W stanie Teksas nie wolno myć dzieci gołą ręką. Rafał Pietrzak, emigrant z Polski, o tym nie wiedział. Dlatego spędzi w więzieniu 30 lat.

W marcu 1998 roku w wyniku poszlakowego procesu w powiecie Collin w stanie Teksas skazano na 30 lat więzienia Rafała Pietrzaka. oskarżenie o molestowanie seksualne 5 letniej Doris, córki jego narzeczonej wniosła organizacja Ochrony Praw Dziecka Zarówno matka domniemanej ofiary jak i samo dziecko zaprzeczyły temu oskarżeniu.

Rafał przyjechał do USA w 1990 roku z £odzi. W hotelu, w którym pracował na stanowisku menadzera d/s kardowych poznal Berthy Alwarenga z Salwadoru. Zamieszkali razem z dwiema córeczkami Berthy z poprzednich związków - 7 letnią Sire i 4 letnią Doris. Wkrótce na świat miało przyjść wspólne dziecko Berthy i Rafała. Ich córeczka, którą nazwali Katheryn urodziła się kilka miesięcy po aresztowaniu ojca.5 listopada 1996 roku u 5-letniej Doris wystąpiła biegunka połączona z krwawieniem z narządów rodnych. Opiekunka dziecka powiadomiła telefonicznie Rafała, ten zwolnił się z pracy i zawiózł dziecko do szpitala. Lekarze zbadali Doris, przepisali lekarstwa i kazali przywieźć ją za jakiś czas na operację. Kiedy 27 listopada Rafał (znający lepiej od matki dziecka język angielski) podpisywał zezwolenie na operację, lekarz zapytał, dlaczego jego nazwisko różni się od nazwiska pacjentki.

Kiedy usłyszał, że Rafał jest narzeczonym matki, a nie biologicznym ojcem, powiadomił policję i organizację Child Protective Services.

Organizacja wniosła do sądu oskarżenie Rafała o seksualne molestowanie dziecka. 3 grudnia wezwano Rafała na przesłuchanie, które trwało przez 3 godziny.

Pytany, potwierdził, że niejednokrotnie, kiedy matka dziewczynek była w pracy lub czymś zajęta, kąpał wieczorem swoje pasierbice. Dla przesłuchujących było to, jednoznaczne z przyznaniem się do winy.

Przesłuchanie odbywało się bez adwokata i zostało (bez wiedzy przesłuchiwanego) nagrane na taśmie. Zostało ono wykorzystane później w sądzie, mimo że wg prawa stanu Teksas można przyjąć jedynie zeznania składane dobrowolnie, w obecności obrońcy. Dodatkowo muszą być one odnotowane w aktach sądowych.

W trakcie późniejszego procesu biegły psycholog twierdził, że oskarżony zeznawał w silnym stresie i pod presją trzech przesłuchujących go śledczych i wg niego taśma z zeznań nie może służyć jako dowód prawny.

Sąd nie wziął pod uwagę orzeczenia biegłego. Prokuratura domagała się od matki dziecka wniesienia oskarżenia przeciwko Rafałowi. Kiedy Berthy odmawiała, została telefonicznie powiadomiona o rzekomym przyznaniu się Rafała do winy że jeśli nie wniesie oskarżenia, może odpowiadać za współudział i starci prawa rodzidzielskie.

Berthy jednak wciąż utrzymywała, że to pomyłka i Rafał jest niewinny.

Z początku Berthy i Rafał zatrudnili adwokata, który posłużył się "wykrywaczem kłamstw", by sprawdzić zeznania Rafała. Aparat w 99% potwierdził jego prawdomówność.

Niestety, taki dowód może przed sądem przedstawić wyłącznie prokurator, obrońca nie. Z powodów finansowych byli zmuszeni zrezygnować z usług tego obrońcy.

Przed sądem bronił Rafała adwokat z urzędu, specjalizujący się w prawie drogowym.

Podczas procesu był bierny, sprawiał wrażenie, że nie chce narazić ani sędziemu, ani tym bardziej prokuratorowi.

Nakłaniał swojego klienta do milczenia, nie powoływał wcześniej zaprzysiężonych świadków obrony, ostrzegał go, by domagając się złożenia wyjaśnień przez tych świadków, nie "denerwował" sędziego, prokuratora czy ławników.

Tak się złożyło, że rozprawa Rafała była 100. rozprawą pani prokurator Sharon Curtis. Na 48 godzin przed wyrokiem w gazecie The Dallas Morning News ukazał się artykuł poświęcony temu jubileuszowi.

Jego autor nie szczędził pochwał pod adresem pani prokurator, stwierdził też, że jubileuszowa rozprawa jest znaczącą w jej karierze.

