Andrzej Pitoń wspomina początki chicagowskiego festiwalu. Okazją jest trwający właśnie już 40. Festiwalu na Góralską Nutę.

Pokutuje przeświadczenie, że każde wspomnienie o sukcesie jest chwaleniem się. Zaznaczam... to nie chwalba, ale chęć podzielenia się wspomnieniem. Podobno słowa wszystko na wierzch wywlekają. Bo słowa to taka wielka łaska. (…). A ileż takich słów niewypowiedzianych zostaje w każdym człowieku i umiera razem z nim, i ani mu potem w cierpieniu nie służą ani innym w pamięci nie zostają.  

1985 Na goralska nute cz1 from Wladyslaw Mrowca on Vimeo.

1985 Na goralska nute cz1 from Wladyslaw Mrowca on Vimeo.

Aż się wierzyć nie chce, że tyle czasu upłynęło, od pamiętnego roku 1983, od chwili kiedy, wraz z grupą zapalonych działaczy Związku Podhalan w Ameryce zapoczątkowaliśmy Festiwal "NA SWOJSKĄ NUTĘ". Już następnego roku za namową prezesa z Kanady - Stanisława Szaflarskiego, zmieniono nazwę "NA GóRALSKĄ NUTĘ", który to nieprzerwanie, aż do chwili obecnej jest rokrocznie kontynuowany. Wszystko dzięki trosce i staraniom następujących po sobie - kolejnych Zarządów Związku Podhalan oraz Komitetów Imprez. Dumny jestem i cieszę się z tego powodu, że hasło i pomysł z tamtego okresu trafił u górali na podatny grunt, przyjął się na dobre, zaowocował i kwitnie pełnią blasku aż do dzisiaj.

[WIDEO]2345[/WIDEO]

Wracając pamięcią do 1983 roku, kiedy to za prezesowania Józefa Gila i Andrzeja Bobaka, został oddany do użytku obecny Dom Podhalan przy Archer Ave., któremu akurat wtedy potrzebny był rozdźwięk na całe polonijne Chicago.

https://vimeo.com/168142751...

Wystąpiłem wiec z propozycją do Zarządu Głównego, że mam pewne doświadczenie w organizowaniu tego typu imprez, bo wcześniej z "Polaniorzami w Kościelisku" – w roku 1977/78 zapoczątkowałem "Przednówek w Polanach". Jestem więc w stanie podzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem oraz zorganizować podobną, fajną kilkudniową imprezę, która powinna się podobać publiczności, przyniosłaby rozgłos dla Domu Podhalan oraz korzyści finansowe. Impreza ta będzie miała charakter popisowy na zasadach współzawodnictwa tancerzy w tańcu solowym i zbójnickim, śpiewaków, prymistów w muzykowaniu, gawędziarzy itp. Zarząd od dawien dawna przyzwyczajony był tylko do organizowania skromnych zabaw, więc z początku nie miał wyobraźni ani pojęcia jak to wszystko może wyglądać.

Odbyło się kilka spotkań roboczych na których bardziej szczegółowo wyjaśniłem swój plan. Ułożyłem regulamin i program Imprezy. Pamiętam jak dziś - dyrekcja zarządu po części dała się przekonać – dużą zasługę w tym mieli: dyr. Andrzej Gędłek z Koła Biały Dunajec, Jan Kantor z Czarnego Dunajca, Władysław Tokarz z Koła Zamojskiego, Jan Koenig z Witowa, Maria Cukier Jachymiak i Andrzej Fiedor z Kola Zakopane, Tadeusz Cieśla, Michał Cieśla z Wierchów, Heleny Trunko, Jan Stopka z Wróblówki i jeszcze kilku, zapalonych działaczy, których już nie pamiętam.

Koła te zobowiązały się do wytypowania ze swoich Kół osób chętnych do pomocy. Zostałem wybrany na pierwszego przewodniczącego istniejącego do dziś - Komitetu Organizacyjnego Imprezy.

Zgłosiło się kilkanaście chętnych osób. Wymienię tu kilka, które najbardziej utkwiły mi w pamięci: Andrzej Gędłek, Maria Cukier Jachymiak, Zofia Bukowska, Małgorzata Pitoń, Irena Tokarz, Andrzej Tokarz, Andrzej Kotelnicki, Jan Słodyczka Maśniak, Władysław Tokarz,  Maria i Stanisław Krzysiak z Dzianisza, Zofia i Tadeusz Cieśla, Zygmunt Łatka, Stanisław Dzierżęga Gubała, Grażyna Gędłek, Władysław Sieczka, Stanisław Kukuc, Krzysztof Wąsowicz. Moim zastępcą i prawą ręką został Andrzej Gędłek.

Uzyskując pełną aprobatę prezesa - Józefa Gila, oraz v-ce Andrzeja Bobaka, jako nowopowstały Komitet Organizacyjny z rozmachem - przystąpiliśmy do przygotowania imprezy. Trzeba było wybrać przystępną datę - wybrano Listopad - pierwszy weekend po Wszystkich Świętych. Zgodnie z regulaminem należało zrobić plakaty, zaproszenia, dyplomy i odznaczenia. Dużą  pomoc na tym odcinku wykazali  inż. Zygmunt Łatka, oraz Stanisław Kukuc. Łatka zaprojektował dyplom, a Kukuc wyrzeźbił pamiątkowe plakaty, na których umieszczono wykonawców. Oprawę fotograficzną i dokumentację zapewnili przyjaciele – obecny burmistrz miasta Justice -Krzysztof Wasewicz oraz Kuba Pietrzykowski.

Na samym początku sugerując się, ze w naszym Festiwalu będą brać udział zespoły Polonijne z Chicago oraz Kanady, jak również zespoły międzynarodowe innych grup etnicznych zaproponowaliśmy nazwę Festiwalu – Na Swojską Nutę, ale ta po roku, została zmieniona na - Góralska Nutę, aby podkreślić rangę, że organizatorami są nasi, tutejsi chicagowscy górale.

Chicago 1983 "na swojska nute" from Wladyslaw Mrowca on Vimeo.

Do udziału zaprosiliśmy istniejące na ówczas w chicagowskim środowisku zespoły polonijne, oraz grupy etniczne innych narodowości z metropolii, które rownież kontynuowały tutaj swoje tradycje narodowe. Napisałem statut i kryteria oceny dla Festiwalu. Miał on być kopią imprezy - PRZEDNOWEK w POLANACH, którą to również jako kierownik zespołu Polaniorzy w Kościelisku zapoczątkowałem. Ta z małymi przerwami jest kontynuowana do dzisiaj – dzięki staraniom Gminnego Ośrodka Kultury oraz Związku Podhalan w Kościelisku, za co im także WIELKI BóG ZAPŁAĆ. Korzystając z okazji chciałem podziękować współorganizatorom i uczestnikom dotychczasowych Festiwali, tym żyjącym, jak również tym, którzy, odeszli "na niebiańskie polany"... NIECH SIE DARZY I BóG DOPOMOŻE!

PS. 

W związku z zapytaniami - śp. Józef Bafia, przez długie lata kojarzony jako prowadzący konferansjerkę festiwalu wraz z Andrzejem Gędłkiem, nie był od samego początku w grupie założycielskiej. Dołączył do nas dopiero na II Festiwalu w 1984. oddajac nieocenione zasługi.