Szerokie samochody potrzebują dużo miejsca - pamiętajmy o tym, robiąc miejsce i licząc również na życzliwe traktowanie - przekonuje Kasia Solus-Miśkowicz.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"50064"}

To ten moment, gdy jadąc na rowerze przynajmniej mnie przechodzi niepokojący dreszczyk niepewności. Wyprzedza mnie duża ciężarówka, bus, autobus. Musimy pamiętać, że kierowcom nie jest łatwo nas wyprzedzić. 

- Dlatego słysząc za sobą silnik dużego samochodu zjeżdżam jak najbliżej prawej strony. A jeśli jest taka możliwość, nawet na pobocze. Po prostu usuwam się z drogi. Bo wzajemny szacunek jest na drodze najważniejszy. Oczywiście zasada szacunku odnosi się też do drugiej strony. Jadąc dużym samochodem bardziej trzeba uważać na rowerzystów. I nie wyprzedzać, jeśli nie ma na to wystarczającego miejsca.

I jak co tyddzień Kasia Solus - MIśkowicz zaprasza nas na rowerową wycieczkę. Tym razem będzie to wycieczka rodzinna. Ale nie zabraknie atrakcji dla zwolenników większej dawki adrenaliny.

- Ostatnie trasy były wymagające, dosyć długie i preferujące rower szosowy. Tym razem chciałabym wam pokazać, gdzie możecie na rowerach spędzić rodzinnie nawet cały dzień - zachęca zawodniczka MTB z Bukowiny Tatrzańskiej. - Mamy tutaj wszystko co potrzeba: wypożyczalnie (jest ich kilka), wiele restauracji, termy, sklepiki i stragany z pamiątkami, mały tor gokartowy i wiele innych rzeczy, ale najważniejsze, że jest gdzie pojeździć na rowerze. A to wszystko, oczywiście, na Kotelnicy w Białce Tatrzańskiej. 

Zaczynamy w takim razie w Białce Tatrzańskiej, dojeżdżamy pod Kotelnicę i kierujemy się na kolej widokową. Mamy odbicie w prawo zaraz przed koleją (lub na wprost przez drogę, jeśli jechaliśmy koło cmentarza) mocno pod górę, w kierunku stacji transformatorowej. Tak naprawdę, to chyba najbardziej stromy odcinek na naszej drodze. Dalej jest tylko łatwiej. 

Planujemy wjechać na sam szczyt Kotelnicy prawą stroną. Tak więc, mijając stację transformatorową, cały czas jedziemy w górę. Po lewej, na sąsiednim wierchu widzimy krzesełko. Tutaj należy zachować ostrożność, ponieważ na Kotelnicy pasą się owce, a pilnują ich zawsze psy. 

Gdy zobaczymy przed sobą lampy, to oznaka, że dobijamy do nowej nartostrady. Wjeżdżamy na nią i dalej już tą drogą jedziemy na sam szczyt. Ta trasa, którą proponuję, jest najlżejsza, jeśli chcecie wjechać o własnych siłach na Kotelnicę. Na szczycie mamy otwartą w sezonie Karczmę, plac zabaw dla dzieci.

Tutaj są dwie opcje. Dla osób świetnie jeżdżących na rowerach (to zapewne tatusiowie) jest jeden, ale za to świetny singiel z fajnymi mostkami wśród drzew: Gravity Park. Daje naprawdę wiele frajdy. Jednak proszę się nie rozpędzać, w dwóch miejscach mamy wysokie, parometrowe "jumpy". Także, jeśli posiadacie rower enduro i umiejętności, na pewno nie pożałujecie. 

Trasa na szczycie jest oznaczona, do samego dołu zabezpieczona. Nie polecam zjeżdżać z Kotelnicy innymi drogami. Pamiętajmy, że są rowy, które odprowadzają wodę, i nie widać ich, gdy najeżdżamy na nie z góry. Jeśli nastawiamy się na wycieczkę, to teraz, chociaż już możemy się nacieszyć niesamowitym widokiem nie tylko na Tatry, ale i na Gorce, Pieniny i Babią Górę na szczycie Kotelnicy, jeśli ruszymy drogą idącą za karczmą na wprost, na skrzyżowaniu skręcimy w lewo, a następnie jadąc cały czas prosto, możemy podziwiać niesamowitą panoramę Tatr.  

Jest to część Traktu Królewskiego z niesamowitymi widokami, droga bardzo dobrze utrzymana i niewymagająca dla rowerzystów. Gdy dojedziemy do głównej drogi, można wrócić i zjechać w dół tą samą trasą co podjeżdżaliśmy, lub skręcić w lewo, następnie na szczycie ponownie w lewo w stronę Rusińskiego Wierchu. Pędzimy Rusińskim na dół (wymagający zjazd, chociaż asfaltowy). Na samym dole mamy główną drogę prowadzącą z Bukowiny do Białki. Skręcamy w lewo i po 3 km jesteśmy znów pod Kotelnicą. Trasa to 19 km, ok. godz. jazdy żwawym tempem.