A na rozprawie, mimo wielu upomnień sędziego, pani prokurator wyzywała oskarżonego, a przy okazji Polaków od brudasów, prymitywów i gwałcicieli z komunistycznego kraju.

Proces, na którym Rafał odpowiadał z wolnej stopy, zakończył się w piątek. W następny wtorek ława przysięgłych zaproponowała wyrok w zawieszeniu, a wtedy prokurator przypomniała, że ponieważ Rafał nie jest obywatelem amerykańskim, taki wyrok jest równoznaczny "tylko" z deportacją do Polski.

Następnego dnia uznano Rafała winnym "seksualnego molestowania córki narzeczonej" i sędzia wydał wyrok 30 lat więzienia.

Foto | Betty Dudzik | Więzienie, w którym przebywa Rafał Pietrzak.

Za tydzień przedstawimy dalszą historię walki o wypuszczenie Rafała Pietrzaka z więzienia.

Prosimy o pomoc

Od kilku lat trwa walka o uwolnienie Rafała Pietrzaka, polskiego emigranta, który w 1996 roku został aresztowany pod zarzutem seksualnego molestowania 5-letniej pasierbicy, a następnie - po niesprawiedliwym procesie sądowym - skazany na 30 lat wiezienia.

Oskarżenie wniosła Organizacja Ochrony Praw Dziecka - Child Protective Services. Matka dziecka nigdy nie wniosła oskarżenia przeciwko Rafałowi. Do dziś korespondują ze sobą, a w listach czytamy: "Modlimy się za Ciebie każdego dnia, tęsknimy za Tobą i kochamy Cię". Komentarz pozostawiam czytelnikom.

18 marca obecny adwokat Rafała, Reagan Wynn, spotkał się z Rafałem w więzieniu w Abilene. Kilkugodzinna rozmowa wpłynęła bardzo pozytywnie na psychikę Rafała. Panowie wymienili ważne informacje.

8 kwietnia pojechałam do Teksasu na spotkanie z adwokatem. Reagan Wynn przygotował już apelację, którą wkrótce złoży w Okręgowym Sądzie Stanów Zjednoczonych dla Północnego Regionu Stanu Teksas - Sherman Division. Powracamy również do Sądu Apelacji Kryminalnych - szczebel stanowy.

Dlaczego? Wskutek interwencji Międzynarodowej Komisji Praw Człowieka prezydent Bush nakazał ponowne rozpatrzenie spraw 51 obywateli Meksyku, osadzonych w więzieniach 9. stanów Ameryki (w tym w stanie Teksas) skazanych na karę śmierci.

O ich aresztowaniu policja nie powiadomiła żadnej placówki dyplomatycznej Meksyku, pogwałcając tym samym prawa człowieka, zawarte w Konwencji Wiedeńskiej.

Dotyczy to także Rafała Pietrzaka. O jego aresztowaniu nie powiadomiono placówki konsularnej RP, a Rafał, jako obywatel polski, przed złożeniem zeznań miał prawo do kontaktu z przedstawicielem rządu polskiego.

Decyzję prezydenta wykorzystał natychmiast adwokat i w sądzie stanowym ponownie złoży apelację, uwzględniając błąd proceduralny jako pogwałcenie nie tylko praw człowieka, ale i prawa konsularnego.

Adwokat otrzymał $5000 tzw. wpisowego w grudniu ubiegłego roku. Obecne zobowiązanie finansowe to suma $10.000.00.

Prosimy, pomóżcie, Drodzy Czytelnicy, w tej naszej walce o uniewinnienie Rafała.

Na terenie USA donacje można złożyć bezpośrednio w MidAmerica Bank na konto: Wolność dla Rafała - nr 603327092 lub pośrednio, wysyłając czek na adres: Betty Dudzik P.O.Box 272, Plainfield, Il 60544. W Polsce wpłat można dokonać w Banku Handlowym W-wa SA - Oddział Detaliczny, ul. Piotrkowska 74 90-950 Łódź na konto złotówkowe nr 29103000190109853999840681 z dopiskiem POMOC DLA RAFAŁA.

Jest również konto dolarowe - CITIPLPX 16103000190108404000138147 z dopiskiem POMOC DLA RAFAŁA.

Kontakt telefoniczny w sprawie Rafała z jedyną osobą uprawnioną do przekazywania jakichkolwiek informacji w jego sprawie: Betty Dudzik tel. (815)919-6465 lub e-mail [email protected]

Na koniec przekazuję proste, ale jak silne w swej wymowie słowo "dziękuję", które Rafał skierował podczas mojej kwietniowej wizyty u niego do wszystkich pamiętających o nim i wspierających go. Zapewnił mnie, że jesteście, drodzy ofiarodawcy, w jego modlitwach.

Betty Dudzik