Podczas tegorocznych Muzykanckich Józefinek, które odbyły się w niedzielę 15 marca, można było obejrzeć, a przede wszystkim posłuchać podhalańskiej i orawskiej muzyki, granej na tradycyjnych instrumentach przez mniej więcej 150 muzykantów.

Uczestnicy Józefinek, które odbyły się 15 marca, spotkali się na początek na Mszy Świętej w kościele św. Kamila. Odprawił ją kapelan ZPPA o. Władysław Lech. Modlili się w intencji zmarłych i żyjących muzykantów ZPPA. Została odczytana lista 48 nazwisk muzykantów podhalańskich, którzy kiedyś grali w kapelach Związku Podhalan, a obecnie – na „niebiańskich polanach”. W kościele pojawili się przedstawiciele ZG ZPPA z prezesem Stanisławem Zagatą. Był też muzykant z Kanady Andrzej Łojas oraz Tomasz Radecki i Józef Jabłoński jako delegacja koła nr 4 z Detroit w stanie Michigan. Po mszy wszyscy przeszli do Domu Podhalan i rozpoczęła się właściwa impreza. Otworzyli ją wiceprezes ZPPA ds. kultury Marek Ogórek w towarzystwie prezesa Zagaty, a jej prowadzenia podjął się Marian Bryja.

W ramach Józefinek wystąpiło w tym roku 18 zespołów i około 150 muzykantów. Zespoły występowały w następujących kategoriach: soliści (skrzypce, piszczałki, rogi, dudy podhalańskie, trąbity), muzyki w tradycyjnym składzie (prym, basy, sekund I, II, III), grupy muzyczne (szkółki grania góralskiego). Wszyscy obowiązkowo występowali w oryginalnych strojach swojego regionu i grali na oryginalnych instrumentach z terenu Podhala i Orawy. Każdy z uczestników otrzymał pamiątkowy dyplom.

*

Muzykanckie Józefinki odbyły się po raz pierwszy w 1992 roku jako Przegląd Kapel Góralskich. Przez 7 lat odbywał się on w ostatnią niedzielę sierpnia. Od 1999 roku impreza nosi nazwę Muzykanckie Józefinki i jest organizowana w niedzielę w pobliżu 19 marca.

Muzykanckie Józefinki są przeglądem muzyki podhalańskiej i orawskiej, a ich pomysłodawcy mieli na celu propagowanie oraz zachowanie dla potomnych muzyki podhalańskiej i orawskiej w jej oryginalnym brzmieniu i składzie instrumentalnym. Zespoły starają się zaprezentować nierzadko zapomniane już „stare nuty” oraz stary, historyczny styl grania.

Anna Zalińska