujemy jako doskonałą formę treningu. Tłumaczę moim zawodniczkom, że mecze ze starszymi od nich rywalkami w przyszłości zaprocentują doświadczeniem i spowodują, że moje podopieczne z powodzeniem będą mogły rywalizować praktycznie z każdą drużyną ligi – powiedział trener góralek, Wojciech Polak. Przewaga krakowianek nie podlegała dyskusji. Nic w tym jednak dziwnego, skoro przeciwniczki były od naszych zawodniczek o trzy lata starsze. Gołym okiem widoczna była przewaga fizyczna i ogranie w rozgrywkach wyższej klasy. – Dziewczyny mówiły po meczu, że koszykarki Wisły są po prostu cwane. Grały łokciem, biodrem, potrafiły nawet szczypać tak, żeby sędzia nie widział. Już od pierwszych minut zarysowała się ich wyraźna przewaga. Najgorsza była druga kwarta, ponieważ straciliśmy w niej najwięcej punktów. Nie potrafiliśmy sobie poradzić z grą na pojedynczą i podwójną zasłonę. Poza tym krakowianki skutecznie nas wyprzedzały i odcinały od podań. Kiedy któraś z naszych zawodniczek próbowała zagrać w sytuacji jeden na jeden, to odbijała się od krakowianki, niczym od skały. Dlatego też nie mogę mieć żadnych pretensji do dziewcząt. Dały z siebie wszystko i za to im dziękuję – podsumował spotkanie szkoleniowiec Gorców. Nie ulega wątpliwości, że góralki ambicję i wolę walki mają we krwi. Zatem już sama różnica wieku sprawia, że zwycięstwo Wisły było znikomym sukcesem krakowianek, a postawa koszykarek Gorców zasługuje na słowa uznania.

Podobny przebieg miało wyjazdowe spotkanie z Koroną. Z tym, że przewaga fizyczna rywalek była jeszcze bardziej widoczna. Kilka zawodniczek korony mierzy bowiem więcej niż 190 centymetrów, a pozostałe i tak przerastały nasze dziewczęta co najmniej o głowę. Na domiar złego nowotarżanki wystąpiły w zaledwie siedmioosobowym składzie. Na parkiecie zabrakło bowiem Żegleń, Wójcickiej i Słaby. Nic więc dziwnego, że koszykarki Gorców miały prawo o wiele szybciej od rywalek poczuć zmęczenie trudami spotkania. – Mecz tak naprawdę rozstrzygnął się już w pierwszej kwarcie. Próbowaliśmy zagrać kryciem każdy swego i krótko mówiąc polegliśmy. Dużo silniejsze rywalki mijały nas, jak tylko chciały i do tego niemal każdy ich rzut kończył się zdobyciem punktów. Dlatego w drugiej kwarcie zmieniliśmy taktykę i zaczęliśmy grać obroną strefową. Rezultat był taki, że koszykarkom Korony z dużo większym trudem przychodziło zdobywanie kolejnych punktów. Później dziewczęta przestały patrzeć na wynik, grały na większym luzie. I o to właśnie chodziło. Wyszło im kilka akcji, rzuciły też kilka razy celnie zza linii 6,25 metra. Doszło do tego, że wygraliśmy ostatnią kwartę, co na pewno podbuduje moje zawodniczki i dobrze wróży na przyszłość. Mamy perspektywiczny zespół, który już w niedalekiej przyszłości powinien zacząć odnosić znaczące sukcesy – powiedział po meczu trener Wojciech Polak.

Gorce Steskal Nowy Targ – TS Wisła Kraków 48:111 (13:25, 13:40, 9:22, 13:24)
Gorce: Nykaza 13, Krzysztofiak 3, Perhon 6, Wójcicka, Czubernat, Słaby 4, Żegleń 12, Lasak 2, Leśnicka 8
 
Korona Kraków – Gorce Steskal Nowy Targ 101:50 (35:4, 26:16, 24:7, 16:23)
Gorce: Nykaza 18, Lasak 13, Perhon 6, Słaby 6, Krzysztofiak 5, Leśnicka 2, Czubernat.

Paweł Wargenau