Podczas niedawno rozegranych pływackich mistrzostw Polski zakopiańska zawodniczka Iga Polak została mistrzynią Polski na dystansie 1500 metrów stylem dowolnym.

- Iga, to nie pierwszy Twój medal na mistrzostwach Polski seniorek.

- Tak. W lipcu, podczas letnich mistrzostw Polski rozgrywanych w Lublinie, zdobyłam srebrny medal właśnie na dystansie 1500 metrów. Teraz, w Szczecinie, wywalczyłam złoty krążek i tytuł mistrzyni Polski.

- Były chyba także inne osiągnięcia w tym sezonie?

- Owszem. Na mistrzostwach Polski juniorek byłam najlepsza na wszystkich długich dystansach: 400, 800 i 1500 metrów.

- Ale to nie pływanie basenowe jest Twoją główną specjalnością.

- Rzeczywiście, od pewnego czasu specjalizuję się w pływaniu na wodach otwartych. Jeśli chodzi o arenę międzynarodową, to na mistrzostwach Europy zajęłam czwarte miejsce, z minimalną stratą do medalistek. Co ważne, wszystkie medalistki były ode mnie starsze o rok. Z kolei na mistrzostwach świata w kategorii 16-latek zajęłam piąte miejsce.

- Pływanie nie jest typową dyscypliną sportu profesjonalnego na Podhalu. Jak to było w Twoim przypadku?

- Zaczynałam bardzo typowo dla tego regionu — od narciarstwa zjazdowego. W pewnym momencie lekarz zalecił mi pływanie jako formę korekty postawy. Ta nowa aktywność bardzo przypadła mi do gustu i zaczęłam poświęcać jej coraz więcej czasu.

- Od pływania rehabilitacyjnego do profesjonalnego sportu droga jest jednak dość długa.

- Aby trenować częściej, zapisałam się do zakopiańskiego klubu pływackiego Płetwal, gdzie rozpoczęłam regularne treningi pod kierunkiem trenera Macieja Harasa. Tak było do ukończenia szkoły podstawowej. Częściowo za namową trenera, a częściowo z własnej inicjatywy, zdecydowałam się zgłosić do Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Oświęcimiu. Bez problemu przeszłam testy kwalifikacyjne i zostałam uczennicą tamtejszej SMS. Przez dwa lata nauki i treningów zrobiłam ogromny progres, czego potwierdzeniem są medale mistrzostw Polski oraz wysokie lokaty w zawodach międzynarodowych na wodach otwartych. To właśnie w tej odmianie pływania widzę swoją sportową przyszłość.

- Wielu polskich pływaków rozwija kariery sportowe w USA, na college’ach i uniwersytetach. Czy Ty również rozważasz taki kierunek?

- Oczywiście. W przyszłości chciałabym studiować i trenować pływanie w Stanach Zjednoczonych. Już teraz amerykańscy trenerzy uważnie śledzą wyniki młodych zawodników i kontaktują się ze mną, głównie drogą internetową, pytając o moją dalszą karierę. Jestem obecnie w trzeciej klasie liceum, więc mam jeszcze trochę czasu na podjęcie ostatecznej decyzji. Aby dostać się na renomowane amerykańskie uczelnie, trzeba spełnić bardzo wysokie wymagania zarówno sportowe, jak i edukacyjne. Mam nadzieję, że uda mi się im sprostać.

- Jak każdy sportowiec, zapewne masz swoje cele i marzenia.

- Na razie skupiam się na systematycznym poprawianiu wyników. Oczywiście wielkim marzeniem jest start w igrzyskach olimpijskich, a zdobycie tam medalu byłoby spełnieniem snów.

- Masz swoje sportowe wzorce i idoli?

- Jestem wielką fanką Katie Ledecky, która również specjalizuje się w długich dystansach. Podziwiam też Summer McIntosh — młodą pływaczkę odnoszącą spektakularne sukcesy.

- Twoje sukcesy są zjawiskiem wyjątkowym dla sportu na Podhalu, gdzie pływanie nie było dotąd dyscypliną kojarzoną z regionem. Jakie przesłanie masz dla swoich rówieśników z Zakopanego?

- Uważam, że sport to doskonała szkoła życia: świetny sposób na spędzanie wolnego czasu, możliwość nawiązywania przyjaźni i bezpośredniego kontaktu z rówieśnikami. Dla niektórych może stać się także sposobem na życie. Myślę, że mój przykład pokazuje, że naprawdę warto spróbować. Nawet jeśli nie każdemu uda się zrobić wielką karierę, sport zawsze przynosi korzyści zdrowotne i daje ogromną satysfakcję.

Rozmawiał Zdzisław Karaś