Z Janem Trzebunią, prezesem Okręgowego Związku Łyżwiarskiego w Zakopanem, rozmawia Paweł Pełka

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"3619"}

– Jak czuł się prezes Okręgowego Związku Łyżwiarskiego w Zakopanem bez toru lodowego w stolicy Tatr?

– Żyło się bardzo ciężko, bo przez ostatnie dwa lata nie można było zorganizować żadnych zawodów. Treningi też były krótkie, ale miałem nadzieję, że tor w końcu powstanie. I udało się. Tor powstał praktycznie w pół roku, jego wykończenie zajęło kilka tygodni i wszystko zostało zrobione na wysokim poziomie. To pięknie położony tor. Holenderka, mistrzyni świata juniorów stwierdziła na blogu, że o Zakopanem słyszała, ale tak pięknego toru lodowego się nie spodziewała. W tym dobrym wrażeniu dopomogła nam też piękna zima.

– Czyja to zasługa?

– To zasługa dyrekcji COS i Krzysztofa Gąsienicy, który przez dwa tygodnie pewnie niezbyt wiele miał okazji do snu. Pilnował toru jak oka w głowie. Co prawda, gdy w czerwcu zaczynała się budowa, to nawet ja powątpiewałem w listopadowy termin. COS wywiązał się jednak doskonale z zapowiedzi. Duża tu też zasługa firmy Chomar Józefa Chowańca. Okazało się, że mamy na Podhalu bardzo sprawne przedsiębiorstwo.

– Czy po oddaniu toru widać większe zainteresowanie łyżwami w Zakopanem?

– Zainteresowanie łyżwami rozwija się pomalutku, ale już są pierwsze sukcesy, bo w mistrzostwach młodzików zdobyliśmy złote medale. Jest mała grupka zapalonych łyżwiarzy. Na razie priorytetem były Mistrzostwa Świata, teraz spróbujemy zrobić jakiś program łyżwiarski w mieście. Jest czterech trenerów: Marek Pandera, Jan Miętus, Alicja Trzebunia, Ireneusz Kubin.

– Na Mistrzostwa Świata juniorów przychodzili też kibice.

– Szczególnie młodzież kibicowała łyżwiarzom. Widzowie mogli podejść całkiem blisko toru. Tak to jest, że w łyżwiarstwie, szczególnie na otwartych torach, nie zamyka się zawodów. Były to zresztą większe niż do tej pory mistrzostwa, bo każdy kraj mógł wystawić 10. a nie 5-osobową ekipę.

– A jak ocenia pan mistrzostwa od strony sportowej?

– Jeżeli bije się osiem rekordów toru i jeden nieoficjalny rekord świata, czego autorem był Holender w wieloboju, to widać, że sportowo było dobrze. Polacy też po latach przerwy zdobyli medal. Do tej pory mogliśmy poszczycić się tylko medalem Erwiny Ryś Ferens, Jasia Miętusa i Konrada Niedźwiedzkiego, a teraz brąz wywalczyła Katarzyna Woźniak. Zaprezentowaliśmy się nieźle, biliśmy rekordy życiowe. Wyniki pokazywały, że tor jest szybki, tylko w pierwszym dniu ze względu na opady śniegu było trochę trudniej.

– Czy dzięki temu tor stanie się popularny w Europie?

– Swój przyjazd na treningi już zapowiedziały obce ekipy. Będą to na pewno Holendrzy, którzy zawsze lubili Zakopane. Inne miasta z torami, na przykład Inzell – to małe miejscowości, a Zakopane przyciąga nie tylko sportowymi, ale też innymi atrakcjami. Myślę, że tor przyciągnie pod Tatry nie tylko sportowców, ale i turystów.