We wtorek na cmentarzu w Zębie spoczął jeden z najlepszych polskich skoczków w historii, rekordzista Wielkiej Krokwi, skromny człowiek - Stanisław Bobak.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"10774"}

W uroczystościach pogrzebowych wzięło udział kilkaset osób m. in. Apoloniusz Tajner, prezes Polskiego Związku Narciarskiego. Byli też przedstawiciele władz Poronina.

- Odszedł jeden z najwybitniejszych polskich skoczków narciarskich, wielki talent, dobry człowiek. Byłem z nim w grupie i mogę śmiało mówić, że dobrze go znałem. Spędziliśmy przecież razem pół życia. W sporcie się nie poddawał, chorobie niestety musiał się poddać - mówił prezes Apoloniusz Tajner.

Mistrz świata w biegach narciarskich Józef Łuszczek wspomniał, że w młodości mieszkał w Bustryku,  a Bobak w Zębie i razem chodzili do szkoły.

- Na początku zazdrościłem mu, bo miał plastikowe narty, a ja drewniane. Ale zaprzyjaźniliśmy się, chodziliśmy razem na narty, jeździliśmy na zawody - mówił Józef Łuszczek.

Przypomnijmy: Stanisław Bobak miał 54 lata i pochodził z Zębu. Był pierwszym w historii Polakiem, który w 1980 na Wielkiej Krokwi wygrał zawody Pucharu Świata. W klasyfikacji generalnej Pucharu w sezonie 1979/80 zajął bardzo wysokie trzecie miejsce. W 1975 i 1976 r. zajmował miejsca w pierwszej szóstce Turnieju Czterech Skoczni.

Należał do czołówki ówczesnych skoczków narciarskich. Jak równy z równym walczył z takimi sławami skoków jak Kogler, czy Aschenbach. W 1975 r. ustanowił rekord Wielkiej Krokwi. Był wielokrotnym Mistrzem Polski.

Nie miał trochę szczęścia do największych imprez - Igrzysk Olimpijskich i Mistrzostw Świata. W igrzyskach startował dwa razy - w 1976 r. w Innsbrucku i w 1980 r. w Lake Placid. Tam w konkursie na średniej skoczni po pierwszej serii był czwarty, miał szansę na medal. Niestety drugi skok w jego wykonaniu był nieco gorszy i Polak spadł na 10. miejsce.

Miał wiele ciężkich upadków. Karierę zakończył w 1981 r., gdy nasiliły się bóle kręgosłupa.

p