Były zawodnik Wisły Kraków, Ruchów Chorzów, Legii Warszawa oraz Lechii Gdańsk, rekordzista pod względem liczby spotkań w polskiej ekstraklasie zapowiada, że do swojej nowej funkcji podchodzi bardzo poważnie.

- Z jakim nastawieniem, mając w dorobku  559 spotkań na najwyższym szczeblu krajowym, rozpoczyna pan pracę w roli grającego trenera czwartoligowego zespołu?  

- Staram się spokojnie do tego podchodzić. Przede wszystkim jest we mnie dużo pokory.  Świat piłkarski dał już wiele przykładów, że nie każdy zawodnik schodząc na niższy poziom, potrafił się odnaleźć w nowym środowisku.  Boisko piłkarskie jest w końcu takie samo w każdej lidze. Bez względu czy to jest ekstraklasa, pierwsza czy czwarta liga to żeby odczuwać satysfakcję z gry w piłkę, trzeba się do tego solidnie przygotować. Z drugiej strony zdaję sobie sprawę, że na tym poziomie zawodnicy grę w piłkę traktują jako hobby, dzielą ją z pracą i szkołą, więc wiadomo że nie można ich stawiać na równi z tymi, dla których jest to zawód. Dlatego tych pierwszych kilka dni przeznaczę głównie na obserwacje, rozmowy,  poznanie zespołu. Byłbym szaleńcem gdybym przychodził na grunt którego nie znam z jakimś konkretnym planem. 

- Jakie cele wyznaczył przed panem prezes Watry? 

- Łatwo sobie odpowiedzieć na to pytanie jak popatrzymy na tabelę. Przede wszystkim cel podstawowy to uciec ze strefy spadkowej. Zdążyłem już na tyle poznać prezesa Rabiańskiego, że wiem że jest on bardzo ambitnym człowiekiem. Dla mnie jednak nie tylko wyniki, ale i styl jest bardzo istotny. Można słabo grać i punktować, ale na dłuższą metę to się mści. Chciałbym abyśmy wyrobili swój styl, abyśmy byli powtarzalni i naszą grą sprawiali radość sobie oraz naszym kibicom. Daleki jednak jestem od jakiś buńczucznych deklaracji. Piłka jest grą bardzo niewymierną, niewdzięczną. Przekonałem się o tym wielokrotnie na własnej skórze. Przychodzi mecz w którym wychodzi Ci wszystko, ogrywasz faworyta, wydaje Ci się że wskoczyłeś na wyższy poziom, a tutaj tydzień później grasz mecz o którym chcesz jak najszybciej zapomnieć.  Tak jak już mówiłem w piłce pokora jest bardzo ważna. Każdy mecz to egzamin, weryfikacja Twoich umiejętności. Trzeba umieć na bieżąco wyciągać wnioski. 

- Zawodnik z takim bagażem doświadczeń może odczuwać jakąkolwiek  presję związaną z grą na poziomie IV ligi?

- Gdybym już jej nie czuł, nie grałbym już w piłkę. Dla sportowca który nie odczuwa presji, miejsce jest na kanapie, w kapciach i pilotem od telewizora w ręku. Robić coś na siłę, nie ma sensu. Wciąż jest we mnie głód rywalizacji na boisku. Nie wyobrażam sobie grania ot tak, dla zabicia czasu.  Wychodząc na boisko wciąż chcę wygrywać. Teraz jeszcze grę będę dzielił z rolą szkoleniowca. To spora odpowiedzialność, ale i wyzwanie.

- IV liga to do odpowiedni miejsce by zacząć pracę trenera? 

- Zycie nauczyło mnie, że trzeba sobie cele wyznaczać stopniowo, krok po kroku je realizować. Początkowo myślałem, że  zacznę pracę trenera od roli asystenta powiedzmy w pierwszej czy drugiej lidze. Kiedyś jednak spotkałem jednego z moich przyjaciół, który powiedział fajne zdanie, że lepiej być w niższej lidze pierwszym trenerem i pracować na swoje nazwisko, niż  w wyższej lidze być w cieniu innych i nie być za nic odpowiedzialnym. 

- Za 3,4,5 lat chciałbyś być już  na  wyższym poziomie? 

- Pewnie żebym chciał, ale życie wszystko weryfikuje. Z piłką  wiążę swoją przyszłość, choć po zakończeniu kariery pojawiły się myśli by może dać sobie spokój z futbolem, odizolować   się  od  tego  środowiska. Szybko mi jednak przeszło. Nie da się z dnia na dzień przestać  robić  to co robiło się   całe życie. Teraz chcę się swoim doświadczeniem dzielić z innymi, a rola trenera daje mi taką możliwość. 

- W swojej pracy trenera będziesz się wzorował na którymś z trenerów, z którymi miałeś okazję pracować? 

- Ja już w wielu wywiadach mówiłem, że jeżeli chodzi o przygotowanie motoryczne to moim autorytetem jest Orest Lenczyk. Natomiast jeżeli chodzi o ustawienie zespołu, taktykę to myślę, że z każdego trenera coś bym wziął, z każdego coś wyciągnął. Byłoby to jakieś połączenie, tego wszystkiego  czego przez te lata się nauczyłem. Przede wszystkim jednak ja chce pozostać  sobą, nie chce kopiować czyichś pomysłów od A do Z. 

Rozmawiał Maciej Zubek